Imam Bukhari : 786

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ هُرْمُزَ مَوْلَى بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَقَالَ مَرَّةً مَوْلَى رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ ابْنَ بُحَيْنَةَ وَهُوَ مِنْ أَزْدِ شَنُوءَةَ وَهُوَ حَلِيفٌ لِبَنِي عَبْدِ مَنَافٍ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِمْ الظَّهْرَ فَقَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ لَمْ يَجْلِسْ فَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ حَتَّى إِذَا قَضَى الصَّلَاةَ وَانْتَظَرَ النَّاسُ تَسْلِيمَهُ كَبَّرَ وَهُوَ جَالِسٌ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ ثُمَّ سَلَّمَ

আমাক কৈছে [আবু আল ইয়ামানে] কৈছে, আমাক কৈছে [ছ্যুআইবে] [আজ জুহৰীয়ে] কৈছে, মোক কৈছে [‘আব্দুৰহমান বিন হুৰমুজ] বানি আব্দুল মুত্তলিবৰ এজন প্ৰাক্তন দাস -এবাৰ তেওঁ উল্লেখ কৰিছিল- ৰবিয়া বিন আল হাৰিছৰ এজন প্ৰাক্তন দাস, যে [‘আব্দুল্লাহ ইবনু বুহাইনাহ] তেওঁ আজদী জনগোষ্ঠীৰ পৰা আহিছে ছিয়াউনাহ, তেওঁৰ মিত্ৰ বানি আব্দু মানাফ, আৰু তেওঁ এজন বন্ধু আছিল নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে, যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এবাৰ তেওঁলোকৰ লগত দুপৰীয়াৰ নামাজ পঢ়িছিল, তাৰ পিছত তেওঁ প্ৰথম দুটা ৰাকাতত থিয় হৈছিল আৰু বহি নাথাকিল - তাছিয়াহুদৰ বাবে -, আৰু জনসাধাৰণেও থিয় হৈছিল। গতিকে যেতিয়া নামাজ শেষ হ’বলৈ ওলাইছিল, আৰু মানুহে তেওঁৰ ছালামৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল, তেতিয়া তেওঁ বহি থকা অৱস্থাত তকবীৰ ক’লে, তাৰ পিছত ছালামৰ আগত দুবাৰকৈ প্ৰণাম কৰিলে, আৰু তাৰ পিছত তেওঁ ছালাম দিলে।