Hadith Representative
Tidak sah talak, pembebasan budak, jual beli, maupun pemenuhan nadzar kecuali pada apa yang dimiliki
Imam Tirmidzi : 1101حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا عَامِرٌ الْأَحْوَلُ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نَذْرَ لِابْنِ آدَمَ فِيمَا لَا يَمْلِكُ وَلَا عِتْقَ لَهُ فِيمَا لَا يَمْلِكُ وَلَا طَلَاقَ لَهُ فِيمَا لَا يَمْلِكُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَمُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ وَجَابِرٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَعَائِشَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ أَحْسَنُ شَيْءٍ رُوِيَ فِي هَذَا الْبَابِ وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ رُوِيَ ذَلِكَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَالْحَسَنِ وَسَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ وَعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَشُرَيْحٍ وَجَابِرِ بْنِ زَيْدٍ وَغَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ فُقَهَاءِ التَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَرُوِيَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ قَالَ فِي الْمَنْصُوبَةِ إِنَّهَا تَطْلُقُ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ وَالشَّعْبِيِّ وَغَيْرِهِمَا مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّهُمْ قَالُوا إِذَا وَقَّتَ نُزِّلَ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ أَنَّهُ إِذَا سَمَّى امْرَأَةً بِعَيْنِهَا أَوْ وَقَّتَ وَقْتًا أَوْ قَالَ إِنْ تَزَوَّجْتُ مِنْ كُورَةِ كَذَا فَإِنَّهُ إِنْ تَزَوَّجَ فَإِنَّهَا تَطْلُقُ وَأَمَّا ابْنُ الْمُبَارَكِ فَشَدَّدَ فِي هَذَا الْبَابِ وَقَالَ إِنْ فَعَلَ لَا أَقُولُ هِيَ حَرَامٌ و قَالَ أَحْمَدُ إِنْ تَزَوَّجَ لَا آمُرُهُ أَنْ يُفَارِقَ امْرَأَتَهُ و قَالَ إِسْحَقُ أَنَا أُجِيزُ فِي الْمَنْصُوبَةِ لِحَدِيثِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَإِنْ تَزَوَّجَهَا لَا أَقُولُ تَحْرُمُ عَلَيْهِ امْرَأَتُهُ وَوَسَّعَ إِسْحَقُ فِي غَيْرِ الْمَنْصُوبَةِ وَذُكِرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ حَلَفَ بِالطَّلَاقِ أَنَّهُ لَا يَتَزَوَّجُ ثُمَّ بَدَا لَهُ أَنْ يَتَزَوَّجَ هَلْ لَهُ رُخْصَةٌ بِأَنْ يَأْخُذَ بِقَوْلِ الْفُقَهَاءِ الَّذِينَ رَخَّصُوا فِي هَذَا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ إِنْ كَانَ يَرَى هَذَا الْقَوْلَ حَقَّا مِنْ قَبْلِ أَنْ يُبْتَلَى بِهَذِهِ الْمَسْأَلَةِ فَلَهُ أَنْ يَأْخُذَ بِقَوْلِهِمْ فَأَمَّا مَنْ لَمْ يَرْضَ بِهَذَا فَلَمَّا ابْتُلِيَ أَحَبَّ أَنْ يَأْخُذَ بِقَوْلِهِمْ فَلَا أَرَى لَهُ ذَلِكَ
Den [Ahmad bin Mani'] huet eis gesot, [Husyaim] huet eis [Amir Al Ahwal] vum [Amr bin Shu'aib] vum [Säi Papp] vum [Säi Grousspapp] gesot: De Messenger vu Gott, sallallahu 'alaihi wasallam, sot: 'Et gëtt kee Gelübde fir de Jong vum Adam fir eppes, wat hien net huet, et gëtt keng -frist- Befreiung fir eppes, wat hien net huet, an et gëtt keng Scheedung fir eppes, wat hien net huet.' Hie sot: An dësem Fall gëtt et en ähnlechen Hadith vum Ali, Mu'adh bin Jabal, Jabir, Ibn Abbas an A`isha. Den Abu Isa sot: Den Hadith vum Abdullah bin Amru ass en hasan sahih Hadith, et ass dee beschten Hadith an dësem Kapitel. Dëst ass d'Meenung vun de meeschte Geléiert ënner de Begleeder vum Prophet sallallahu 'alaihi wasallam an aneren. Et gouf och erzielt vum Ali bin Abu Talib, Ibnu Abbas, Jabir bin Abdullah, Sa'id bin Al Musayyab, Al Hasan, Sa'id bin Jubair, Ali bin Al Husain, Syuraih, Jabir bin Zair a villen aneren Tabi'in Fuqaha, dëst ass wat den Ash Syafi'i gesot huet. An et gouf erzielt vum Ibn Mas'ud, datt hien an der Saach vun al-Manshubah gesot huet; dann fält den Thalaq. Et gouf erzielt vum Ibrahim An Nakha'i, Ash Syafi'i an ausser hinnen zwee aus der Ulama, datt si gesot hunn: Wann hien den Zäitpunkt vu senger Hochzäit bestëmmt, da fält säin Thalaq. Dëst ass d'Meenung vum Sufyan Ats Tsauri a Malik bin Anas; Datt een seng zukünfteg Fra genee nennt oder den Zäitpunkt vun hirer Hochzäit bestëmmt, oder hie seet: Wann ech dës Duerffra bestueden, wann hie si wierklech bestuet, da fält säin Thalaq. Wéi den Ibnul Mubarak an dësem Kapitel betount huet, sot hien; Wann hie bestuet gëtt, mengen ech net, datt d'Fra fir hie haram ass. Mëttlerweil sot den Ahmad: "Wann hie bestuet gëtt, wäert ech him net uweisen, sech vu senger Fra ze scheeden." Den Ishaq sot: "Ech erlaben him, eng Fra ze bestueden, déi op Basis vum Hadith vum Ibn Mas'ud bestëmmt gouf. Wann hie bestuet, mengen ech net, datt seng Fra fir hie haram ass." Den Ishaq huet tatsächlech Konzessiounen iwwer d'Fro vum Bestietnes vun enger Fra gemaach - vun där virdru gesot gouf, datt si gescheet wier - déi hie net spezifizéiert hat. Et gouf vum Abdullah bin Al Mubarak gesot, datt hie gefrot gouf iwwer e Mann, deen mat de Wierder vum Thalaq geschwuer huet, datt hie net bestuede géif. Dann entsteet de Wonsch ze bestueden, gëtt et eng Erliichterung, d'Meenung vun de Juristen ze froen, déi et an dëser Saach erlaben?" Dunn huet den Ibnul Mubarak geäntwert: "Wann hien dës Meenung fir korrekt hält, ier hien sech mat dëser Fro beschäftegt, da kann hien d'Meenung vun de Juristen froen." Wat déi Persoun ugeet, déi net mat dëser Meenung averstane ass, dann, wann hien mat dësem Problem konfrontéiert ass, akzeptéiert hien d'Meenung vun der Fuqaha, dofir sinn ech net averstanen, datt hien dës Meenung anhëlt.