Hadith Representative
Rasulullah shalat di atas mimbar, beliau maju untuk ruku’ dan mundur ke tanah untuk sujud
Imam Nasa'i : 731أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمِ بْنُ دِينَارٍأَنَّ رِجَالًا أَتَوْا سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ وَقَدْ امْتَرَوْا فِي الْمِنْبَرِ مِمَّ عُودُهُ فَسَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَعْرِفُ مِمَّ هُوَ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ أَوَّلَ يَوْمٍ وُضِعَ وَأَوَّلَ يَوْمٍ جَلَسَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى فُلَانَةَ امْرَأَةٍ قَدْ سَمَّاهَا سَهْلٌ أَنْ مُرِي غُلَامَكِ النَّجَّارَ أَنْ يَعْمَلَ لِي أَعْوَادًا أَجْلِسُ عَلَيْهِنَّ إِذَا كَلَّمْتُ النَّاسَ فَأَمَرَتْهُ فَعَمِلَهَا مِنْ طَرْفَاءِ الْغَابَةِ ثُمَّ جَاءَ بِهَا فَأُرْسِلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِهَا فَوُضِعَتْ هَا هُنَا ثُمَّ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَقِيَ فَصَلَّى عَلَيْهَا وَكَبَّرَ وَهُوَ عَلَيْهَا ثُمَّ رَكَعَ وَهُوَ عَلَيْهَا ثُمَّ نَزَلَ الْقَهْقَرَى فَسَجَدَ فِي أَصْلِ الْمِنْبَرِ ثُمَّ عَادَ فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا صَنَعْتُ هَذَا لِتَأْتَمُّوا بِي وَلِتَعَلَّمُوا صَلَاتِي
Беҙгә [Ҡотәйбәгә] хәбәр биреп, ул әйтте; беҙгә [Йәғүб бин Ғабдуррахман] әйтте, ул әйтте; миңә [Әбү Хәҙим бин Динарға] бер нисә кешенең Сәхл бин Сәғд Әс-Сәғидигә килгәнен һәм улар минбәр эшләү өсөн ҡулланылған ағас тураһында бәхәсләшкәнен һөйләгән; Был хаҡта һорашалар. [Сәхәл бин Сәғәт]: «Аллаһ менән ант итәм, мин минбарҙы ниндәй ағастан эшләүҙәрен беләм», — тине. Мин уны бер тапҡыр эшләнгән көнөндә күрҙем һәм тәүге көнөндә пәйғәмбәребеҙ саллаллаһуғәләйһи вәссәләм уның өҫтөнә ултырҙы. Рәсүлуллаһ Саллаллаһуғәләйһи вәссәләм бер ваҡыт Фуланаға - Сәхәл исемен әйткән ҡатынға - берәүҙе ебәргән һәм уға: «Ҡолоң балта оҫтаһына әйт, кешеләр менән һөйләшкәндә миңә ултырырға ағас эшләһен», — тигән. Шунан ҡатын уға урман ағасынан эшләргә ҡуша. Шунан был кеше уны Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһи вәссәләмгә алып барған, һәм ул саллаллаһуғәләйһи вәссәләм уға бында ҡуйырға ҡушҡан. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙҙең саллаллаһуғәләйһи вәссәләмдең минбәргә менеп, унда намаҙ уҡыуын күрҙем. Ул минбәрҙә тәкбир әйтте һуңынан баш эйҙе, шулай уҡ һаман да уның өҫтөндә. Шунан сигенгәндә төшөп китте, шунан минбәр төбөнә сәждә ҡылды ла, тағы ла ҡайтты. Намаҙ уҡып бөткәс, кешеләргә ҡарап: «Эй, кешеләр, мин быны һеҙ миңә эйәреп, намаҙымды өйрәнеү өсөн эшләнем», — тигән.