Pemberian umra dan ruqba menjadi milik penerimanya, baik semasa hidup maupun setelah wafatnya, dan tidak kembali kepada pemberi

Imam Ahmad : 20664

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ عَنْ شِبْلٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ حُجْرٍ الْمَدَرِيِّ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَعْمَرَ عُمْرَى فَهِيَ لِمُعْمِرِهِ مَحْيَاهُ وَمَمَاتَهُ لَا تُرْقِبُوا فَمَنْ أَرْقَبَ شَيْئًا فَهُوَ سَبِيلُ الْمِيرَاثِ

اسان کي [عبدالله بن حارث] ٻڌايو آهي اسان کي [سائبل] ٻڌايو آهي [عمرو بن دينار] کان [ثوص] کان [حجر المداري] کان [زيد بن ثابت] چيو آهي ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته: 'جيڪو عمرو ڏيندو، اهو عمرو ان شخص جو هوندو جنهن ان کي حاصل ڪيو. تنهن ڪري رقبة جي طريقي سان نه ڏيو، جيڪو رقبة جي طريقي سان ڏيندو، اهو هڪ خزانو بڻجي ويندو جيڪو ورثي ۾ ملي سگهي ٿو'.