Doa nabi meminta hujan: ALLAHUMMA HAWAALAINAA WA LAA 'ALAINAA
Imam Ahmad : 12546
حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَحَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ قَالَ أَنَسٌ إِنِّي لَقَاعِدٌ عِنْدَ الْمِنْبَرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ إِذْ قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْمَسْجِدِ يَا رَسُولَ اللَّهِ حُبِسَ الْمَطَرُ هَلَكَتْ الْمَوَاشِي ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَسْقِيَنَا قَالَ أَنَسٌ فَرَفَعَ يَدَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا أَرَى فِي السَّمَاءِ مِنْ سَحَابٍ فَأُلِّفَ بَيْنَ السَّحَابِ قَالَ حَجَّاجٌ فَأَلَّفَ اللَّهُ بَيْنَ السَّحَابِ فَوَأَلْنَا قَالَ حَجَّاجٌ سَعَيْنَا حَتَّى رَأَيْتُ الرَّجُلَ الشَّدِيدَ تَهُمُّهُ نَفْسُهُ أَنْ يَأْتِيَ أَهْلَهُ فَمُطِرْنَا سَبْعًا وَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ فِي الْجُمُعَةِ الْمُقْبِلَةِ إِذْ قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْمَسْجِدِ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَتْ الْبُيُوتُ حُبِسَ السِّفَارُ ادْعُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَرْفَعَهَا عَنَّا قَالَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا قَالَ فَتَقَوَّرَ مَا فَوْقَ رَأْسِنَا مِنْهَا حَتَّى كَأَنَّا فِي إِكْلِيلٍ يُمْطَرُ مَا حَوْلَنَا وَلَا نُمْطَرُ
O n’à dito [Bahz] e o n’à dito [Hajjaj] o l’à dito, o n’à dito [o Sulaiman bin al-Mughiroh] da [Thabit] o l’à dito, [Anas] o l’à dito, son stæto assettou da-a rente a-o purpito o venardì tanto che o Rasulullah o l’à prononçiou o sermon. All'improvviso quarchedun inta moschea o l'à dito: O Messaggê de Allah! No piove da tempo, tante bestie son mòrte, donca preghe Allah ch'o ne mande piove. O Anas o l'à dito, dapeu o Rasulullah o l'à tiou sciù e moen che à quelli tempi no veddeiva de nuvie comparî into çê. All'improvviso nuvie son comparse nuvie. O Hajjaj o l’à dito, dapeu Allah o l’à mandou zu e nuvie e o profeta o l’à arrecuggeito e nuvie. O Hajjaj o l'à dito che Allah dapeu o l'à arrecuggeito e nuvie coscì che emmo camminou a-a spedia, o Hajjaj o l'à dito che emmo corrio fin à quande ò visto un òmmo fòrte ch'o se sentiva invexendou pe incontrâ a seu famiggia e gh'emmo dæto a piövia pe sette giorni. O venardì apreuvo, o Profeta o l'à prononçiou un sermon. Dapeu quarchedun ch'o viveiva inta moschea o l'à dito, O Messaggê de Allah, e case son stæte destrute, i pastoî no peuan ciù pasce e seu bestie, donca pregâ Allah 'azza wajalla coscì che pòscimo ëse protetti da -o reisego de quella piövia-. Allora o Profeta sallallaahu'alaihi wasallam o l'à tiou sciù e man e o l'à lezzuo: «O Allah, – mandi zu a piövia – d'in gio à niatri, e no a piövia ch'a ne destrue». -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- o l'à dito, dapeu a piövia a s'é mesciâ in çimma da nòstra testa fin à quande l'é stæto comme se fïsemmo inte un palaçio, tutti d'in gio à niatri ean espòsti a-a piövia, ma niatri mæximi no ean corpii da-a piövia.