Hadith Representative
Ash-shabi'un adalah kelompok dari ahlul kitab yang membaca kitab zabur
Imam Bukhari : 331حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّا أَسْرَيْنَا حَتَّى كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَقَعْنَا وَقْعَةً وَلَا وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ فَنَسِيَ عَوْفٌ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الرَّابِعُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَامَ لَمْ يُوقَظْ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ لِأَنَّا لَا نَدْرِي مَا يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ رَجُلًا جَلِيدًا فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ بِصَوْتِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ قَالَ لَا ضَيْرَ أَوْ لَا يَضِيرُ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاس فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلَاتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ مَا مَنَعَكَ يَا فُلَانُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلَا مَاءَ قَالَ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ثُمَّ سَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ مِنْ الْعَطَشِ فَنَزَلَ فَدَعَا فُلَانًا كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ نَسِيَهُ عَوْفٌ وَدَعَا عَلِيًّا فَقَالَ اذْهَبَا فَابْتَغِيَا الْمَاءَ فَانْطَلَقَا فَتَلَقَّيَا امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا فَقَالَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ وَنَفَرُنَا خُلُوفًا قَالَا لَهَا انْطَلِقِي إِذًا قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالَا هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي فَجَاءَا بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ فَفَرَّغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا وَأَطْلَقَ الْعَزَالِيَ وَنُودِيَ فِي النَّاسِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا فَسَقَى مَنْ شَاءَ وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ وَكَانَ آخِرُ ذَاكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ قَالَ اذْهَبْ فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ وَهِيَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ إِلَى مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أُقْلِعَ عَنْهَا وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلْأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لَهَا فَجَمَعُوا لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسَوِيقَةٍ حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا فَجَعَلُوهَا فِي ثَوْبٍ وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا قَالَ لَهَا تَعْلَمِينَ مَا رَزِئْنَا مِنْ مَائِكِ شَيْئًا وَلَكِنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَسْقَانَا فَأَتَتْ أَهْلَهَا وَقَدْ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ قَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلَانَةُ قَالَتْ الْعَجَبُ لَقِيَنِي رَجُلَانِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ فَفَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لَأَسْحَرُ النَّاسِ مِنْ بَيْنِ هَذِهِ وَهَذِهِ وَقَالَتْ بِإِصْبَعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ تَعْنِي السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَ ذَلِكَ يُغِيرُونَ عَلَى مَنْ حَوْلَهَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَلَا يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أُرَى أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ يَدْعُونَكُمْ عَمْدًا فَهَلْ لَكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الْإِسْلَامِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ صَبَأَ خَرَجَ مِنْ دِينٍ إِلَى غَيْرِهِ وَقَالَ أَبُو الْعَالِيَةِ{ الصَّابِئِينَ }فِرْقَةٌ مِنْ أَهْلِ الكِتَابِ يَقْرَءُونَ الزَّبُورَ
Был беҙгә әйтелгән [Мосаддад] әйтте, был миңә әйтелгән [Йәһйә бин Сәғит] әйтте, был беҙгә әйтелгән [‘Әүф] әйтте, был беҙгә [Әбү Раджа’] [‘Ғимран] әйтте: ‘Беҙ бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙ менән сәйәхәттә булдыҡ, саллаллаһү ғәләйһи үәлихид булды беҙ йоҡлаған төндә, ә сәйәхәтселәр өсөн беҙ кисергәндән дә уңайлыраҡ - тынысыраҡ - йоҡо юҡ. Ҡояш эҫеһенән башҡа бер нәмә лә уятмағансы. Ә беренсе уянған кеше шулай-фәлән, унан шулай-фәлән, унан кемделер Әбү Ғәүф белгән, әммә ахыр сиктә онотҡан. Ә Ғүмәр бин Әл-Хатсхаб йоҡонан уянғанда дүртенсе кеше була. Шул арала пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам йоҡлап ятҡанда, ул үҙе уянмайынса, уны берәү ҙә уятманы, сөнки йоҡлағанда нимә булғанын беҙ белмәйбеҙ. Ғүмәр уянып киткәс, күп кешеләр араһында нимә булғанын күреп - һуңлап килгәндәр - һәм Ғүмәр сабырлыҡҡа тулы көслө кеше булған - тауышын күтәреп тәкбир әйтә һәм Ғүмәрҙең көслө тәҡүрәби тауышы арҡаһында пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм уянғансы ҡысҡырып ҡысҡырып ҡысҡырыуын дауам итә. Уянғас, кешеләр үҙҙәре менән булған хәлгә зарлана. Шуға күрә ул: «Был мөһим түгел, йәки мөһим түгел һәм сәйәхәтеңде дауам ит», — тигән. Шулай итеп, ул юлын дауам итә һәм бер аҙ үткәс, туҡтап, тәһәрәткә бер биҙрә һыу һорай, һуңынан тәһәрәт ала, һуңынан намаҙға саҡыра. Шуға күрә ул халыҡ менән бергә доға ҡылды. Намаҙ уҡып бөткәс, кемдеңдер айырылып, халыҡ менән бергә намаҙ уҡырға ҡушылмағанын күрә. Шуға күрә пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Эй, фүлән, һиңә халыҡ менән бергә намаҙ уҡырға нимә ҡамасаулай?» Кеше: «Мин джунубта, һыу юҡ», — тип яуап биргән. Ул һуңынан аңлатты: “Һеҙгә саң ҡулланырға ғына кәрәк”. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм сәйәхәтен дауам итә, ниһайәт, кешеләр уға һыуһағанбыҙ тип зарлана. Шулай итеп, пәйғәмбәребеҙ Әбү Раджа исемле кешенән -әммә Әүф онотҡан- һәм Ғәлиҙән икеһенә лә бойороҡ биргәндә: «Икегеҙ ҙә барығыҙ ҙа һыу эҙләгеҙ», — тип һораған. Шулай итеп, улар икеһе юлға сыҡҡансы, дөйәһендә һыу ҡапсыҡтары күтәреп барған ҡатынға осраған. Шуға күрә икеһе унан: «Ҡайҙа һыу бар?» Ҡатын: «Был яҡта һуңғы тапҡыр һыуҙы хәҙер күрҙем», — тип яуап бирә. ә беҙҙең сәйәхәт тә һыу эҙләүҙә», — тип һөйләй. Шунан икеһе лә: «Улайһа, бар», — тинеләр. Ҡатын: «Ҡайҙа бараһың?» Икеһе лә: «Пәйғәмбәребеҙҙе ҡаршы алырға», — тип яуап бирҙе. Ҡатын: «Шәбиғи- диненән сыҡҡан тип иҫәпләнгән кешеләргәме?» Икеһе лә: «Эйе, ул һин әйткән кеше», — тип яуап бирҙе. Шунан һуң Пәйғәмбәребеҙҙең ике сәхәбе ҡатын менән бергә Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам менән осрашырға китә. Артабан икеһе лә яңы ғына кисергән ваҡиғалар тураһында һөйләне. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ: «Уны дөйәһенән төшөрөгөҙ», — тигән. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һыу һауыты һорай, ул һуңынан һыу ҡапсыҡтарының ауыҙына ҡоя - ҡатындыҡы -, ул һыу ҡапсыҡтарын сисеп, халыҡҡа ҡысҡырып: «Һыу алығыҙ һәм нисек теләйһегеҙ, шулай эсегеҙ!» Шулай итеп, халыҡ уларға һыу биргән - аттарын - һәм үҙҙәре теләгәнсә эскән. Һәм, ниһайәт, йәнәбә һуҡҡан кешегә бер биҙрә һыу бирҙе. Ул уға: «Бар, йыуын», — тигән. Данс тороп баҫты, ҡатын һыуына нимә эшләгәндәрен күҙәтте. Валлаһи, был ваҡиға уны ла, беҙҙе лә тетрәндерҙе, тәүге тапҡыр менән сағыштырғанда һыуҙың күбәйгәнен күрҙек. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ: «Уға ризыҡ йыйығыҙ», — тигән. Шулай итеп, кешеләр финик һәм тепу рәүешендә ризыҡ йыйған . нг, сауик -һөт менән он ҡатнашмаһы- ҡатын-ҡыҙ өсөн. ризыҡты һуңынан туҡымаға һалып, ҡатынды машинаға күтәреп, ризыҡты уның алдына ҡуялар. Шунан пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм ҡатынға: «Һин беләһең, беҙ һинең һыуыңды әҙ генә лә кәметмәнек, әммә Аллаһ беҙгә эсерҙе», — тигән. Ҡатын шунан өйөнә ғаиләһенә ҡайта, улар шунан һорай: «Эй, фүләнә, нимә һуңланың?» Ҡатын: «Мөғжизә! Мин ике кеше менән осраштым, улар һуңынан мине Шәбиғи тигән кеше менән осрашырға алып китте, һуңынан ир шулай эшләне, быны эшләне. Аллаһ менән ант итәм, ул иң иҫ киткес кеше - ғәҙәттән тыш ваҡиға яһаған - был һәм был араһында». — тине ҡатын, урта һәм күрһәткес бармаҡтарын күккә, йәки күк менән ер араһына күтәреп, ымлап. Был уның хаҡ Аллаһ Илсеһе булыуына шаһитлыҡ итеү тигәнде аңлата. Шул ваҡыттан алып мосолмандар ҡатынды һәр ваҡыт Мөшрикиндарҙан һаҡлай һәм мосолмандар ҡатындың өйөнә лә, йәшәгән урынына ла зыян килтермәй. Бер көн теге ҡатын үҙ халҡына: «Мин күрмәйем, халыҡ һине аңлы рәүештә йәлләгән», — ти. Ислам динен ҡабул итергә теләйһеңме?» Шулай итеп, уның халҡы уға буйһона һәм Ислам динен ҡабул итә». Әбү Ғабдулла: «Шәбиғи тип әйтелгән нәмә – бер динде икенсе дингә ҡалдырыу», – тигән. Шул арала Әбү Ғәлиә: «Әш-Шәбиғүн – китаптан Зәбүр китабын уҡыған кешеләр төркөмө», — тигән.