Hadith Representative
Ash-shabi'un adalah kelompok dari ahlul kitab yang membaca kitab zabur
Imam Bukhari : 331حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّا أَسْرَيْنَا حَتَّى كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَقَعْنَا وَقْعَةً وَلَا وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ فَنَسِيَ عَوْفٌ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الرَّابِعُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَامَ لَمْ يُوقَظْ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ لِأَنَّا لَا نَدْرِي مَا يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ رَجُلًا جَلِيدًا فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ بِصَوْتِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ قَالَ لَا ضَيْرَ أَوْ لَا يَضِيرُ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاس فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلَاتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ مَا مَنَعَكَ يَا فُلَانُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلَا مَاءَ قَالَ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ثُمَّ سَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ مِنْ الْعَطَشِ فَنَزَلَ فَدَعَا فُلَانًا كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ نَسِيَهُ عَوْفٌ وَدَعَا عَلِيًّا فَقَالَ اذْهَبَا فَابْتَغِيَا الْمَاءَ فَانْطَلَقَا فَتَلَقَّيَا امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا فَقَالَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ وَنَفَرُنَا خُلُوفًا قَالَا لَهَا انْطَلِقِي إِذًا قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالَا هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي فَجَاءَا بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ فَفَرَّغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا وَأَطْلَقَ الْعَزَالِيَ وَنُودِيَ فِي النَّاسِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا فَسَقَى مَنْ شَاءَ وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ وَكَانَ آخِرُ ذَاكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ قَالَ اذْهَبْ فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ وَهِيَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ إِلَى مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أُقْلِعَ عَنْهَا وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلْأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لَهَا فَجَمَعُوا لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسَوِيقَةٍ حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا فَجَعَلُوهَا فِي ثَوْبٍ وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا قَالَ لَهَا تَعْلَمِينَ مَا رَزِئْنَا مِنْ مَائِكِ شَيْئًا وَلَكِنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَسْقَانَا فَأَتَتْ أَهْلَهَا وَقَدْ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ قَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلَانَةُ قَالَتْ الْعَجَبُ لَقِيَنِي رَجُلَانِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ فَفَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لَأَسْحَرُ النَّاسِ مِنْ بَيْنِ هَذِهِ وَهَذِهِ وَقَالَتْ بِإِصْبَعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ تَعْنِي السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَ ذَلِكَ يُغِيرُونَ عَلَى مَنْ حَوْلَهَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَلَا يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أُرَى أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ يَدْعُونَكُمْ عَمْدًا فَهَلْ لَكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الْإِسْلَامِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ صَبَأَ خَرَجَ مِنْ دِينٍ إِلَى غَيْرِهِ وَقَالَ أَبُو الْعَالِيَةِ{ الصَّابِئِينَ }فِرْقَةٌ مِنْ أَهْلِ الكِتَابِ يَقْرَءُونَ الزَّبُورَ
Estis dirite al ni [Musaddad] diris, estis dirite al mi [Yahya bin Sa'id] diris, estis dirite al ni ['Auf] diris, estis dirite al ni [Abu Raja'] de ['Imran] diris: 'Ni iam estis sur vojaĝo kun la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam, ni marŝis nokte ĝis kiam ni atingis la finon de la nokto ni dormis, kaj ne ekzistas pli komforta - ripoza - dormo por vojaĝantoj ol tiu, kiun ni spertis. Ĝis nenio vekis nin krom la varmego de la suno. Kaj la unua persono, kiu vekiĝis, estis tiu kaj tiu, poste tiu kaj tiu, poste iu, kiun Abu 'Auf konis sed poste forgesis. Kaj 'Umar bin Al Khaththab estis la kvara persono, kiam li vekiĝis. Dume, kiam la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam dormis, neniu vekis lin ĝis li mem vekiĝis, ĉar ni ne scias, kio okazis al li dum lia dormo. Kiam Umar vekiĝis kaj vidis, kio okazis meze de multaj homoj - kiuj malfruis - kaj Umar estis forta viro plena de pacienco -, li diris sian takbir-on per laŭta voĉo kaj daŭre ĉantis laŭte ĝis la Profeto (salajro) vekiĝis pro la laŭta sono de la takbir de Umar. Kiam li vekiĝis, homoj plendis pri tio, kio okazis al ili. Do li diris: "Ne gravas, aŭ ĝi ne gravas kaj daŭrigu vian vojaĝon". Do li daŭrigis sian vojaĝon kaj post iom da distanco li haltis kaj petis sitelon da akvo por lavado, li poste faris lavadon kaj poste alvokis preĝon. Do li preĝis kun la homamaso. Post kiam li finis preĝi, li trovis, ke iu disiĝis kaj ne aliĝis al la preĝado kun la homamaso. Do la Profeto (salajro) demandis: "Ho Fulan, kio malhelpas vin preĝi kun la homoj?" La persono respondis: "Mi estas en junub, kaj ne estas akvo". Li tiam klarigis: "Vi nur bezonas uzi polvon". Tiam la Profeto (sallallahu 'alaihi wasallam) daŭrigis sian vojaĝon ĝis fine homoj plendis al li, ke ili soifas. Do la Profeto (sallallahu 'alaihi wasallam) demandis iun nomatan Abu Raja - sed 'Auf forgesis - kaj 'Ali ordonis al ambaŭ: "Iru ambaŭ kaj serĉu akvon". Do la du ekiris ĝis ili renkontis virinon portantan sakojn da akvo sur sia kamelo. Do la du demandis lin: "Kie estas akvo?" La virino respondis: "La lastan fojon mi vidis akvon en ĉi tiu areo estis nun, kaj nia vojaĝo ankaŭ estas serĉado de akvo". Tiam ambaŭ diris: "Do iru". La virino demandis: "Kien vi iras?" Ambaŭ respondis: "Por renkonti la Profeton (sallallahu 'alaihi wasallam)." La virino demandis: "Al homoj, kiuj estas konsiderataj forlasintaj la Shabi'i-religion?" Ambaŭ respondis: "Jes, li estas tiu, kiun vi celas". Tiam la du kunuloj de la Profeto iris kun la virino por renkonti la Profeton, sallallahu 'alaihi wasallam. La du tiam rakontis pri la okazaĵoj, kiujn ili ĵus spertis. La Profeto, sallallahu 'alaihi wasallam, tiam diris: "Deprenu lin de lia kamelo". Tiam la Profeto, sallallahu 'alaihi wasallam, petis vazon da akvo, li poste verŝis en la buŝon de la akvosakoj - apartenantaj al la virino -, li malligis la akvosakojn kriante al la homamaso: "Prenu akvon kaj trinku laŭplaĉe!" Do la homoj donis al ili akvon - iliajn ĉevalojn - kaj trinkis laŭplaĉe. Kaj fine, li donis sitelon da akvo al la persono, kiu estis trafita de la diapazono. Li tiam diris al li: "Iru kaj banu vin". Dan stariĝis kaj la virino observis, kio estis farata al ŝia akvo. Je Alaho, ĉi tiu okazaĵo ŝokis lin kaj ankaŭ nin, ni vidis, ke la akvo pliiĝis kompare kun la unua fojo. La profeto (paco) tiam diris: "Kolektu manĝaĵon por li". Do la homoj kolektis manĝaĵon en la formo de daktiloj, faruno, kaj miksaĵo de lakto kaj faruno por la virino. La manĝaĵo estis poste metita en tukon, ili levis la virinon sur la veturilon kaj metis la manĝaĵon antaŭ ŝi. Tiam la profeto (paco) diris al la virino: "Vi scias, ke ni tute ne reduktis vian akvon, sed Alaho donis al ni trinkaĵon". La virino tiam iris hejmen al sia familio, kaj ili demandis: "Ho fulana, kial vi malfruiĝis?" La virino respondis: "Miraklo! Mi renkontis du virojn, kiuj poste kondukis min al iu nomata Ŝabi'i, kaj tiam la viro faris tion kaj tion. Je Alaho, li estas la plej mirinda persono - kiu faris eksterordinaran eventon - inter tio kaj tio." La virino diris, gestante levante siajn mezan kaj montrofingrojn al la ĉielo, aŭ inter la ĉielo kaj la tero. Tio signifas atesti, ke li estas la vera Mesaĝisto de Alaho. Ekde tiam la islamanoj ĉiam protektis la virinon kontraŭ la Mushrikin kaj la islamanoj ne difektis la domon aŭ loĝejon de la virino. Iun tagon la virino diris al sia popolo: "Mi ne vidas, ke la popolo ŝparis vin intence. Ĉu vi volas konvertiĝi al Islamo?" Do lia popolo obeis lin kaj konvertiĝis al Islamo. Abu 'Abdullah diris: "Kion signifas Shabi'i estas lasi unu religion al alia religio". Dume, Abu 'Aliyah diris: "Aŝ-Shabi'un estas grupo da homoj el la Libro, kiuj legas la Zabur-Libron".