Hadith Representative
Membaca ILAHA ILLA ANTA SUBHANAKA INNI KUNTU MINAZHZHALIMIN
Imam Ahmad : 1383حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنِي وَالِدِي مُحَمَّدٌ عَنْ أَبِيهِ سَعْدٍ قَالَ مَرَرْتُ بِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فِي الْمَسْجِدِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَمَلَأَ عَيْنَيْهِ مِنِّي ثُمَّ لَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ فَأَتَيْتُ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ هَلْ حَدَثَ فِي الْإِسْلَامِ شَيْءٌ مَرَّتَيْنِ قَالَ لَا وَمَا ذَاكَ قَالَ قُلْتُ لَا إِلَّا أَنِّي مَرَرْتُ بِعُثْمَانَ آنِفًا فِي الْمَسْجِدِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَمَلَأَ عَيْنَيْهِ مِنِّي ثُمَّ لَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ قَالَ فَأَرْسَلَ عُمَرُ إِلَى عُثْمَانَ فَدَعَاهُ فَقَالَ مَا مَنَعَكَ أَنْ لَا تَكُونَ رَدَدْتَ عَلَى أَخِيكَ السَّلَامَ قَالَ عُثْمَانُ مَا فَعَلْتُ قَالَ سَعْدٌ قُلْتُ بَلَى قَالَ حَتَّى حَلَفَ وَحَلَفْتُ قَالَ ثُمَّ إِنَّ عُثْمَانَ ذَكَرَ فَقَالَ بَلَى وَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ إِنَّكَ مَرَرْتَ بِي آنِفًا وَأَنَا أُحَدِّثُ نَفْسِي بِكَلِمَةٍ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا وَاللَّهِ مَا ذَكَرْتُهَا قَطُّ إِلَّا تَغَشَّى بَصَرِي وَقَلْبِي غِشَاوَةٌ قَالَ قَالَ سَعْدٌ فَأَنَا أُنْبِئُكَ بِهَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرَ لَنَا أَوَّلَ دَعْوَةٍ ثُمَّ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَشَغَلَهُ حَتَّى قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاتَّبَعْتُهُ فَلَمَّا أَشْفَقْتُ أَنْ يَسْبِقَنِي إِلَى مَنْزِلِهِ ضَرَبْتُ بِقَدَمِي الْأَرْضَ فَالْتَفَتَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ هَذَا أَبُو إِسْحَاقَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَهْ قَالَ قُلْتُ لَا وَاللَّهِ إِلَّا أَنَّكَ ذَكَرْتَ لَنَا أَوَّلَ دَعْوَةٍ ثُمَّ جَاءَ هَذَا الْأَعْرَابِيُّ فَشَغَلَكَ قَالَ نَعَمْ دَعْوَةُ ذِي النُّونِ إِذْ هُوَ فِي بَطْنِ الْحُوتِ { لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنْ الظَّالِمِينَ } فَإِنَّهُ لَمْ يَدْعُ بِهَا مُسْلِمٌ رَبَّهُ فِي شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا اسْتَجَابَ لَهُ
Dúirt sé linn [Isma'il bin Umar] gur inis sé dúinn [Yunus bin Ishaq Al Hamdani] a dúirt sé; dúirt sé linn [Ibrahim bin Muhammad bin Sa'd] gur inis [m'athair, Muhammad] ó [a athair, Sa'd] a dúirt; Chuaigh mé thar Uthman bin 'Affan ag mosc agus ansin dúirt mé 'Haigh' leis, d'fhéach a shúile air ach níor fhreagair sé mo bheannacht. Mar sin bhuail mé le Umar bin Khaththab agus d'fhiafraigh mé de; 'A Amirul Mukminin, cad atá ag tarlú san Ioslam?' -Dúirt mé faoi dhó é-. Mar sin fhreagair Umar; 'Níl, cad é?' arsa mise; 'Níl ann tada, ach chuaigh mé thar Uthman ag an mosc, ansin dúirt mé 'Haigh' leis, d'fhéach a shúile air ach níor fhreagair sé mo bheannacht?' Mar sin chuir Umar duine éigin chuig Uthman agus ghlaoigh sé air, -tar éis d'Ustman a bheith os a chomhair- d'fhiafraigh Umar; 'Cad a choisceann tú ó fhreagairt a thabhairt ar bheannacht do dhearthár?' fhreagair Uthman; 'Níor dheineas é'. Dúirt Sa'd; Dúirt mise; 'Sea, -rinne tusa-'. Faoi dheireadh mhionnaigh sé agus mhionnaigh mise freisin. Ansin chuimhnigh Uthman agus dúirt sé; 'Sea, d'iarr mé maithiúnas ar Allah agus rinne mé aithrí dó, bhí tú ag dul thart os mo chomhair agus ag an am sin bhí mé ag caint liom féin faoi abairt a chuala mé ó Theachtaire Allah sallallaahu 'alaihi wasallam. Ní hea, dar Allah ní chuimhin liom ar chor ar bith é mar tá mo radharc agus mo chroí dúnta'. Dúirt Sa'd; ‘Inseoidh mé an abairt sin daoibh, gur luaigh an Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam an chéad phaidir dúinn uair amháin, ansin tháinig Bedouin a chuir gnóthach air ionas gur imigh an Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam agus lean mise é, nuair a mhothaigh mé go rachadh an Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam romham agus nach raibh sé isteach ina theach fós, ansin chuir mé boinn mo chosa ar an talamh ionas gur chas an Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam chugam agus gur fhiafraigh sé; ‘Cé hé sin? An é Abu Ishaq é?’ D’fhreagair Sa’d; ‘Sin ceart, a Theachtaire Allah’. Ansin dúirt sé; ‘Imigh!’ D’fhreagair mé; ‘Ní hea, dar le Allah, mar bhí tú ar tí an chéad phaidir a lua linn, ach tháinig Bedouin chun tú a choinneáil gnóthach’. D’fhreagair sé; ‘Sea, ba é sin paidir Dzun Nun nuair a bhí sé i mbolg siorc; LA ILAHA ILLA ANTA SUBHANAKA INNI KUNTU MINAZHZHALIMIN - Níl aon Dia fiúntach adhradh a thabhairt ach Tusa. Glóir duit, go fírinneach is duine mé de na daoine a dhéanann olc. - 'Mar sin ní ghuíonn Moslamach leis an phaidir seo i gcás mura bhfuil sé cinnte go bhfreagrófar í'.