Rasulullah bersabar menghadapi kematian dan menjelaskan bahwa menangis karena kesedihan merupakan rahmat dari Allah
Imam Ahmad : 20780
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأُمَيْمَةَ ابْنَةِ زَيْنَبَ وَنَفْسُهَا تَقَعْقَعُ كَأَنَّهَا فِي شَنٍّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلِلَّهِ مَا أَعْطَى وَكُلٌّ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَدَمَعَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ لَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَبْكِي أَوَلَمْ تَنْهَ عَنْ الْبُكَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا هِيَ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ
Ekɛɛ wɔ [‘Ashim] kɛjɛ [Abu ‘Uthman An-Nahdi] kɛjɛ [Usamah bin Zaid] ŋɔɔ, ekɛɛ: Akɛ Umaimah, Zainab biyoo lɛ kɛ esusuma lɛ ba Rasulullah hiɛ ni ekɛɛ: 'Allah ji nɔ fɛɛ nɔ ni E-heɔ kɛ nɔ fɛɛ nɔ ni E-haa kɛ nɔ fɛɛ nɔ - hiɔ shi - kɛyashiɔ be ko ni ato he gbɛjianɔ momo'. E yaafo ɔmɛ ho nɛ lɔ ɔ se ɔ, Sa’ad bin Ubadah de lɛ ke: O Allah bɔfo! Mɛni hewɔ ofoɔ, onukpa? Ani otsiii mi gbɛ akɛ mikafo? Rasulullah Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam kɛɛ: 'Anɔkwale mli lɛ, enɛ ji mɔbɔnalɛ ni Allah kɛwoɔ Etsuji lɛ atsuii amli ni anɔkwale mli lɛ, Allah naa Etsuji ni yɔɔ mɔbɔnalɛ lɛ pɛ mɔbɔ'.