Rasulullah menyerang yahudi khaibar pada pagi hari dan mengucapkan ‘Allahu Akbar, yahudi khaibar akan berantakan

Imam Bukhari : 895

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ وَثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الصُّبْحَ بِغَلَسٍ ثُمَّ رَكِبَ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ{ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ }فَخَرَجُوا يَسْعَوْنَ فِي السِّكَكِ وَيَقُولُونَ مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ قَالَ وَالْخَمِيسُ الْجَيْشُ فَظَهَرَ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَتَلَ الْمُقَاتِلَةَ وَسَبَى الذَّرَارِيَّ فَصَارَتْ صَفِيَّةُ لِدِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ وَصَارَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ تَزَوَّجَهَا وَجَعَلَ صَدَاقَهَا عِتْقَهَافَقَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ لِثَابِتٍ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ أَنْتَ سَأَلْتَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ مَا أَمْهَرَهَا قَالَ أَمْهَرَهَا نَفْسَهَا فَتَبَسَّمَ

Povedal nám [Musaddad], povedal nám [Hammad bin Zaid] od ['Abdul 'Aziz bin Shuhaib] a [Tsabit Al Banani] od [Anas bin Malik], že Posol Alláha, nech ťa miluje, vykonal modlitbu Fajr, kým bola ešte tma, potom vysadol na koňa a povedal: „Alláhu Akbar, znič Chajbar! Vskutku, keď prídeme do dediny ľudí, - potom ráno, ktoré zažijú ľudia, ktorí boli varovaní, je veľmi zlé- -Qs. Aš-Šaffaat: 177-. Ľudia z Chajbaru vyšli a volali: „Mohamed a Al-Khamis!“ Tabit povedal: „Al-Khamis znamená vojská.“ Takže Prorok, nech ťa miluje, ich porazil, zabil ich vojská a zajal. Šafija sa teda stala súčasťou Dihja al-Kalbi a potom majetkom Proroka Muhammada (mier s ním). Potom sa s ňou oženil a jej veno bolo jej vyslobodením. „Abdul 'Azízí povedal Thabitovi: „Ó, Abu Muhammad, pýtal si sa Anasa bin Malika, čo dal tej žene ako veno?“ Thabit odpovedal: „Jej veno je jej vyslobodením.“ Aj on sa usmial.