Hadith Representative
Membaca ILAHA ILLA ANTA SUBHANAKA INNI KUNTU MINAZHZHALIMIN
Imam Ahmad : 1383حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنِي وَالِدِي مُحَمَّدٌ عَنْ أَبِيهِ سَعْدٍ قَالَ مَرَرْتُ بِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فِي الْمَسْجِدِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَمَلَأَ عَيْنَيْهِ مِنِّي ثُمَّ لَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ فَأَتَيْتُ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ هَلْ حَدَثَ فِي الْإِسْلَامِ شَيْءٌ مَرَّتَيْنِ قَالَ لَا وَمَا ذَاكَ قَالَ قُلْتُ لَا إِلَّا أَنِّي مَرَرْتُ بِعُثْمَانَ آنِفًا فِي الْمَسْجِدِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَمَلَأَ عَيْنَيْهِ مِنِّي ثُمَّ لَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ قَالَ فَأَرْسَلَ عُمَرُ إِلَى عُثْمَانَ فَدَعَاهُ فَقَالَ مَا مَنَعَكَ أَنْ لَا تَكُونَ رَدَدْتَ عَلَى أَخِيكَ السَّلَامَ قَالَ عُثْمَانُ مَا فَعَلْتُ قَالَ سَعْدٌ قُلْتُ بَلَى قَالَ حَتَّى حَلَفَ وَحَلَفْتُ قَالَ ثُمَّ إِنَّ عُثْمَانَ ذَكَرَ فَقَالَ بَلَى وَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ إِنَّكَ مَرَرْتَ بِي آنِفًا وَأَنَا أُحَدِّثُ نَفْسِي بِكَلِمَةٍ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا وَاللَّهِ مَا ذَكَرْتُهَا قَطُّ إِلَّا تَغَشَّى بَصَرِي وَقَلْبِي غِشَاوَةٌ قَالَ قَالَ سَعْدٌ فَأَنَا أُنْبِئُكَ بِهَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرَ لَنَا أَوَّلَ دَعْوَةٍ ثُمَّ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَشَغَلَهُ حَتَّى قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاتَّبَعْتُهُ فَلَمَّا أَشْفَقْتُ أَنْ يَسْبِقَنِي إِلَى مَنْزِلِهِ ضَرَبْتُ بِقَدَمِي الْأَرْضَ فَالْتَفَتَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ هَذَا أَبُو إِسْحَاقَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَهْ قَالَ قُلْتُ لَا وَاللَّهِ إِلَّا أَنَّكَ ذَكَرْتَ لَنَا أَوَّلَ دَعْوَةٍ ثُمَّ جَاءَ هَذَا الْأَعْرَابِيُّ فَشَغَلَكَ قَالَ نَعَمْ دَعْوَةُ ذِي النُّونِ إِذْ هُوَ فِي بَطْنِ الْحُوتِ { لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنْ الظَّالِمِينَ } فَإِنَّهُ لَمْ يَدْعُ بِهَا مُسْلِمٌ رَبَّهُ فِي شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا اسْتَجَابَ لَهُ
Безгә [Исмәгыйль бин Гомәр] безгә [Юнус бин Исхак Әл-Хәмдани] сөйләде ул әйтте; безгә [Ибраһим бин Мөхәммәд бин Сагъд] безгә [әтием Мөхәммәд] [аның әтисе Сәгъд] әйтте: Мин мәчеттә Госман бин Аффан яныннан үттем, аннары аңа сәлам бирдем, аның күзләре аңа карады, ләкин ул минем сәламемә җавап бирмәде. Шуңа күрә мин Гомәр бин Хәстәб белән очраштым һәм аңардан сорадым: "Әй Әмирул Мукминин, Исламда нәрсә була?" - Мин ике тапкыр әйттем. Шуңа күрә Гомәр җавап бирде: "Юк, нәрсә ул?" Мин әйттем: "Бу бернәрсә дә түгел, ләкин мин мәчеттә Госман яныннан үттем, аннары аңа сәлам бирдем, аның күзләре аңа карады, ләкин ул минем сәламемә җавап бирмәде?" Шуңа күрә Гомәр Госманга кеше җибәрде һәм аны чакырды, - Усман аның алдында торганнан соң - Гомәр сорады: "Сиңа кардәшеңнең сәламенә җавап бирүдән нәрсә тыя?" Госман җавап бирде; «Мин моны эшләмәдем», – диде Сәгъд. Мин: «Әйе, – син эшләдең», – дидем. Ахырда ул ант итте, мин дә ант иттем. Шуннан соң Госман искә төште һәм: «Әйе, мин Аллаһтан гафу сорадым һәм Аңа тәүбә иттем, син минем алдымнан үтеп бара идең, һәм шул вакытта мин үзем белән Аллаһның Рәсүле саллаһу галәйһи вәссәламнән ишеткән бер җөмлә турында сөйләшә идем. Юк, Аллаһ белән ант итәм, мин аны бөтенләй хәтерләмим, чөнки күзләрем һәм йөрәгем ябык», – диде. Сәгъд: «Мин сезгә шул җөмләне сөйлим, Рәсүлүллаһ саллаһу галәйһи вәссәлам безгә бер тапкыр беренче доганы әйтте, аннары бер бәдәви килде, ул аны мәшгуль итте, шуңа күрә Рәсүлүллаһ саллаһу галәйһи вәссәлам китеп барды, һәм мин аның артыннан киттем, шунда мин Рәсүлүллаһ саллаһу галәйһи вәссәлам миннән алда барачак дип сиздем, һәм ул әле өенә кермәгән иде, аннары мин аяк табаннарымны җиргә бастым, шуңа күрә Рәсүлүллаһ саллаһу галәйһи вәссәлам миңа борылып: «Бу кем?» – дип сорады. Әбү Исхакмы? – дип җавап бирде Сәгъд. – Дөрес, әй Аллаһның Илчесе. Аннары ул: “Бар!” – диде. Мин: “Юк, Аллаһ белән ант итәм, чөнки син безгә беренче доганы әйтергә җыенган идең, ләкин бер бәдәви сине мәшгуль итәргә килгән иде”, – диде. Ул: “Әйе, бу Зун-Нунның акула корсагында ятканда укыган догасы иде; ЛӘ ИЛАҺӘ ИЛЛӘ ӘНТӘ СУБХӘНӘКӘ ИННИ КУНТУ МИНӘҖӘЛИМИН – Синнән башка гыйбадәт кылырга лаеклы Аллаһы юк. Сине данлыйм, мин явызлык кылучылардан. – “Шуңа күрә, мөселман бу дога белән берәр эштә дога кылмый, әгәр ул аның кабул ителәчәгенә ышанмаса”.