Hadith Representative
Ash-shabi'un adalah kelompok dari ahlul kitab yang membaca kitab zabur
Imam Bukhari : 331حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّا أَسْرَيْنَا حَتَّى كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَقَعْنَا وَقْعَةً وَلَا وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ فَنَسِيَ عَوْفٌ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الرَّابِعُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَامَ لَمْ يُوقَظْ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ لِأَنَّا لَا نَدْرِي مَا يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ رَجُلًا جَلِيدًا فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ بِصَوْتِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ قَالَ لَا ضَيْرَ أَوْ لَا يَضِيرُ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاس فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلَاتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ مَا مَنَعَكَ يَا فُلَانُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلَا مَاءَ قَالَ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ثُمَّ سَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ مِنْ الْعَطَشِ فَنَزَلَ فَدَعَا فُلَانًا كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ نَسِيَهُ عَوْفٌ وَدَعَا عَلِيًّا فَقَالَ اذْهَبَا فَابْتَغِيَا الْمَاءَ فَانْطَلَقَا فَتَلَقَّيَا امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا فَقَالَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ وَنَفَرُنَا خُلُوفًا قَالَا لَهَا انْطَلِقِي إِذًا قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالَا هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي فَجَاءَا بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ فَفَرَّغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا وَأَطْلَقَ الْعَزَالِيَ وَنُودِيَ فِي النَّاسِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا فَسَقَى مَنْ شَاءَ وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ وَكَانَ آخِرُ ذَاكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ قَالَ اذْهَبْ فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ وَهِيَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ إِلَى مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أُقْلِعَ عَنْهَا وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلْأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لَهَا فَجَمَعُوا لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسَوِيقَةٍ حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا فَجَعَلُوهَا فِي ثَوْبٍ وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا قَالَ لَهَا تَعْلَمِينَ مَا رَزِئْنَا مِنْ مَائِكِ شَيْئًا وَلَكِنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَسْقَانَا فَأَتَتْ أَهْلَهَا وَقَدْ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ قَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلَانَةُ قَالَتْ الْعَجَبُ لَقِيَنِي رَجُلَانِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ فَفَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لَأَسْحَرُ النَّاسِ مِنْ بَيْنِ هَذِهِ وَهَذِهِ وَقَالَتْ بِإِصْبَعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ تَعْنِي السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَ ذَلِكَ يُغِيرُونَ عَلَى مَنْ حَوْلَهَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَلَا يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أُرَى أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ يَدْعُونَكُمْ عَمْدًا فَهَلْ لَكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الْإِسْلَامِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ صَبَأَ خَرَجَ مِنْ دِينٍ إِلَى غَيْرِهِ وَقَالَ أَبُو الْعَالِيَةِ{ الصَّابِئِينَ }فِرْقَةٌ مِنْ أَهْلِ الكِتَابِ يَقْرَءُونَ الزَّبُورَ
Hevur sagt okkum [Musaddad] sagt, hevur sagt mær [Yahya bin Said] sagt, hevur sagt okkum ['Auf] sagt, hevur sagt okkum [Abu Raja'] av ['Imran] sagt; 'Vit vóru einaferð á ferð við profetinum sallallaahu alaihi wasallam, vit gingu um náttina til vit at enda á náttini sóvu, og tað er eingin betur - ljóðari - svøvnur hjá ferðafólki enn tað, sum vit upplivdu. Til einki vakti okkum uttan sólarhitin. Og tann fyrsti, sum vaknaði, var so og so, so so og so, so onkur Abu 'Auf kendi men gloymdi til endans. Og Umar bin Al Khaththab var fjórði persónurin, tá hann vaknaði. Meðan, tá profeturin sallallaahu alaihi wasallam svav, vakti eingin hann, fyrr enn hann sjálvur vaknaði, tí vit vita ikki, hvat hendi honum í svøvni. Tá Umar vaknaði og sá, hvat hendi mitt ímillum nógv fólk - sum vóru sein - - og Umar var ein sterkur maður fullur av tolsemi -, segði hann sín takbir við at lyfta røddina og helt fram at syngja hart, til profeturin sallallaahu alaihi wasallam vaknaði orsakað av harða ljóðinum av takbirinum hjá Umar. Tá hann vaknaði, klagaðu fólk um tað, sum var hent teimum. So segði hann: 'Tað ger einki, ella tað ger einki og halt fram á ferðini'. So helt hann fram ferðina og eftir nakað av leið steðgaði hann á og bað um spann av vatni til ablutión, hann framdi síðani ablutión og kallaði síðani til bøn. So bað hann saman við mannamúgvuni. Eftir at hann var liðugur at biðja, fann hann útav, at onkur hevði skilt seg og ikki var við í bønini saman við fjøldini. So spurdi profeturin: »Ó Fulan, hvat forðar tær í at biðja saman við fólkinum?« Viðkomandi svaraði: 'Eg eri í junub, og har er einki vatn'. Hann greiddi síðani frá: 'Tú skalt bara brúka dust'. Síðani helt profeturin sallallaahu alaihi wasallam fram við ferðini til loksins klagaðu fólk til hansara um, at tey vóru tyst. So spurdi profeturin sallallaahu alaihi wasallam onkran, sum æt Abu Raja' -men 'Auf gloymdi- og Ali bað teir báðar: 'Farið tit bæði og leitað eftir vatni'. So fóru teir báðir avstað, til teir møttu eini kvinnu, sum bar vatnposar á kamelinum. So spurdu teir báðir hann: ’Hvar er vatn?’ Kvinnan svaraði: »Seinast eg sá vatn í hesum økinum var nú. Og okkara ferð er eisini á vatnleitan'. Tá søgdu báðir; „Far so“. Konan spurdi: »Hvar fert tú?« Báðir svaraðu: 'At hitta rasullah'. Kvinnan spurdi: 'Til fólk, sum verða mett at hava farið úr -Shabi'i- trúgvini?' Báðir svaraðu: 'Ja, hann er tann, tú meinar við'. Síðani fóru teir báðir fylgjararnir hjá profetinum við kvinnuni at hitta profetinn. Tær báðar greiddu síðani frá hendingunum, tær júst høvdu upplivað. Profeturin segði tá: 'Takið hann niður úr kamelinum'. Síðani bað profeturin sallallaahu alaihi wasallam um eitt vatnílat, hann helt síðani vatnposar - sum hoyrdu kvinnuni til - í munnin, hann loysti vatnposarnar meðan hann rópti til fjøldina: 'Takið vatn og drekkið sum tit vilja!' So gav fólkið teimum vatn - fjøllini - og drakk, sum teimum lysti. Og at enda gav hann eina spann við vatni til tann, sum varð raktur av janabah. Hann mælti tá við hann: 'Far og baða'. Dans reisti seg og konan eygleiddi, hvat varð gjørt við vatnið hjá henni. Við Allah, hendan hendingin skelkaði hann og okkum eisini, vit sóu, at vatnið var vaksið í mun til fyrstu ferð. Profeturin segði tá: 'Savna -mat- til hansara'. So savnaðu fólk mat í formi av dadlum, mjøli, blandaðum sinnopsgrønum millum mjólk og mjøl- fyri kvinnuna. Maturin varð síðani settur í ein klút, teir lyftu kvinnuna upp á akfarið og settu matin framman fyri henni. Tá segði profeturin sallallaahu alaihi wasallam við konuna: 'Tú veitst, at vit hava ikki minkað um títt vatn í minsta lagi, men Allah hevur givið okkum at drekka'. Konan fór síðani heim til familjuna, tey spurdu síðani: 'O fulanah, hvat gjørdi teg sein?' Kvinnan svaraði: ’Eitt undur! Eg hitti tvo menn sem toku mig svo ad hitta einhvern sem heitir Shabi'I, svo gerdi madur tetta og tetta. Við Allah er hann tann mest ótrúligi persónurin - sum gjørdi eina óvanliga hending - millum hetta og hetta.“ segði konan, meðan hon bendi við at lyfta mið- og peikafingurin móti himlinum, ella millum himmal og jørð. Hetta merkir at vitna um, at hann er sanni sendiboð Allahs. Síðani tá hava muslimarnir altíð vart kvinnuna fyri Mushrikini og muslimarnir hava ikki skaðað hús ella bústað hjá kvinnuni. Ein dagin segði konan við fólk sítt: »Eg síggi ikki, at fólkið spardi tykkum við vilja. Vilt tú umvenda teg til islam?“ So lýddi fólk hansara honum og umvendi seg til islam'. Ábú Abdullah segði; 'Tað, sum meint verður við Shabi'i, er at lata eina trúgv til eina aðra trúgv'. Meðan Abu' Aliyah segði; 'Ash-Shabi'un er ein bólkur av Bókafólki, sum lesa Zabur-bókina'.