Hadith Representative
Ayah, ibu dajjal, melahirkan bayi buta sebelah mata, matanya tidur tapi hatinya tidak
Imam Tirmidzi : 2174حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْجُمَحِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْكُثُ أَبُو الدَّجَّالِ وَأُمُّهُ ثَلَاثِينَ عَامًا لَا يُولَدُ لَهُمَا وَلَدٌ ثُمَّ يُولَدُ لَهُمَا غُلَامٌ أَعْوَرُ أَضَرُّ شَيْءٍ وَأَقَلُّهُ مَنْفَعَةً تَنَامُ عَيْنَاهُ وَلَا يَنَامُ قَلْبُهُ ثُمَّ نَعَتَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَوَيْهِ فَقَالَ أَبُوهُ طِوَالٌ ضَرْبُ اللَّحْمِ كَأَنَّ أَنْفَهُ مِنْقَارٌ وَأُمُّهُ فِرْضَاخِيَّةٌ طَوِيلَةُ الْيَدَيْنِ فَقَالَ أَبُو بَكْرَةَ فَسَمِعْنَا بِمَوْلُودٍ فِي الْيَهُودِ بِالْمَدِينَةِ فَذَهَبْتُ أَنَا وَالزُّبَيْرُ بْنُ الْعَوَّامِ حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى أَبَوَيْهِ فَإِذَا نَعْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِمَا فَقُلْنَا هَلْ لَكُمَا وَلَدٌ فَقَالَا مَكَثْنَا ثَلَاثِينَ عَامًا لَا يُولَدُ لَنَا وَلَدٌ ثُمَّ وُلِدَ لَنَا غُلَامٌ أَعْوَرُ أَضَرُّ شَيْءٍ وَأَقَلُّهُ مَنْفَعَةً تَنَامُ عَيْنَاهُ وَلَا يَنَامُ قَلْبُهُ قَالَ فَخَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِمَا فَإِذَا هُوَ مُنْجَدِلٌ فِي الشَّمْسِ فِي قَطِيفَةٍ لَهُ وَلَهُ هَمْهَمَةٌ فَتَكَشَّفَ عَنْ رَأْسِهِ فَقَالَ مَا قُلْتُمَا قُلْنَا وَهَلْ سَمِعْتَ مَا قُلْنَا قَالَ نَعَمْ تَنَامُ عَيْنَايَ وَلَا يَنَامُ قَلْبِيقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ
Безгә [Абдуллаһ бин Муавия Әл-Җумһи] безгә [Хәммәд бин Сәламаһ]дан [Али бин Зәйдтән] [Абдүррахман бин Әбу Бәкраһтан] [аның әтисеннән] болай диде: Аллаһның пәйгамбәре салләллаһу галәйһи вәссәлам болай диде: «Дәҗҗалның әтисе һәм әнисе утыз ел яшәделәр, балалары булмадылар, аннан соң бер күзе сукыр бала таптылар, ул иң куркыныч һәм файдасыз, күзләре йоклый, ләкин йөрәге йоклый алмый». Шуннан соң Аллаһның пәйгамбәре салләллаһу галәйһи вәссәлам Дәҗҗалның ике ата-анасының сыйфатларын искә алып: «Аның әтисе озын буйлы, ябык, борыны томшык кебек, ә әнисе симез һәм озын куллы», – диде. Әбү Бәкраһ әйтте: Без Мәдинә яһүдләре арасында бала туган дип ишеттек, аннары мин Зөбәер бин Әввам белән аның әти-әнисе йортына кергәнче бардык. Расүлүллаһ салләллаһу галәйһи вә сәлләм искә алган сыйфатлар икесендә дә бар булып чыкты. Без сорадык: "Балаларыгыз бармы?" Алар икесе дә җавап бирделәр: "Без утыз ел яшәдек, ләкин балалары булмады, аннан соң бер күзе сукыр булган балабыз туды, ул зарарлы һәм файдасыз иде, күзләре йоклаган иде, ләкин йөрәге юк иде." Әбү Бәкраһ әйтте: "Аннары без аларның йортыннан чыктык һәм аны эссе кояш астында җирдә бәрхет тукымада яткан килеш таптык, ул сөйләшә иде, ләкин беркем дә аңламады." Аннары ул башындагы каплавын салды һәм сорады: "Сез икегез нәрсә сөйлисез?" Без әйттек: "Безнең нәрсә әйткәнебезне ишеттегезме?" Ул әйтте: "Әйе, күзләрем йоклаган иде, ләкин йөрәгем юк иде." Әбү Гайсә әйтте: "Бу хәдис хәсән гариб, без аны бары тик Хәммәд бин Сәләмә хәдисеннән генә беләбез."