-

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ يَهُودِيَّةً أَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَاةٍ مَسْمُومَةٍ فَأَكَلَ مِنْهَا فَجِيءَ بِهَا فَقِيلَ أَلَا نَقْتُلُهَا قَالَ لَا فَمَا زِلْتُ أَعْرِفُهَا فِي لَهَوَاتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[Abdullah bin 'Abdul Wahhab] przekazał nam [Khalid bin Al Harith] przekazał nam [Su'bah] od [Hiszama bin Zaida] od [Anasa bin Malika radliallahu 'anhu], że Żydówka przyszła do Proroka (sallallaahu 'alaihi wasallam) z otrutą kozą, którą zjadł. Następnie kobietę aresztowano z mięsem jako dowodem i zapytano: „Czy nie powinniśmy jej zabić?”. Odpowiedział: „Nie”. Od tamtej pory zawsze widuję ślady trucizny na języku Posłańca Allaha (sallallaahu 'alaihi wasallam).