Hadith Representative
Keutamaan Umar bin Khaththab
Imam Bukhari : 1305حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ حَدَّثَنَا حُصَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ الْأَوْدِيِّ قَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَيَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ اذْهَبْ إِلَى أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقُلْ يَقْرَأُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَلَيْكِ السَّلَامَ ثُمَّ سَلْهَا أَنْ أُدْفَنَ مَعَ صَاحِبَيَّ قَالَتْ كُنْتُ أُرِيدُهُ لِنَفْسِي فَلَأُوثِرَنَّهُ الْيَوْمَ عَلَى نَفْسِي فَلَمَّا أَقْبَلَ قَالَ لَهُ مَا لَدَيْكَ قَالَ أَذِنَتْ لَكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ مَا كَانَ شَيْءٌ أَهَمَّ إِلَيَّ مِنْ ذَلِكَ الْمَضْجَعِ فَإِذَا قُبِضْتُ فَاحْمِلُونِي ثُمَّ سَلِّمُوا ثُمَّ قُلْ يَسْتَأْذِنُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَإِنْ أَذِنَتْ لِي فَادْفِنُونِي وَإِلَّا فَرُدُّونِي إِلَى مَقَابِرِ الْمُسْلِمِينَ إِنِّي لَا أَعْلَمُ أَحَدًا أَحَقَّ بِهَذَا الْأَمْرِ مِنْ هَؤُلَاءِ النَّفَرِ الَّذِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَنْهُمْ رَاضٍ فَمَنْ اسْتَخْلَفُوا بَعْدِي فَهُوَ الْخَلِيفَةُ فَاسْمَعُوا لَهُ وَأَطِيعُوا فَسَمَّى عُثْمَانَ وَعَلِيًّا وَطَلْحَةَ وَالزُّبَيْرَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ وَسَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ وَوَلَجَ عَلَيْهِ شَابٌّ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أَبْشِرْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ بِبُشْرَى اللَّهِ كَانَ لَكَ مِنْ الْقَدَمِ فِي الْإِسْلَامِ مَا قَدْ عَلِمْتَ ثُمَّ اسْتُخْلِفْتَ فَعَدَلْتَ ثُمَّ الشَّهَادَةُ بَعْدَ هَذَا كُلِّهِ فَقَالَ لَيْتَنِي يَا ابْنَ أَخِي وَذَلِكَ كَفَافًا لَا عَلَيَّ وَلَا لِي أُوصِي الْخَلِيفَةَ مِنْ بَعْدِي بِالْمُهَاجِرِينَ الْأَوَّلِينَ خَيْرًا أَنْ يَعْرِفَ لَهُمْ حَقَّهُمْ وَأَنْ يَحْفَظَ لَهُمْ حُرْمَتَهُمْ وَأُوصِيهِ بِالْأَنْصَارِ خَيْرًا{ الَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ }أَنْ يُقْبَلَ مِنْ مُحْسِنِهِمْ وَيُعْفَى عَنْ مُسِيئِهِمْ وَأُوصِيهِ بِذِمَّةِ اللَّهِ وَذِمَّةِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُوفَى لَهُمْ بِعَهْدِهِمْ وَأَنْ يُقَاتَلَ مِنْ وَرَائِهِمْ وَأَنْ لَا يُكَلَّفُوا فَوْقَ طَاقَتِهِمْ
Безгә [Кутәйбә] сөйләде [Җәрир бин Габдел Хәмид] сөйләде [Хөшәйн бин Габдеррахман]дан [Әмр бин Мәймун Әл-Ади] болай диде: «Мин [Гомәр бин Әл-Хәтсәб] радиаллаһу ганһуның: «Әй, Габдуллаһ бин Гомәр, Өммүл Мөэминин Айша радиаллаһу ганһа янына бар һәм аңа Гомәр бин Әл-Хәтсәб сиңа сәлам әйтә дип әйт, аннары мине ике дустым янына күмүләрен сора», – диде». Айша әйтте: «Мин элек шул урынны үзем өчен теләгән идем, ләкин хәзер мин аны үземнән өстен күрәм». Ул кайткач, Гомәр аңардан: «Нинди җавап бирдең?» – дип сорады. Ул җавап бирде; «И Әмирүл-мө'минин, син рөхсәт алдың», – диде ул, аннары: «Мин бу урыннан да күбрәк яраткан бернәрсә дә юк, әгәр мин үлсәм, мине аның янына алып бар, сәлам әйт һәм Гомәр бин Әл-Хәстәб рөхсәт сорады дип әйт, әгәр рөхсәт ителсә, мине шунда күм, әгәр юк икән, мине мөселман зиратына күм. Чөнки мин бу мәсьәләдә алардан да күбрәк хокуклы кешене белмим, ул үлгәндә, Аллаһның Илчесе салләллаһу галәйһи вәссәлам алардан канәгать булган кешеләр, шуңа күрә миннән соң кем хәлиф булса, ул аны тыңларга һәм буйсынырга тиеш», – диде. Аннары ул Госман, Али, Талха, Аз-Зүбәйр, Абдуррахман бин Ауф, Саад бин Әби Ваккас исемнәрен әйтте. Шуннан соң аның янына бер әнсар егете килде, ул: «Әй Әмирүл Мөэминин, Аллаһ сиңа биргән шатлыклы хәбәрне әйт, син инде беләсең, беренче тапкыр Ислам динен кабул иттең, аннары син хәлиф итеп билгеләндең һәм боларның барысыннан соң шәһит булып үләчәксең?» – диде. Да җавап бирде: «Бәлки, син әйткән сүзләр җитәр, әй кардәшемнең улы, мин үземнән соң хәлифкә беренче булып күченүчеләргә карата мәрхәмәтлелекне васыять итәрмен, ул аларның хокукларын аңласын һәм намусларын сакласын, һәм мин аңа Мәдинәне биләп алган һәм Аллаһка ышанган әнсар халкына карата мәрхәмәтлелекне васыять итәрмен, ул араларыннан яхшы кешеләрне кабул итсен һәм начар эшләр кылучыларны гафу итсен, һәм мин аңа Аллаһ һәм Аның Рәсүле саллаһу галәйһи вәссәламнең бурычы булуын васыять итәрмен, ул аның белән килешүен үтәсен, аның артында сугышсын һәм аларга күтәрә алмаганнарын йөкләмәсен».