Hadith Representative
Tidak sah wudhunya yang tidak menyebut asma Allah
Imam Tirmidzi : 25حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَبِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْعَقَدِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ أَبِي ثِفَالٍ الْمُرِّيِّ عَنْ رَبَاحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ حُوَيْطِبٍ عَنْ جَدَّتِهِ عَنْ أَبِيهَا قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا وُضُوءَ لِمَنْ لَمْ يَذْكُرْ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَأَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لَا أَعْلَمُ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثًا لَهُ إِسْنَادٌ جَيِّدٌ و قَالَ إِسْحَقُ إِنْ تَرَكَ التَّسْمِيَةَ عَامِدًا أَعَادَ الْوُضُوءَ وَإِنْ كَانَ نَاسِيًا أَوْ مُتَأَوِّلًا أَجْزَأَهُ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثُ رَبَاحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَبَاحُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَدَّتِهِ عَنْ أَبِيهَا وَأَبُوهَا سَعِيدُ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ وَأَبُو ثِفَالٍ الْمُرِّيُّ اسْمُهُ ثُمَامَةُ بْنُ حُصَيْنٍ وَرَبَاحُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ هُوَ أَبُو بَكْرِ بْنُ حُوَيْطِبٍ مِنْهُمْ مَنْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حُوَيْطِبٍ فَنَسَبَهُ إِلَى جَدِّهِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عِيَاضٍ عَنْ أَبِي ثِفَالٍ الْمُرِّيِّ عَنْ رَبَاحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ حُوَيْطِبٍ عَنْ جَدَّتِهِ بِنْتِ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِيهَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
سانوں دسیا اے [نشر بن علی الجہدلامی] تے [بصر بن معذز العقدی] اوہناں نے آکھیا؛ نے سانوں [بصر ابن المفدلال] توں [عبد الرحمن بن ہرملہ] توں [ابو تسفال المری] توں [رباح بن عبدالرحمن بن ابو سفیان بن حویتب] توں [اپنی دادی] توں [اپنے پیو] توں دسیا اے اوہنے آکھیا؛ میں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نوں کہندے ہوئے سُنیا: 'اوہناں دے لئی کوئی وضو نئيں اے جو اللہ دا ناں نئيں لیندے -جب وضو کردے نيں-'۔ اوہنے آکھیا؛ 'اس باب وچ عیسیٰ، ابو سعید، ابو ہریرہ، سہل بن سعد تے انس توں وی روایات ملدیاں نيں۔ ابو عیسیٰ نے کہیا؛ امام احمد بن ہمبل فرماندے سن؛ 'میں اس باب وچ کوئی حدیث نئيں جاندا جس وچ جید سند -چنگا-'۔ اسحاق نے آکھیا؛ 'جے اوہ جان بجھ کے بسملہ پڑھنا چھڈ دیندا اے تے فیر اوہنوں اپنا وضلہ دہرانا پیندا اے، لیکن جے اوہ بھل جاندا اے یا ایس لئی کہ اوہ منتکل اے تے فیر اوہدا وضلہ درست رہندا اے۔' محمد بن اسماعیل نے کہیا؛ 'اس باب وچ بہترین حدیث رباح بن عبد الرحمن دی حدیث اے۔ ابو عیسیٰ نے کہیا؛ رباح بن عبد الرحمن نے ایہ گل اپنی دادی توں سنائی سی، اپنے والد توں۔ دراں اثنا انہاں دے والد دا ناں سعید بن زید بن امرو بن نفیل، ابو تسفال مری دا ناں تسمامہ بن حُشین تے رباح بن عبد الرحمن دا ناں ابو بکر بن حویتب اے۔ انہاں وچوں اک شخص سی جس نے ایہ حدیث نقل کيتی سی، فیر فرمایا؛ 'ابو بکر بن حویتب توں ، 'فیر انہاں نے اسنوں اپنے دادا توں منسوب کيتا'۔ سانوں دسیا اے [الحسن بن علی الہلوانی] فرمایا اے، سانوں دسیا اے [یزید بن ہارون] توں [یزید بن ایادل] توں [ابو تسفال المری] توں [رباح بن عبد الرحمن بن ابو سفیان بن حویتب] توں [اپنی دادی بنت سعید بن زید] توں [اپنے والد] توں نبی صلی اللہ علیہ وآلہ علیہ وسلم دے نال اسی طرح دی سی حدیث'۔