Imam Bukhari : 810

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنِي غُنْدَرٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ الشَّيْبَانِيَّ قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ مَرَّمَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى قَبْرٍ مَنْبُوذٍ فَأَمَّهُمْ وَصَفُّوا عَلَيْهِ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَمْرٍو مَنْ حَدَّثَكَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ

আমাক কোৱা হৈছে [মুহাম্মাদ বিন আল মুছান্নাই] কৈছে, মোক কোৱা হৈছে [গুন্দৰে] ক’লে, আমাক কোৱা হৈছে [ছ্যুবাহ] ক’লে, মই শুনিছো [চুলেমান আছি ছায়াবানিয়ে] কোৱা, মই শুনিছো [আছ ছিয়া’বীয়ে] ক’লে, ‘মোক [যি ব্যক্তিয়ে খোজ কাঢ়িছিল] নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে পৃথককৈ পাৰ হৈ গৈছে কবৰ, তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁলোকক প্ৰাৰ্থনাত নেতৃত্ব দিলে আৰু মানুহে শাৰী পাতি কবৰৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে'। গতিকে মই সুধিলোঁ, ‘হে আবু আমৰু, আপোনাক এই বিষয়ে কোনে কৈছিল? তেওঁ উত্তৰ দিলে ইবনে আব্বাছ।