Hadith Representative
Ash-shabi'un adalah kelompok dari ahlul kitab yang membaca kitab zabur
Imam Bukhari : 331حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّا أَسْرَيْنَا حَتَّى كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَقَعْنَا وَقْعَةً وَلَا وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ فَنَسِيَ عَوْفٌ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الرَّابِعُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَامَ لَمْ يُوقَظْ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ لِأَنَّا لَا نَدْرِي مَا يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ رَجُلًا جَلِيدًا فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ بِصَوْتِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ قَالَ لَا ضَيْرَ أَوْ لَا يَضِيرُ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاس فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلَاتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ مَا مَنَعَكَ يَا فُلَانُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلَا مَاءَ قَالَ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ثُمَّ سَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ مِنْ الْعَطَشِ فَنَزَلَ فَدَعَا فُلَانًا كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ نَسِيَهُ عَوْفٌ وَدَعَا عَلِيًّا فَقَالَ اذْهَبَا فَابْتَغِيَا الْمَاءَ فَانْطَلَقَا فَتَلَقَّيَا امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا فَقَالَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ وَنَفَرُنَا خُلُوفًا قَالَا لَهَا انْطَلِقِي إِذًا قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالَا هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي فَجَاءَا بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ فَفَرَّغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا وَأَطْلَقَ الْعَزَالِيَ وَنُودِيَ فِي النَّاسِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا فَسَقَى مَنْ شَاءَ وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ وَكَانَ آخِرُ ذَاكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ قَالَ اذْهَبْ فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ وَهِيَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ إِلَى مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أُقْلِعَ عَنْهَا وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلْأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لَهَا فَجَمَعُوا لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسَوِيقَةٍ حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا فَجَعَلُوهَا فِي ثَوْبٍ وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا قَالَ لَهَا تَعْلَمِينَ مَا رَزِئْنَا مِنْ مَائِكِ شَيْئًا وَلَكِنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَسْقَانَا فَأَتَتْ أَهْلَهَا وَقَدْ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ قَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلَانَةُ قَالَتْ الْعَجَبُ لَقِيَنِي رَجُلَانِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ فَفَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لَأَسْحَرُ النَّاسِ مِنْ بَيْنِ هَذِهِ وَهَذِهِ وَقَالَتْ بِإِصْبَعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ تَعْنِي السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَ ذَلِكَ يُغِيرُونَ عَلَى مَنْ حَوْلَهَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَلَا يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أُرَى أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ يَدْعُونَكُمْ عَمْدًا فَهَلْ لَكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الْإِسْلَامِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ صَبَأَ خَرَجَ مِنْ دِينٍ إِلَى غَيْرِهِ وَقَالَ أَبُو الْعَالِيَةِ{ الصَّابِئِينَ }فِرْقَةٌ مِنْ أَهْلِ الكِتَابِ يَقْرَءُونَ الزَّبُورَ
Безгә [Мөсаддәд] әйтте, миңа [Яхья бин Сәгыйд] әйтте, безгә [Әүф] әйтте, безгә [Әбү Раҗә] әйтте, ул [Имран] әйтте: "Без бервакыт Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам белән сәяхәттә идек, төнлә юл йөрдек, төн ахырына җиткәч йокладык, һәм сәяхәтчеләр өчен без кичергәннәрдән дә рәхәтрәк, тынычрак йокы юк иде. Кояш эсселегеннән башка бернәрсә дә безне уятмады. Беренче булып уянган кеше фәлән кеше иде, аннары фәлән кеше, аннары Әбү 'Әүф белгән, ләкин ахыр чиктә оныткан кеше иде. Һәм Гомәр бин Әл-Хәстәб уянганда дүртенче кеше иде. Шул ук вакытта Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам йоклаганда, ул үзе уянганчы аны беркем дә уятмады, чөнки без аның йокысында нәрсә булганын белмибез". Гомәр уянгач һәм күп кеше арасында - соңга калганнар - нәрсә булганын күргәч, Гомәр көчле һәм сабыр кеше иде - ул тавышын күтәреп тәкбир әйтте һәм Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам Гомәрнең тәкбиренең көчле тавышыннан уянганчы кычкырып торды. Ул уянгач, кешеләр үзләренә булган хәл турында зарландылар. Шуңа күрә ул: "Мөһим түгел, яки мөһим түгел һәм юлыңны дәвам ит", - диде. Шулай итеп, ул юлын дәвам итте һәм бераз ераклашкач, туктап, тәһарәт өчен бер чиләк су сорады, аннары тәһарәт алды һәм намазга азан әйтте. Шулай итеп, ул халык белән бергә намаз укыды. Намазын тәмамлагач, ул берәүнең аерылып, халык белән бергә намазга кушылмаганын күрде. Шуңа күрә Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам сорады: "Әй Фулан, сине кешеләр белән бергә намаз укырга нәрсә тыя?" Теге кеше: "Мин җүнеп, су юк", - дип җавап бирде. Аннары ул аңлатты: "Сиңа туфрак кына кулланырга кирәк". Шуннан соң Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам сәяхәтен дәвам итте, кешеләр аңа сусаганлыклары турында зарланганчы. Шулай итеп, Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам Әбу Раҗа исемле берәүдән сорады, ләкин Әүф онытты, һәм Али аларга боерык бирде: "Икегез дә барыгыз һәм су эзләгез". Шулай итеп, алар юлга чыктылар, хәтта дөясендә су капчыклары күтәргән хатын-кызга юлыктылар. Икесе аңардан: "Су кайда?" - дип сорадылар. Хатын: "Мин бу тирәдә суны соңгы тапкыр күрдем, һәм безнең сәяхәтебез дә су эзләү белән бара", - дип җавап бирде. Аннары икесе дә: "Ул чакта барыгыз", - диделәр. Хатын: "Кая барасыз?" - дип сорады. Икесе дә: "Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам белән очрашуга", - дип җавап бирделәр. Хатын: "Шәби диненнән чыккан дип саналган кешеләргәме?" - дип сорады. Икесе дә: "Әйе, син шуны күздә тотасың", - дип җавап бирделәр. Аннары Пәйгамбәрнең ике сәхабәсе хатын-кыз белән бергә Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам белән очрашуга киттеләр. Аннары алар икесе үзләре кичергән вакыйгалар турында сөйләделәр. Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам: «Аны дөясеннән төшерегез», – диде. Аннары Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам бер савыт су сорады, аннары хатын-кызның су капчыклары авызына салды, су капчыкларын чишеп, халыкка кычкырды: «Су алыгыз һәм теләгәнчә эчегез!» Шулай итеп, кешеләр аларга атларына су бирделәр һәм теләгәнчә эчтеләр. Ниһаять, ул җеназа белән зарарланган кешегә бер чиләк су бирде. Аннары ул аңа: «Бар һәм юын», – диде. Данс торып басты, һәм хатын-кыз аның суы белән нәрсә эшләнүен күзәтте. Аллаһ белән ант итәм, бу вакыйга аны да, безне дә тетрәндерде, без суның беренче тапкырга караганда күбрәк булуын күрдек. Аннары Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам: «Аның өчен ризык җыегыз», – диде. Шулай итеп, кешеләр хатын-кыз өчен хөрмә, он, савык – сөт һәм он катнашмасы – рәвешендә ризык җыйдылар. Аннары ризык тукымага салынды, хатын-кызны машинага күтәрделәр һәм аның алдына куйдылар. Аннары Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам хатын-кызга әйтте: "Син беләсең, без синең суыңны берничек тә киметмәдек, ләкин Аллаһ безгә эчертте". Хатын аннары өенә, гаиләсенә кайтты, аннары сорадылар: "Әй фуланаһ, ни өчен соңга калдың?" Хатын-кыз җавап бирде: "Могҗиза! Мин ике ир-ат белән очраштым, алар мине Шәбиъ исемле кеше белән таныштырдылар, аннары ир теген-моны эшләде. Аллаһ белән ант итәм, ул бу һәм бу арасында иң гаҗәеп кеше - гадәттән тыш вакыйга ясады". Хатын-кыз урта һәм имән бармакларын күккә яки күк белән җир арасына күтәреп ишарә ясады. Бу аның Аллаһның чын Илчесе булуына шаһитлек бирү дигән сүз. Шул вакыттан бирле мөселманнар һәрвакыт хатын-кызны мөшрикләрдән сакладылар, һәм мөселманнар хатын-кызның йортына яки йортына зыян китермәделәр. Беркөнне хатын үз халкына әйтте: "Мин кешеләрнең сезне махсус аяганын күрмим. Сез Ислам динен кабул итәргә телисезме?" Шуңа күрә аның халкы аңа буйсынды һәм ислам динен кабул итте. Әбү Габдуллаһ: "Шәбигый дигән сүз бер динне ташлап икенче дингә күчә", - диде. Шул ук вакытта Әбү Алия: "Әш-Шәбигыйнь - Забур китабын укучы китап кешеләре төркеме", - диде.