Tidak ada hasud (iri/dengki) kecuali pada dua hal: pada seseorang yang diberi harta oleh Allah dan seseorang yang dikaruniai hikmah oleh Allah

Imam Bukhari : 71

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَلَى غَيْرِ مَا حَدَّثَنَاهُ الزُّهْرِيُّ قَالَ سَمِعْتُ قَيْسَ بْنَ أَبِي حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَسَدَ إِلَّا فِي اثْنَتَيْنِ رَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا فَسُلِّطَ عَلَى هَلَكَتِهِ فِي الْحَقِّ وَرَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ الْحِكْمَةَ فَهُوَ يَقْضِي بِهَا وَيُعَلِّمُهَا

اسان کي [الحميدي] چيو آهي؛ اسان کي [سفيان] چيو آهي؛ مون کي [اسماعيل بن ابو خالد] ٻڌايو آهي - هڪ مختلف حديث سان جيڪا هن اسان کي الزهري کان ٻڌائي هئي - چيو آهي ته؛ مون [قيس بن ابو حازم] کي چوندي ٻڌو آهي؛ مون [عبدالله بن مسعود] کي چوندي ٻڌو آهي ته؛ رسول الله ﷺ فرمايو: 'توهان کي ٻن شين کان سواءِ حسد نه ڪرڻ گهرجي: هڪ ان شخص سان جنهن کي الله مال ڏئي ٿو ۽ پوءِ هو مال کي حق جي راهه ۾ استعمال ڪري ٿو ۽ ٻيو ان شخص سان جنهن کي الله حڪمت ڏئي ٿو ۽ پوءِ هو ان تي عمل ڪري ٿو ۽ ٻين کي سيکاري ٿو.'