Imam Ahmad : 20608

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ مِنْ وَلَدِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ خَرَجَ مِنْ عِنْدِ مَرْوَانَ نَحْوًا مِنْ نِصْفِ النَّهَارِ فَقُلْنَا مَا بَعَثَ إِلَيْهِ السَّاعَةَ إِلَّا لِشَيْءٍ سَأَلَهُ عَنْهُ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ أَجَلْ سَأَلَنَا عَنْ أَشْيَاءَ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مِنَّا حَدِيثًا فَحَفِظَهُ حَتَّى يُبَلِّغَهُ غَيْرَهُ فَإِنَّهُ رُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ لَيْسَ بِفَقِيهٍ وَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ ثَلَاثُ خِصَالٍ لَا يَغِلُّ عَلَيْهِنَّ قَلْبُ مُسْلِمٍ أَبَدًا إِخْلَاصُ الْعَمَلِ لِلَّهِ وَمُنَاصَحَةُ وُلَاةِ الْأَمْرِ وَلُزُومُ الْجَمَاعَةِ فَإِنَّ دَعْوَتَهُمْ تُحِيطُ مِنْ وَرَائِهِمْ وَقَالَ مَنْ كَانَ هَمُّهُ الْآخِرَةَ جَمَعَ اللَّهُ شَمْلَهُ وَجَعَلَ غِنَاهُ فِي قَلْبِهِ وَأَتَتْهُ الدُّنْيَا وَهِيَ رَاغِمَةٌ وَمَنْ كَانَتْ نِيَّتُهُ الدُّنْيَا فَرَّقَ اللَّهُ عَلَيْهِ ضَيْعَتَهُ وَجَعَلَ فَقْرَهُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَلَمْ يَأْتِهِ مِنْ الدُّنْيَا إِلَّا مَا كُتِبَ لَهُ وَسَأَلَنَا عَنْ الصَّلَاةِ الْوُسْطَى وَهِيَ الظُّهْرُ

اسان کي [يحيى بن سعيد] ٻڌايو آهي اسان کي [صيوبة] ٻڌايو آهي اسان کي [عمر بن سليمان] عمر بن خطاب جي اولاد مان هڪ کي؟ رضي الله عنه، [عبدالرحمن بن ابان بن عثمان] کان [پنهنجي پيءُ] کان ته [زيد بن ثابت] منجهند جي وچ ۾ مروان جي گهر مان ٻاهر نڪتو، اسان چيو ته: 'ڪنهن به هن کي نه موڪليو سواءِ ان جي ته هن وٽ ڪجهه پڇڻ لاءِ هو. مان هن کي سلام ڪرڻ لاءِ اٿيس ۽ مون کان پڇيو، هن جواب ڏنو، 'او، هن مون کان رسول الله ﷺ کان ٻڌو ڪجهه بابت پڇيو، مون رسول الله ﷺ کي ٻڌو آهي ته: 'الله ان ماڻهوءَ کي پسند ڪري ٿو جيڪو مون کان حديث ٻڌي ٿو ۽ پوءِ ان کي محفوظ رکي ٿو جيستائين هو ان کي ٻين تائين پهچائي، ڇاڪاڻ ته حقيقت ۾ ڪيترا فقيه فقيه نه آهن، ۽ ڪيترا فقيه ان کي انهن ماڻهن تائين پهچائين ٿا جيڪي وڌيڪ فقيه آهن.' ٽي شيون جيڪي هڪ مسلمان جو دل هميشه لاءِ نفرت نه ڪندو؛ صرف الله لاءِ پنهنجا عمل وقف ڪرڻ، اڳواڻن کي نصيحت ڪرڻ ۽ جماعت سان گڏ عبادت ڪرڻ - مسلمان حڪومت -. ڇاڪاڻ ته انهن جي تبليغ انهن جي پويان هوندي - انهن جي حفاظت -. جيڪو به آخرت ڏانهن متوجهه هوندو، الله ان لاءِ ڪمال ڪندو، دولت ان جي دل ۾ هوندي، ۽ دنيا ان وٽ ذلت جي حالت ۾ ايندي. ۽ جيڪو به دنيا جي زندگي جي اميد رکي ٿو، الله ان کان دنيا کسي وٺندو، ان جي اکين اڳيان غربت ڪري ڇڏيندو ۽ ان کي دنيا نه ملندي سواءِ ان جي جيڪا ان لاءِ لکي وئي آهي. ۽ هن اسان کان وسعت جي نماز بابت پڇيو، يعني ظهر جي نماز.