Nabi shalat memohon hujan, langsung turun hujan

इमाम बुखारी : 967

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ تَمِيمٍ أَنَّ عَمَّهُ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ بِالنَّاسِ يَسْتَسْقِي لَهُمْ فَقَامَ فَدَعَا اللَّهَ قَائِمًا ثُمَّ تَوَجَّهَ قِبَلَ الْقِبْلَةِ وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ فَأُسْقُوا

[अबू अल-यमान] यांनी आम्हाला सांगितले, [शु'ऐब] यांनी [अज़-ज़ुहरी] यांच्याकडून आम्हाला हदीस सांगितली, ज्यांनी म्हटले: ['अब्बाद बिन तमीम] यांनी मला सांगितले की त्यांच्या काकांनी – जे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे एक साथी होते – त्यांना सांगितले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) एकदा लोकांसोबत (पावसासाठी प्रार्थना करण्यासाठी) बाहेर गेले होते. मग ते किब्लाच्या दिशेने उभे राहिले आणि उभे राहून प्रार्थना केली, आपला चोगल ओढत. त्यानंतर त्यांना पाऊस मिळाला."