Doa nabi meminta hujan: ALLAHUMMA HAWAALAINAA WA LAA 'ALAINAA
Imam Bukhari : 958
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا دَخَلَ الْمَسْجِدَ يَوْمَ جُمُعَةٍ مِنْ بَابٍ كَانَ نَحْوَ دَارِ الْقَضَاءِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَخْطُبُ فَاسْتَقْبَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمًا ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتْ الْأَمْوَالُ وَانْقَطَعْتِ السُّبُلُ فَادْعُ اللَّهَ يُغِيثُنَا فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَغِثْنَا اللَّهُمَّ أَغِثْنَا اللَّهُمَّ أَغِثْنَا قَالَ أَنَسٌ وَلَا وَاللَّهِ مَا نَرَى فِي السَّمَاءِ مِنْ سَحَابٍ وَلَا قَزَعَةً وَمَا بَيْنَنَا وَبَيْنَ سَلْعٍ مِنْ بَيْتٍ وَلَا دَارٍ قَالَ فَطَلَعَتْ مِنْ وَرَائِهِ سَحَابَةٌ مِثْلُ التُّرْسِ فَلَمَّا تَوَسَّطَتْ السَّمَاءَ انْتَشَرَتْ ثُمَّ أَمْطَرَتْ فَلَا وَاللَّهِ مَا رَأَيْنَا الشَّمْسَ سِتًّا ثُمَّ دَخَلَ رَجُلٌ مِنْ ذَلِكَ الْبَابِ فِي الْجُمُعَةِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَخْطُبُ فَاسْتَقْبَلَهُ قَائِمًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتْ الْأَمْوَالُ وَانْقَطَعَتْ السُّبُلُ فَادْعُ اللَّهَ يُمْسِكْهَا عَنَّا قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا اللَّهُمَّ عَلَى الْآكَامِ وَالظِّرَابِ وَبُطُونِ الْأَوْدِيَةِ وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ قَالَ فَأَقْلَعَتْ وَخَرَجْنَا نَمْشِي فِي الشَّمْسِقَالَ شَرِيكٌ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أَهُوَ الرَّجُلُ الْأَوَّلُ فَقَالَ مَا أَدْرِي
O n'à dito [o Qutaibah bin Sa'id] o l'à dito, o n'à dito [o Isma'il bin Ja'far] da-o [Sharik] da-o [Anas bin Malik] che gh'ea unna persoña ch'a l'intrava inta moschea o venardì da-a pòrta ch'a s'avansava da-o Darul Qadla' –a cà do 'Umar bin Al Khaththab-. Inte quello tempo o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam o l'ea in pê à prononçiâ un sermon, l'òmmo dapeu o s'é misso in pê de fronte a-o Profeta e o l'à dito: 'O Messaggê de Allah, a propietæ a l'é stæta esauria e e stradde son stæte taggiæ. Coscì domandâ à Allah de mandâne a piövia!» O Anas bin Malik o l'à dito, 'Donca o Rasulullah o l'à tiou sciù tutte doe e man tanto ch'o pregava: 'O Allah, dæne piövia, Oh Allah dæne piövia, Oh Allah dæne piövia'. O Anas bin Malik o l'à continuou: «Pe Allah, avanti de quello no emmo visto a ciù picciña nuvia, ch'a segge drua ò sottî. No gh'ea ascì unna sola cà ò edifiçio tra o nòstro pòsto e a colliña. All'improvviso da-a colliña unna nuvia a l'é comparsa comme un scciuppo. Quande o l’ea montou a-o mezo do çê, a nuvia a s’é spantegâ e a piövia a l’é cheita. O Anas bin Malik o l'à dito: «Pe Allah, de fæto no emmo visto o sô pe sëi giorni. Dapeu, o venardì apreuvo, un òmmo o l'é tornou drento da-a mæxima pòrta tanto che o Rasulullah o l'ea in pê à prononçiâ o seu sermon. L'òmmo dapeu o s'é misso in pê de fronte à lê e o l'à dito: «O Messaggê de Allah, e propietæ son stæte destrute e e stradde son stæte taggiæ». Coscì domandâ à Allah de trattegnîne a piövia!» Coscì o Profeta o l’à tiou sciù e man e o l’à pregou: ‘O Allah, pe favô, mandi piövia d’in gio à niatri e no fâne mâ. O Allah, mandilo zu in scê colliñe, in scê ciañe, in scê barranche fonde e in scî pòsti donde crescian i erboi». O Anas bin Malik o l'à dito: «Dòppo a piövia a s'é fermâ. Dapeu semmo anæti feua pe unna passeggiâ a-o sô'. O Sharik o l'à dito: «Ò domandou a-o Anas bin Malik: «O l'ea anche quell'òmmo o primmo òmmo? ' O l'à respòsto: 'No saiò'.