- Thaharah Wudhu Rasulullah berwudhu tiga kali tiga kali

Rasulullah berwudhu tiga kali tiga kali

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ سِنَانِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَتَوَضَّأَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَيَدَيْهِ ثَلَاثًا وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَقَالَ الْأُذُنَانِ مِنْ الرَّأْسِقَالَ أَبُو عِيسَى قَالَ قُتَيْبَةُ قَالَ حَمَّادٌ لَا أَدْرِي هَذَا مِنْ قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ مِنْ قَوْلِ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِذَاكَ الْقَائِمِ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ أَنَّ الْأُذُنَيْنِ مِنْ الرَّأْسِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مَا أَقْبَلَ مِنْ الْأُذُنَيْنِ فَمِنْ الْوَجْهِ وَمَا أَدْبَرَ فَمِنْ الرَّأْسِ قَالَ إِسْحَقُ وَأَخْتَارُ أَنْ يَمْسَحَ مُقَدَّمَهُمَا مَعَ الْوَجْهِ وَمُؤَخَّرَهُمَا مَعَ رَأْسِهِ و قَالَ الشَّافِعِيُّ هُمَا سُنَّةٌ عَلَى حِيَالِهِمَا يَمْسَحُهُمَا بِمَاءٍ جَدِيدٍ

Al à dit [Qutaibah] al à dit, al à dit [Hammad bin Zaid] di [Sinan bin Rabi’ah] di [Syahr bin Hausyab] di [Abu Umamah] al à dit; Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al fasè la abluzion, al si lavà la muse trê voltis e lis mans trê voltis, daspò al si sfrutà il cjâf intant che al diseve: ‘Lis dôs orelis a fasin part dal cjâf’. Abu Isa al disè; Qutaibah al disè; che al à dit Hammad; “No so se chestis a son lis peraulis dal Profete o di Abu Umamah”. Abu Isa al disè; “In chest cjapitul al è ancje un hadith di Anas,” al disè di gnûf, “Chest hadith nol corispuint ae sô composizion.” E chest hadith al è praticât de plui part dai studiôs dai compagns dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e di chei dopo di lôr, che ducj i doi i orêi a fasin part dal cjâf. Cheste opinion e je stade cjapade ancje di Sufyan Ats Tsauri, Ibnul Mubarak, Siafi’i, Ahmad e Ishaq. Tal fratimp, altris studiôs a sostegnin che l’orele di denant e aparten ae muse, invezit l’orele di schene e aparten al cjâf. Ishaq al disè; “O ai decidût di sfrutâ la part anteriôr insiemi cu la muse e la part posteriôr insiemi cul cjâf”. Intant che Shafi’i al diseve; ‘Ducj i doi a son sunnah, che al ju à asciugâts ducj i doi cun aghe gnove’.