Imam Ahmad : 20804

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَرَفَةَ وَأَنَا رَدِيفُهُ فَجَعَلَ يَكْبَحُ رَاحِلَتَهُ حَتَّى أَنَّ ذِفْرَهَا لَتَكَادُ تُصِيبُ قَادِمَةَ الرَّحْلِ وَهُوَ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عَلَيْكُمْ السَّكِينَةَ وَالْوَقَارَ فَإِنَّ الْبِرَّ لَيْسَ فِي إِيضَاعِ الْإِبِلِ

Na peko ti so [Abu Kamil] atene na e [Hammad] so alondo na [Qais bin Sa’ad] so alondo na [Atho`] so alondo na [Ibn Abbas] so alondo na [Usamah bin Zaid], lo tene: “Rasulullah azia Arafah na mbi yeke yô lo, na pekoni, nyama ti lo so ayeke kpe na ndo ti mbarata ti lo abâ so lo yeke kpe na mbarata ti lo. a ndu gere ti lo na pekoni Rasulullah atene: ‘O azo! A lingbi mo duti kpô ndali ti so nzoni sarango ye andu pëpe ti kpe na chameau hio’.