حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ سُلَيْمٍ قَالَقَدِمْتُ مَكَّةَ فَلَقِيتُ عَطَاءَ بْنَ أَبِي رَبَاحٍ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ إِنَّ أَهْلَ الْبَصْرَةِ يَقُولُونَ فِي الْقَدَرِ قَالَ يَا بُنَيَّ أَتَقْرَأُ الْقُرْآنَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَاقْرَأْ الزُّخْرُفَ قَالَ فَقَرَأْتُ{ حم وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ }فَقَالَ أَتَدْرِي مَا أُمُّ الْكِتَابِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ كِتَابٌ كَتَبَهُ اللَّهُ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ السَّمَاوَاتِ وَقَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ الْأَرْضَ فِيهِ إِنَّ فِرْعَوْنَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَفِيهِ{ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ }قَالَ عَطَاءٌ فَلَقِيتُ الْوَلِيدَ بْنَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْتُهُ مَا كَانَ وَصِيَّةُ أَبِيكَ عِنْدَ الْمَوْتِ قَالَ دَعَانِي أَبِي فَقَالَ لِي يَا بُنَيَّ اتَّقِ اللَّهَ وَاعْلَمْ أَنَّكَ لَنْ تَتَّقِيَ اللَّهَ حَتَّى تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ كُلِّهِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ فَإِنْ مُتَّ عَلَى غَيْرِ هَذَا دَخَلْتَ النَّارَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ أَوَّلَ مَا خَلَقَ اللَّهُ الْقَلَمَ فَقَالَ اكْتُبْ فَقَالَ مَا أَكْتُبُ قَالَ اكْتُبْ الْقَدَرَ مَا كَانَ وَمَا هُوَ كَائِنٌ إِلَى الْأَبَدِقَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ

Opowiedział nam Yahya bin Musa; opowiedział nam Abu Dawud Ath Thayalisi; opowiedział nam Abdul Wahid bin Sulaim; powiedział: Wszedłem do Mekki i spotkałem Atę bin Abu Rabbę. Powiedziałem mu: „O Abu Muhammadzie, mieszkańcy Basry dyskutują o sprawie Al-Khadr”. Ata zapytał: „O mój synu, czy czytasz Koran?”. Odpowiedziałem: „Tak”. Ata kontynuował: „Przeczytaj surę Az-Zukhruf”. Abdul Wahid powiedział: Przeczytałem więc: „HAA MIIM WAL KITAABIL MUBIIN, INNAA JA'ALNAAHU QUR'AANAN 'AROBIYYAN LA'ALLAKUM TA'QILUUN, WA INNAHU FII UMMIL KITAABI LADAINAA LA'ALIYYUN HAKIIM (HAA MIIM, Według Księgi (Koran), która to wyjaśnia. Rzeczywiście, uczyniliśmy to językiem arabskim Koran, abyście go zrozumieli. I rzeczywiście, jest on u Nas w Matce Księgi (Lauhul Mahfudz), naprawdę wysokiej (pod względem wartości) i bogatej w mądrość). Następnie Atha zapytał: „Czy wiesz, co oznacza Ummul Kitab?” Odpowiedziałem: „Tylko Allah i Jego Wysłannik wiedzą najlepiej”. Jest w nim werset, który mówi, że faraon był wśród mieszkańców piekła, a w nim jest werset: „TABBAT YADAA ABII LAHABIW WATAB (Niech obie ręce Abu Lahaba zginą, a z pewnością zginie).” Atha' powiedział ponownie: Spotkałem [Al Walida bin Ubadah bin Ash Shamitha] przyjaciela Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, i zapytałem go: „Co pozostawi twój ojciec, kiedy umrze?” Odpowiedział: [Mój ojciec] kiedyś mnie zawołał i powiedział mi: „O mój synu, bój się Allaha i wiedz, że nigdy nie będziesz bał się Allaha, dopóki nie uwierzysz w Allaha i nie uwierzysz w istnienie wszelkiego przeznaczenia, zarówno dobrego, jak i złego, jeśli umrzesz bez tej wiary, to pójdziesz do piekła. W rzeczywistości słyszałem, jak Posłaniec Allaha (sallallaahu 'alaihi wasallam) powiedział: „Zaprawdę, pierwszą rzeczą, którą Allah stworzył, był Al Qalam, a potem Allah powiedział: 'Napisz'. Al Qalam zapytał: 'Co mam napisać?'. Wtedy Allah powiedział: 'Napisz przeznaczenie, które się spełniło i które będzie się spełniało na przestrzeni czasu'”. Abu Isa powiedział: Ten hadis jest gharib, gdy patrzy się na niego z perspektywy tego wersu sanadu.