Hadith Representative
Ash-shabi'un adalah kelompok dari ahlul kitab yang membaca kitab zabur
Imam Bukhari : 331حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّا أَسْرَيْنَا حَتَّى كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَقَعْنَا وَقْعَةً وَلَا وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ فَنَسِيَ عَوْفٌ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الرَّابِعُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَامَ لَمْ يُوقَظْ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ لِأَنَّا لَا نَدْرِي مَا يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ رَجُلًا جَلِيدًا فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ بِصَوْتِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ قَالَ لَا ضَيْرَ أَوْ لَا يَضِيرُ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاس فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلَاتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ مَا مَنَعَكَ يَا فُلَانُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلَا مَاءَ قَالَ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ثُمَّ سَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ مِنْ الْعَطَشِ فَنَزَلَ فَدَعَا فُلَانًا كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ نَسِيَهُ عَوْفٌ وَدَعَا عَلِيًّا فَقَالَ اذْهَبَا فَابْتَغِيَا الْمَاءَ فَانْطَلَقَا فَتَلَقَّيَا امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا فَقَالَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ وَنَفَرُنَا خُلُوفًا قَالَا لَهَا انْطَلِقِي إِذًا قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالَا هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي فَجَاءَا بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ فَفَرَّغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا وَأَطْلَقَ الْعَزَالِيَ وَنُودِيَ فِي النَّاسِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا فَسَقَى مَنْ شَاءَ وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ وَكَانَ آخِرُ ذَاكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ قَالَ اذْهَبْ فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ وَهِيَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ إِلَى مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أُقْلِعَ عَنْهَا وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلْأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لَهَا فَجَمَعُوا لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسَوِيقَةٍ حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا فَجَعَلُوهَا فِي ثَوْبٍ وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا قَالَ لَهَا تَعْلَمِينَ مَا رَزِئْنَا مِنْ مَائِكِ شَيْئًا وَلَكِنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَسْقَانَا فَأَتَتْ أَهْلَهَا وَقَدْ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ قَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلَانَةُ قَالَتْ الْعَجَبُ لَقِيَنِي رَجُلَانِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ فَفَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لَأَسْحَرُ النَّاسِ مِنْ بَيْنِ هَذِهِ وَهَذِهِ وَقَالَتْ بِإِصْبَعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ تَعْنِي السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَ ذَلِكَ يُغِيرُونَ عَلَى مَنْ حَوْلَهَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَلَا يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أُرَى أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ يَدْعُونَكُمْ عَمْدًا فَهَلْ لَكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الْإِسْلَامِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ صَبَأَ خَرَجَ مِنْ دِينٍ إِلَى غَيْرِهِ وَقَالَ أَبُو الْعَالِيَةِ{ الصَّابِئِينَ }فِرْقَةٌ مِنْ أَهْلِ الكِتَابِ يَقْرَءُونَ الزَّبُورَ
Ни беше кажано [Мусадад] рече, мене ми беше кажано [Јахја бин Саид] рече, ни беше кажано [Ауф] рече, ни беше кажано [Абу Раџа] од [Имран] рече: „Еднаш бевме на патување со Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, одевме ноќе сè додека не стигнавме до крајот на ноќта, спиевме, и нема поудобен - помирен - сон за патниците од она што го доживеавме. Сè додека ништо не нè разбуди освен топлината на сонцето. И првиот човек што се разбуди беше тој и тој, потоа тој и тој, потоа некој Абу Ауф знаеше, но на крајот заборави. И Умар бин Ал-Хатсаб беше четвртиот човек кога се разбуди. Во меѓувреме, кога Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, спиеше, никој не го разбуди сè додека самиот не се разбуди, бидејќи не знаеме што му се случи во сон.“ Кога Омар се разбудил и видел што се случува меѓу многу луѓе - кои доцнеле - а Омар бил силен човек полн со трпение -, тој го кажал својот текбир со подигнување на гласот и продолжил гласно да пее сè додека Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, не се разбудил поради гласниот звук на текбирот на Омар. Кога се разбудил, луѓето се пожалиле на тоа што им се случило. Па тој рекол: „Не е важно, или не е важно и продолжете по вашето патување“. Па тој го продолжил своето патување и по некое растојание застанал и побарал кофа со вода за абдест, потоа се абдестирал и потоа повикал на молитва. Па се помолил со толпата. Откако завршил со молитвата, видел дека некој се одделил и не се придружил во молитвата со толпата. Па Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, прашал: „О, Фулан, што те спречува да се молиш со луѓето?“ Лицето одговорило: „Јас сум во џунуби, а нема вода“. Потоа објасни: „Треба само да употребиш прашина“. Потоа Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, го продолжил своето патување сè додека конечно луѓето не му се пожалиле дека се жедни. Па Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, прашал некого по име Абу Раџа - но Ауф заборавил - и Али, додека им наредувал на двајцата: „Одете двајцата и побарајте вода“. Па двајцата тргнале сè додека не сретнале жена која носела вреќи со вода на нејзината камила. Па двајцата го прашале: „Каде има вода?“ Жената одговорила: „Последниот пат кога видов вода во оваа област беше сега. И нашето патување е исто така во потрага по вода“. Потоа двајцата рекле: „Тогаш одете“. Жената прашала: „Каде одите?“ Двајцата одговориле: „Да се сретнете со Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем“. Жената прашала: „До луѓе за кои се смета дека ја напуштиле -Шаби'и- религијата?“ Двајцата одговориле: „Да, тој е оној на кој мислиш“. Потоа двајцата придружници на Пророкот отидоа со жената да се сретнат со Пророкот, саллаллаху алејхи ве селлем. Потоа двајцата раскажаа за настаните што штотуку ги доживеале. Пророкот, саллаллаху алејхи ве селлем, потоа рече: „Симнете го од камилата“. Потоа Пророкот, саллаллаху алејхи ве селлем, побара сад со вода, потоа истури вода во отворот на вреќите со вода - што ѝ припаѓаа на жената -, ги одврза вреќите со вода додека им викаше на толпата: „Земете вода и пијте колку што сакате!“ Па луѓето им дадоа вода - нивните коњи - и пиеја колку што сакаа. И конечно, тој му даде кофа со вода на лицето кое беше удрено од џенабе. Потоа му рече: „Оди и искапи се“. Данс стана и жената забележа што се прави со нејзината вода. Се колнам во Аллах, овој инцидент го шокираше него и нас, видовме дека водата се зголемила во споредба со првиот пат. Потоа Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, рекол: „Соберете -храна- за него.“ Така луѓето собрале храна во форма на урми, брашно, савик - мешавина од млеко и брашно - за жената. Храната потоа била ставена во крпа, ја кренале жената на возилото и ја ставиле храната пред неа. Потоа Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, ѝ рекол на жената: „Знаеш дека воопшто не ти ја намаливме водата, но Аллах ни даде да пиеме.“ Потоа жената се вратила дома кај своето семејство, а тие прашале: „О, фулане, што те задоцни?“ Жената одговорила: „Чудо! Сретнав двајца мажи кои потоа ме однесоа да се сретнам со некој по име Шаби'и, а потоа човекот направил ова и она. Се колнам во Аллах, тој е најневеројатната личност - која направила извонреден настан - меѓу ова и ова.“ Рече жената додека гестикулираше кревајќи ги средните и показалците кон небото, или помеѓу небото и земјата. Ова значи сведочење дека тој е вистинскиот Пратеник на Аллах. Оттогаш муслиманите секогаш ја штителе жената од мушриките и муслиманите не ја оштетиле куќата или живеалиштето на жената. Еден ден жената им рекла на своите луѓе: „Не гледам дека луѓето ве поштедиле намерно. Дали сакате да се преобратите во ислам?“ Па така, неговите луѓе го послушале и се преобратиле во ислам. Абу Абдулах рекол: „Она што се подразбира под Шаби'и е препуштање на една религија на друга религија“. Во меѓувреме, Абу Алија рекол: „Еш-Шаби'ун е група луѓе од Книгата кои ја читаат Книгата Забур“.