- Thaharah Tanah dan Tayamum Tata cara tayamum

Tata cara tayamum

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ بُجْدَانَ عَنْ أَبِي ذَرٍّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الصَّعِيدَ الطَّيِّبَ طَهُورُ الْمُسْلِمِ وَإِنْ لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ عَشْرَ سِنِينَ فَإِذَا وَجَدَ الْمَاءَ فَلْيُمِسَّهُ بَشَرَتَهُ فَإِنَّ ذَلِكَ خَيْرٌو قَالَ مَحْمُودٌ فِي حَدِيثِهِ إِنَّ الصَّعِيدَ الطَّيِّبَ وَضُوءُ الْمُسْلِمِ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَكَذَا رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ بُجْدَانَ عَنْ أَبِي ذَرٍّ وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي عَامِرٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ وَلَمْ يُسَمِّهِ قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ عَامَّةِ الْفُقَهَاءِ أَنَّ الْجُنُبَ وَالْحَائِضَ إِذَا لَمْ يَجِدَا الْمَاءَ تَيَمَّمَا وَصَلَّيَا وَيُرْوَى عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ كَانَ لَا يَرَى التَّيَمُّمَ لِلْجُنُبِ وَإِنْ لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ وَيُرْوَى عَنْهُ أَنَّهُ رَجَعَ عَنْ قَوْلِهِ فَقَالَ يَتَيَمَّمُ إِذَا لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمَالِكٌ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ

en deus lavaret deomp [Muhammad bin Basysyar] ha [Mahmud bin Ghailan] o deus lavaret; en deus lavaret deomp [Abu Ahmad Az Zubairi] en deus lavaret; en deus lâret deomp [Sufyan] gant [Khalid Al Hadzdza`] gant [Abu Qilabah] gant [Amru bin Bujdan] gant [Abu Dzar] e oa bet lavaret gant Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam : 'Poultr mat eo an doare ma vez ur vuzulman o glanaat e-unan daoust ma n'en deus ket bet dour abaoe dek vloaz. Neuze, ma 'z eus dour gantañ, laoskit anezhañ da frotañ anezhañ war e groc'hen rak gwelloc'h eo. Mahmud a embannas en e hadith, 'Ar poultr mat a zo ostilh glanaat ur vuzulman'. Lavarout a reas; 'Er pennad-mañ ez eus ivez un istor eus Abu Hurairah, Abdullah bin Amru hag Imran bin Hushain'. Abu Isa a lavaras; 'Evel-se, n'eus ket nemet un den a gontas Khalid Al Hadzdza `eus Abu Qilabah, eus Amru bin Bujdan eus Abu Dzar'. [Ayyub] en deus kontet an hadith-mañ digant [Abu Qilabah] digant [un den eus meuriad Amir] digant [Abu Dharr], met ne lavaras ket e anv. Lavarout a reas; Gwir eo an hadith-mañ. Setu ar pezh a lavar an darn vrasañ eus ar fuqaha, ma ne gav ket dour un den a zo junub hag a zo o mizioù, e rank ober tayamum ha goude-se pediñ. Kontet eo ivez gant Ibn Mas'ud ne c'hell ket ur junub ober tayamum memes ma ne gav ket dour. Met kontet e oa bet dezhañ e oa bet tennet e soñj, neuze e lavaras ; 'N'hall ket ober tayamum ma ne gav ket dour'. Ar soñj-se a oa bet kemeret gant Sufyan Ats Tsauri, Malik, Syafi'i, Ahmad hag Ishaq'.