Hadith Representative
Keutamaan Umar bin Khaththab
Imam Bukhari : 1305حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ حَدَّثَنَا حُصَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ الْأَوْدِيِّ قَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَيَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ اذْهَبْ إِلَى أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقُلْ يَقْرَأُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَلَيْكِ السَّلَامَ ثُمَّ سَلْهَا أَنْ أُدْفَنَ مَعَ صَاحِبَيَّ قَالَتْ كُنْتُ أُرِيدُهُ لِنَفْسِي فَلَأُوثِرَنَّهُ الْيَوْمَ عَلَى نَفْسِي فَلَمَّا أَقْبَلَ قَالَ لَهُ مَا لَدَيْكَ قَالَ أَذِنَتْ لَكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ مَا كَانَ شَيْءٌ أَهَمَّ إِلَيَّ مِنْ ذَلِكَ الْمَضْجَعِ فَإِذَا قُبِضْتُ فَاحْمِلُونِي ثُمَّ سَلِّمُوا ثُمَّ قُلْ يَسْتَأْذِنُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَإِنْ أَذِنَتْ لِي فَادْفِنُونِي وَإِلَّا فَرُدُّونِي إِلَى مَقَابِرِ الْمُسْلِمِينَ إِنِّي لَا أَعْلَمُ أَحَدًا أَحَقَّ بِهَذَا الْأَمْرِ مِنْ هَؤُلَاءِ النَّفَرِ الَّذِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَنْهُمْ رَاضٍ فَمَنْ اسْتَخْلَفُوا بَعْدِي فَهُوَ الْخَلِيفَةُ فَاسْمَعُوا لَهُ وَأَطِيعُوا فَسَمَّى عُثْمَانَ وَعَلِيًّا وَطَلْحَةَ وَالزُّبَيْرَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ وَسَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ وَوَلَجَ عَلَيْهِ شَابٌّ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أَبْشِرْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ بِبُشْرَى اللَّهِ كَانَ لَكَ مِنْ الْقَدَمِ فِي الْإِسْلَامِ مَا قَدْ عَلِمْتَ ثُمَّ اسْتُخْلِفْتَ فَعَدَلْتَ ثُمَّ الشَّهَادَةُ بَعْدَ هَذَا كُلِّهِ فَقَالَ لَيْتَنِي يَا ابْنَ أَخِي وَذَلِكَ كَفَافًا لَا عَلَيَّ وَلَا لِي أُوصِي الْخَلِيفَةَ مِنْ بَعْدِي بِالْمُهَاجِرِينَ الْأَوَّلِينَ خَيْرًا أَنْ يَعْرِفَ لَهُمْ حَقَّهُمْ وَأَنْ يَحْفَظَ لَهُمْ حُرْمَتَهُمْ وَأُوصِيهِ بِالْأَنْصَارِ خَيْرًا{ الَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ }أَنْ يُقْبَلَ مِنْ مُحْسِنِهِمْ وَيُعْفَى عَنْ مُسِيئِهِمْ وَأُوصِيهِ بِذِمَّةِ اللَّهِ وَذِمَّةِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُوفَى لَهُمْ بِعَهْدِهِمْ وَأَنْ يُقَاتَلَ مِنْ وَرَائِهِمْ وَأَنْ لَا يُكَلَّفُوا فَوْقَ طَاقَتِهِمْ
Al à dit [Qutaibah] al à dit [Jarir bin Abdul Hamid] al à dit [Hushain bin Abdurrahman] di [Amru bin Maimun Al Audiy] al à dit: 'O ai viodût [Umar bin Al Khaththab] Radliallahu Anhu al à dit: 'O Abdullah bin Umar, me che Umar bin Al Khaththab al trasmet i salûts a te, daspò domande par che o sedi sepolt cui miei doi amîs. Aisha e disè; ‘O voleve chel puest par me, ma cumò o lu met denant di me. Cuant che al tornà a cjase, Umar i disè: ‘Cje rispueste tu âs puartât?’. Al rispuindè; “Tu âs cjapât il permès, o Amirul Mu’minin, alore al disè: ‘No je robe che o am di plui di chel puest par sdraiâsi, e se o murìs, puartami daûr di lui alore dîmi ciao e dî che Umar bin Al Khaththab al à domandât il permès, e se al è permetût alore sepulimi li, e se no, tal cemeteri musulman. Parcè che no cognossi nissun che al vedi plui dirits in cheste materie di lôr, personis che, cuant che al murì, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al fo content di lôr, duncje cui che al ven dopo di me al è il calif, al à di scoltâlu e obedîlu. Po dopo al menzonà i nons Osman, Ali, Talha, Az Zubair, Abdur Rahman bin Auf, Saad bin Abi Waqqas. Po dopo un zovin ansar al vignì daûr di lui, al disè: ‘O Amirul Mu’minin, dam la buine notizie che Allah al à dât parcè che tu sês convertît al Islam pe prime volte come che tu cognossis za, daspò tu sês stât nomenât calif e dopo dut chest tu murirâs come martîr?’. Da al rispuindè: ‘Forsit ce che tu âs dit al è avonde, o fi di me fradi, o lassarò la bontât al calif dopo di me viers chei che a son stâts i prins a emigrâ, par che al capissi i lôr dirits e al mantigni il lôr onôr, e o lassarò la bontât a lui viers la int Ansar, che e à ocupât la Medine e a crodi in Allah cussì par chei che a crodin in Allah par lôr’. chei che a fan robis brutis tra di lôr, e o lu lassarò che e je la responsabilitât di Allah e dal So Messazîr sallallaahu alaihi wasallam par che al mantigni il so acuardi cun lui, e al scombat daûr de sô schene, e nol ju ingrese cun ce che a no puedin permetisi’.