Hadith Representative
Tasbih, Tahmid, dan Takbir masing-masing 10 kali setelah shalat wajib
Imam Abu Dawud : 4404حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍوعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خَصْلَتَانِ أَوْ خَلَّتَانِ لَا يُحَافِظُ عَلَيْهِمَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ هُمَا يَسِيرٌ وَمَنْ يَعْمَلُ بِهِمَا قَلِيلٌ يُسَبِّحُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ عَشْرًا وَيَحْمَدُ عَشْرًا وَيُكَبِّرُ عَشْرًا فَذَلِكَ خَمْسُونَ وَمِائَةٌ بِاللِّسَانِ وَأَلْفٌ وَخَمْسُ مِائَةٍ فِي الْمِيزَانِ وَيُكَبِّرُ أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ وَيَحْمَدُ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَيُسَبِّحُ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ فَذَلِكَ مِائَةٌ بِاللِّسَانِ وَأَلْفٌ فِي الْمِيزَانِ فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْقِدُهَا بِيَدِهِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ هُمَا يَسِيرٌ وَمَنْ يَعْمَلُ بِهِمَا قَلِيلٌ قَالَ يَأْتِي أَحَدَكُمْ يَعْنِي الشَّيْطَانَ فِي مَنَامِهِ فَيُنَوِّمُهُ قَبْلَ أَنْ يَقُولَهُ وَيَأْتِيهِ فِي صَلَاتِهِ فَيُذَكِّرُهُ حَاجَةً قَبْلَ أَنْ يَقُولَهَاحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَيَّاشُ بْنُ عُقْبَةَ الْحَضْرَمِيُّ عَنْ الْفَضْلِ بْنِ حَسَنٍ الضَّمْرِيِّ أَنَّ ابْنَ أُمِّ الْحَكَمِ أَوْ ضُبَاعَةَ ابْنَتَيْ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ عَنْ إِحْدَاهُمَا أَنَّهَا قَالَتْ أَصَابَ رَسُولُ اللَّهِ سَبْيًا فَذَهَبْتُ أَنَا وَأُخْتِي فَاطِمَةُ بِنْتُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَكَوْنَا إِلَيْهِ مَا نَحْنُ فِيهِ وَسَأَلْنَاهُ أَنْ يَأْمُرَ لَنَا بِشَيْءٍ مِنْ السَّبْيِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَقَكُنَّ يَتَامَى بَدْرٍ ثُمَّ ذَكَرَ قِصَّةَ التَّسْبِيحِ قَالَ عَلَى أَثَرِ كُلِّ صَلَاةٍ لَمْ يَذْكُرْ النَّوْمَ
Һөйләне беҙгә [Хәфш бин Ғүмәр] әйтте, һөйләне беҙгә [Сөғбә] [Әсә бин Әс Саиб] [атаһы] [Ғабдуллаһ бин Әмр] пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһи ғәләйһис-сәләм, ул әйтте: «Ике нәмә бар, әгәр улар икеһе лә һәр ваҡыт бер мосолман һаҡлай, тимәк, ул буласаҡ. Был ике эште башҡарыу бик еңел, әммә уларҙы эшләргә теләүселәр һирәк. Йәғни; Һәр намаҙҙан һуң ун мәртәбә тәсбих, ун мәртәбә тәхмид, ун мәртәбә тәкбир әйтегеҙ. Ауыҙ-тел ижады буйынса йөҙ иллегә, ауырлыҡ буйынса мең биш йөҙгә тиң булыр ине. Йоҡларға ятҡанда утыҙ дүрт тәкбир уҡыу, утыҙ өс тәхмид һәм утыҙ өс тәсбих уҡыу, тимәк, телдән иҫәпләгәндә йөҙ, миразы менән иҫәпләгәндә мең була». Ысынлап та, мин Аллаһ Илсеһенең (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) уларҙы ҡул менән һанағанын күрҙем. Сәхәбәләр: «Эй, Рәсүлуллаһ, был ике эште башҡарыу еңел, әммә ни өсөн уларҙы бик аҙ кешеләр башҡара?» Ул былай тип яуап бирә: «Берегеҙгә йоҡлағанда шайтан килә, шунан һуң һеҙ уны уҡығансы йоҡлатасаҡ». Шайтан да намаҙ ваҡытында килә, һуңынан ул уны уҡығансы бөтә ихтыяждарын иҫкә төшөрәсәк'. Беҙгә [Әхмәт бин Сәлих] әйтте, әйтте беҙгә [Ғабдулла бин Ваһб] ул әйтте; миңә [Айяси бин Үкбә Әл-Хәҙрәми] [Әл-фәҙл бин Хәсән Әҙ Зәмриҙән] [Ибн Өммүл Хәкәм] йәки [Зәбәғә] - Әз Зөбәйерҙең икеһе лә ҡыҙҙары - уға уларҙан береһенән һөйләне, тип, ул әйтте: «Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһисүәһү ғәләйһис-сәләм булды. Нәби шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам, китте. осрашыу пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм. Шунан беҙ бөтә проблемаларыбыҙға зарландыҡ һәм унан бойороҡ биреүен һораныҡ - тине ул - беҙгә ҡолдар бирергә. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм шунан һуң: «Һеҙҙән алда Бәҙәр етемдәре – аталары Бәҙәрҙә вафат булған балалар – йәшәгән», — тигән. Артабан тәсбих хәҙисенең тарихын телгә алды. Ул: «Намаҙ уҡып бөткән һайын...әммә ҡасан йоҡларға йыйыныуыңды әйтмә», — тигән.