Ash-shabi'un adalah kelompok dari ahlul kitab yang membaca kitab zabur

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّا أَسْرَيْنَا حَتَّى كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَقَعْنَا وَقْعَةً وَلَا وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ فَنَسِيَ عَوْفٌ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الرَّابِعُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَامَ لَمْ يُوقَظْ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ لِأَنَّا لَا نَدْرِي مَا يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ رَجُلًا جَلِيدًا فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ بِصَوْتِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ قَالَ لَا ضَيْرَ أَوْ لَا يَضِيرُ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاس فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلَاتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ مَا مَنَعَكَ يَا فُلَانُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلَا مَاءَ قَالَ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ثُمَّ سَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ مِنْ الْعَطَشِ فَنَزَلَ فَدَعَا فُلَانًا كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ نَسِيَهُ عَوْفٌ وَدَعَا عَلِيًّا فَقَالَ اذْهَبَا فَابْتَغِيَا الْمَاءَ فَانْطَلَقَا فَتَلَقَّيَا امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا فَقَالَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ وَنَفَرُنَا خُلُوفًا قَالَا لَهَا انْطَلِقِي إِذًا قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالَا هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي فَجَاءَا بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ فَفَرَّغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا وَأَطْلَقَ الْعَزَالِيَ وَنُودِيَ فِي النَّاسِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا فَسَقَى مَنْ شَاءَ وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ وَكَانَ آخِرُ ذَاكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ قَالَ اذْهَبْ فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ وَهِيَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ إِلَى مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أُقْلِعَ عَنْهَا وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلْأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لَهَا فَجَمَعُوا لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسَوِيقَةٍ حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا فَجَعَلُوهَا فِي ثَوْبٍ وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا قَالَ لَهَا تَعْلَمِينَ مَا رَزِئْنَا مِنْ مَائِكِ شَيْئًا وَلَكِنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَسْقَانَا فَأَتَتْ أَهْلَهَا وَقَدْ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ قَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلَانَةُ قَالَتْ الْعَجَبُ لَقِيَنِي رَجُلَانِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ فَفَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لَأَسْحَرُ النَّاسِ مِنْ بَيْنِ هَذِهِ وَهَذِهِ وَقَالَتْ بِإِصْبَعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ تَعْنِي السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَ ذَلِكَ يُغِيرُونَ عَلَى مَنْ حَوْلَهَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَلَا يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أُرَى أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ يَدْعُونَكُمْ عَمْدًا فَهَلْ لَكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الْإِسْلَامِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ صَبَأَ خَرَجَ مِنْ دِينٍ إِلَى غَيْرِهِ وَقَالَ أَبُو الْعَالِيَةِ{ الصَّابِئِينَ }فِرْقَةٌ مِنْ أَهْلِ الكِتَابِ يَقْرَءُونَ الزَّبُورَ

आमकां सांगलां [मुसद्दाद] म्हणालो, म्हाका सांगला [याह्या बिन सईद] म्हणालो, आमकां सांगला ['औफ] म्हणालो, आमकां सांगलां [अबू राजा'] ['इमरान] म्हणालो, 'आमी एक फावट पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हांचे वांगडा प्रवासांत आशिल्ले, आमी रातच्या वेळार चलले तेन्ना मेरेन आमी रातच्या शेवटाक पावले न्हिदिल्ली, आनी आमी अणभवले ताचे परस चड सोयीस्कर - विश्रांती दिवपी - प्रवाशांची न्हीद ना. जो मेरेन सुर्याची उश्णताय सोडल्यार आमकां कांयच जागयलें ना. आनी पयलो जागो जाल्लो मनीस असो आनी असो, मागीर असो आनी असो, मागीर कोण तरी अबू औफ हाका खबर आशिल्लो पूण निमाणें तो विसरलो. आनी उमर बिन अल खथथब जागो जालो तेन्ना तो चवथो मनीस आशिल्लो. मजगतीं, जेन्ना पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम न्हिदिल्लो तेन्ना तो स्वता जागो जायसर ताका कोणेंच जागो केलो ना, कारण ताच्या न्हिदेंत ताचें कितें जालें तें आमकां खबर ना. जेन्ना उमर जागो जालो आनी जायत्या लोकां मदीं कितें घडटा तें पळयलें - जे उशीर जाल्ले - आनी उमर धीर धरून भरिल्लो बळिश्ट मनीस आशिल्लो - तेन्ना ताणें आवाज वाडोवन आपलो तकबीर म्हणलें आनी उमराच्या तकबीराच्या व्हडल्या आवाजाक लागून पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम जागो जाय मेरेन मोठ्यान जपत रावलो. तो जागो जालो तेन्ना लोकांनी आपल्याक कितें जालां हाची कागाळ केली. देखून ताणें म्हणलें: ‘हाका कसलोच फरक पडना, वा ताका कसलोच फरक पडना आनी तुमचो प्रवास चालू दवरात’. देखून ताणें आपलो प्रवास चालू दवरलो आनी कांय अंतराचेर थांबून वझू खातीर उदकाची बाल्दी मागली, उपरांत ताणें वझू केलो आनी मागीर नमाज करपाक उलो मारलो. देखून ताणें लोकां वांगडा प्रार्थना केली. ताणें मागणें करून सोंपतकच ताका दिसलें, कोण तरी वेगळो जाला आनी तो लोकां वांगडा मागणें करपाक सामील जावंक ना. देखून पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हांणी विचारलें: हे फुलान, तुका लोकां वांगडा नमाज करपाक कितें आडायता? त्या मनशान जाप दिली, ‘हांव जुनबांत आसां, आनी उदक ना’. उपरांत ताणें स्पश्ट केलें: ‘तुमकां फकत धुल्ल वापरपाची गरज आसा’. मागीर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें आपलो प्रवास चालू दवरलो, निमाणें लोकांनी ताका तान लागल्या अशी कागाळ केली मेरेन. देखून पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें अबू राजा नांवाच्या मनशाक -पूण ‘औफ विसरलो- आनी ‘अली’ दोगांयकय आदेश दितना विचारलें: ‘तुमी दोगांयनी वचून उदक सोदचें’. देखून दोगांयनी उंटाचेर उदकाचीं पोतीं व्हरपी बायल मेळमेरेन भायर सरलीं. देखून दोगांयनी ताका विचारलें, खंय उदक आसा? बायलेन जाप दिली, ‘ह्या वाठारांत निमाणे फावट उदक पळयलें तें आतां. आनी आमचो प्रवासूय उदकाच्या सोदांत’. तेन्ना दोगांयनी म्हणलें, ‘तेन्ना वच’. बायलेन विचारलें, तूं खंय वता? दोगांयनी जाप दिली, ‘पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हांकां मेळपाक’. बायलेन विचारलें, 'ज्या लोकांक -शबी- धर्म सोडलो अशें मानतात तांकां?' दोगांयनी जाप दिली, ‘होय तोच तुमी म्हणपाक सोदतात’. मागीर पैगंबराचे दोग साथीदार त्या बायले वांगडा पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाका मेळपाक गेले. उपरांत दोगांयनी आतांच अणभवल्ल्या घडणुकां विशीं सांगलें. मागीर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हणलें: ताका ताच्या उंटांतल्यान सकयल देंवोवचो’. मागीर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें उदकाचें आयदन मागलें, ताणें मागीर उदकाच्या पोतयांच्या तोंडांत ओतलें - बायलेचीं -, ताणें गर्देक बोवाळ करतना उदकाचीं पोतीं सोडलीं: 'उदक घेवन तुमकां आवडटा तशें पियेवचें!' देखून लोकांनी तांकां उदक दिलें - तांचे माउंट - आनी आपल्याक जाय तशें पियेले. आनी निमाणें जनाबान धपको दिल्ल्या मनशाक ताणें एक बाल्दी उदक दिलें. ताणें मागीर ताका म्हणलें: ‘जावन न्हाण’. डॅन्स उबो रावलो आनी बायलेन आपल्या उदकाचेर कितें करतात तें पळयलें. अल्लाच्या कसब, ही घडणूक ताका आनी आमकांय धक्को दिलो, आमी पळयलें की पयलेच खेपेच्या तुळेंत उदक वाडलां. उपरांत पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हणलें: ‘ताचे खातीर -अन्न- एकठांय करात’. देखून लोकांनी त्या बायलेक खाजूर, पिठो, सावक - दूद आनी पिठाची भरसण - ह्या रुपांत जेवण एकठांय केलें. उपरांत जेवण कपड्यांत घालून तांणी बायलेक गाडयेचेर उखलून जेवण तिचे मुखार दवरलें. मागीर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें त्या बायलेक म्हणलें: ‘तुका खबर आसा आमी तुजें उदक मात्शें उणें करूंक ना, पूण अल्लान आमकां पेय दिला’. ती बायल मागीर आपल्या कुटुंबा कडेन घरा गेली, तांणी मागीर विचारलें, ‘ओ फुलाना, तुका कित्याक उशीर जालो?’. बायलेन जाप दिली, ‘एक चमत्कार! म्हाका दोन मनीस मेळ्ळे आनी तांणी मागीर म्हाका शबी'ई नांवाच्या मनशाक मेळपाक व्हेले, मागीर त्या मनशान अशें आनी तें केलें. अल्लाच्या नांवान तो सगळ्यांत अद्भुत मनीस - जांणी एक असामान्य घडणूक घडयली - हातूंत आनी हातूंतलो.' मदलीं आनी तर्जनी बोटां मळबा कडेन, वा सर्ग आनी धर्तरे मदीं उबारून इशारो करतना बायलेन म्हणलें. हाचो अर्थ आपूण अल्लाचो खरो दूत आसा हाची गवाय दिवप. तेन्नासावन मुसलमानांनी सदांच बायलेक मुश्रिकी कडल्यान राखून दवरल्या आनी मुसलमानांनी बायलेच्या घराक वा राबित्याक इबाडूंक ना. एक दीस त्या बायलेन आपल्या लोकांक म्हणलें, लोकांनी तुका मुद्दाम वाचयले अशें म्हाका दिसना. तुमकां इस्लाम धर्म आपणावपाचें आसा?’ अशें म्हण्टात. देखून ताच्या लोकांनी ताची आज्ञा पाळून इस्लाम धर्म आपणायलो'. अबू अब्दुल्लान म्हणलें, ‘शबीई म्हणल्यार एक धर्म दुसऱ्या धर्मांत सोडून दिवप’. मजगतीं, अबू ''अलियान म्हणलें, 'अश-शबी'उन हो पुस्तकांतल्या लोकांचो एक पंगड जो जबूर पुस्तक वाचता'.