Imam Ahmad : 20935

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ حَدَّثَنِي عُمَيْرٌ مَوْلَى آبِي اللَّحْمِ قَالَ شَهِدْتُ خَيْبَرَ مَعَ سَادَتِي فَكَلَّمُوا فِيَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَنِي فَقُلِّدْتُ سَيْفًا فَإِذَا أَنَا أَجُرُّهُ فَأُخْبِرَ أَنِّي مَمْلُوكٌ فَأَمَرَ لِي بِشَيْءٍ مِنْ خُرْثِيِّ الْمَتَاعِ

Ti tene na e [Bisyr bin Al Mufadhdhal] ti [Mohammed bin Zaid] ti tene na mbi [‘Umair] ngbâa ti Abu Al Lahm, lo tene; Mbi mû mbage na bira ti Khaibar na amokonzi ti mbi, ala sara tënë na mbi na ndo ti Rasulullah Sallallahu’alaihi wasallam, na pekoni mbi kanga mbeni épée na mo bâ mo tene mbi gboto ni na pekoni a tene na mbi so mbi yeke ngbâa, na pekoni a mû yanga na mbi ti ga na agbakuru ti kua.