इमाम अहमद : 20802

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ قَالَ خَرَجْتُ حَاجًّا فَجِئْتُ حَتَّى دَخَلْتُ الْبَيْتَ فَلَمَّا كُنْتُ بَيْنَ السَّارِيَتَيْنِ مَضَيْتُ حَتَّى لَزِقْتُ بِالْحَائِطِ فَجَاءَ ابْنُ عُمَرَ فَصَلَّى إِلَى جَنْبِي فَصَلَّى أَرْبَعًا فَلَمَّا صَلَّى قُلْتُ لَهُ أَيْنَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْبَيْتِ قَالَ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ أَنَّهُ صَلَّى هَاهُنَا فَقُلْتُ كَمْ صَلَّى قَالَ هَذَا أَجِدُنِي أَلُومُ نَفْسِي أَنِّي مَكَثْتُ مَعَهُ عُمْرًا لَمْ أَسْأَلْهُ كَمْ صَلَّى ثُمَّ حَجَجْتُ مِنْ الْعَامِ الْمُقْبِلِ فَجِئْتُ حَتَّى قُمْتُ فِي مَقَامِهِ فَجَاءَ ابْنُ الزُّبَيْرِ حَتَّى قَامَ إِلَى جَنْبِي وَلَمْ يَزَلْ يُزَاحِمُنِي حَتَّى أَخْرَجَنِي مِنْهُ ثُمَّ صَلَّى فِيهِ أَرْبَعًا

हे आम्हाला [अबू मुआविया] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अल-अमासी] यांच्याकडून, [उमाराह] यांच्याकडून, [अबू अस्य-शआतसा] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मी हजला निघालो आणि अल्लाहच्या घरात प्रवेश केला; दोन खांबांदरम्यान उभा असताना, मी चालत गेलो तोपर्यंत मी भिंतीला टेकलो. मग [इब्न उमर] आले आणि माझ्याजवळ नमाज अदा केली; त्यांनी चार रकात नमाज अदा केली. नमाजानंतर मी त्यांना विचारले: 'अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) अल्लाहच्या घरात कुठे नमाज अदा करत असत?' त्यांनी उत्तर दिले: '[उसामा बिन झायद] यांनी मला सांगितले की ते इथे नमाज अदा करत असत.' मी पुन्हा विचारले: 'त्यांनी किती रकात नमाज अदा केली?' इब्न उमर म्हणाले: 'याच गोष्टीमुळे मी स्वतःवर सतत दोष देतो; मी त्यांच्या सोबत इतका काळ राहिलो, तरीही मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी किती रकात नमाज अदा केली हे त्यांना विचारले नाही.' मग पुढील वर्षी, तो (अबू अश-शआतसा') म्हणाला: मी हजला निघालो आणि येऊन त्या ठिकाणी उभा राहिलो जिथे अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, उभे राहत. मग इब्न अझ-झुबैर आला आणि माझ्याजवळ उभा राहिला; त्याने मला ढकलत ठेवले जोपर्यंत त्याने मला त्या जागेतून बाहेर काढले, मग त्याने तिथे चार रकात नमाज अदा केली.