Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

Imam Bukhari : 785

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ خَالِدٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ وَحَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ وَيَزِيدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا مَعَ نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْنَا صَلَاةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّأَنَا كُنْتُ أَحْفَظَكُمْ لِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَيْتُهُ إِذَا كَبَّرَ جَعَلَ يَدَيْهِ حِذَاءَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ أَمْكَنَ يَدَيْهِ مِنْ رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ هَصَرَ ظَهْرَهُ فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ اسْتَوَى حَتَّى يَعُودَ كُلُّ فَقَارٍ مَكَانَهُ فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَ يَدَيْهِ غَيْرَ مُفْتَرِشٍ وَلَا قَابِضِهِمَا وَاسْتَقْبَلَ بِأَطْرَافِ أَصَابِعِ رِجْلَيْهِ الْقِبْلَةَ فَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ جَلَسَ عَلَى رِجْلِهِ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْيُمْنَى وَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَةِ الْآخِرَةِ قَدَّمَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْأُخْرَى وَقَعَدَ عَلَى مَقْعَدَتِهِوَسَمِعَ اللَّيْثُ يَزِيدَ بْنَ أَبِي حَبِيبٍ وَيَزِيدُ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَلْحَلَةَ وَابْنُ حَلْحَلَةَ مِنْ ابْنِ عَطَاءٍ قَالَ أَبُو صَالِحٍ عَنْ اللَّيْثِ كُلُّ فَقَارٍ وَقَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَمْرٍو حَدَّثَهُ كُلُّ فَقَارٍ

Яхъя бин Букаир безгә сөйләде, Яхъя бин Букаир безгә әйтте, Әл-Ләйс безгә Халидтан, ул Сәгыйдтән, ул Мөхәммәд бин Әмр бин Хәлхәләдән, ул Мөхәммәд бин Әмр бин Атадан, ә Әл-Ләйс безгә Язид бин Әбу Хәбибтән һәм Язид бин Мөхәммәдтән, ул Мөхәммәд бин Әмр бин Хәлхәләдән, ул Мөхәммәд бин Әмр бин Атадан, ул Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламнең кайбер сәхабәләре белән утырганын һәм алар аңа Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламнең намазы турында сөйләгәннәрен сөйләделәр. Аннары Әбу Хәмид әс-Сәгыйди болай диде: "Мин Аллаһның Рәсүленең намазын иң яхшы белүче кеше. Ул намаз укыганда, мин аның кулларын җилкәләре дәрәҗәсенә күтәреп тәкбир әйтүен күрдем, рөкүгъ иткәндә кулларын тезләренә куеп, аркасын турылый иде. Әгәр ул башын күтәрсә, бөтен умыртка сөяге башлангыч хәленә кайтканчы туры тора". Сәҗдәгә барганда, кулларын җиргә яки гәүдәсенә тидермичә куя, һәм сәҗдәдә бармакларын кыйблага юнәлтә. Икенче рәкәгатьтә утырганда, сул аягына утыра һәм уң аягын турылый. Әгәр соңгы рәкәгатьтә утырса, сул аягын уң аягы астына куя, уң аягын турылый һәм урындыгына утыра. [Әл-Ләйтс] [Язид бин Әбу Хәбиб] дан, Язид [Мөхәммәд бин Хәлхәлә] дан, Ибн Хәлхәлә [Ибн Әсә] дан ишеткән. [Әбу Шалих] [Әл-Ләйтс] дан: "Бөтен умыртка сөяге", - дигән. [Ибн Әл-Мөбәрәк] [Яхья бин Әйюб] дан: "Ул миңа [Язид бин Әбу Хәбиб] га [Мөхәммәд бин Әмру] аңа: "Бөтен умыртка сөяге", - дип әйткән", - дигән.