Nabi Muhammad berdoa untuk ummatnya, semua makhluk mengharapkannya termasuk Nabi Ibrahim

Imam Ahmad : 20242

حَدَّثَنِي وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى حَدَّثَنِي أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ قَالَ كُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ فَدَخَلَ رَجُلٌ فَصَلَّى فَقَرَأَ قِرَاءَةً أَنْكَرْتُهَا عَلَيْهِ فَدَخَلَ رَجُلٌ آخَرُ فَصَلَّى فَقَرَأَ قِرَاءَةً سِوَى قِرَاءَةِ صَاحِبِهِ فَلَمَّا قَضَيْنَا الصَّلَاةَ دَخَلْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا قَرَأَ قِرَاءَةً أَنْكَرْتُهَا عَلَيْهِ فَدَخَلَ هَذَا فَقَرَأَ قِرَاءَةً سِوَى قِرَاءَةِ صَاحِبِهِ فَقَالَ لَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَءُوا فَقَرَءُوا فَقَالَ قَدْ أَحْسَنْتُمْ فَسَقَطَ فِي نَفْسِي مِنْ التَّكْذِيبِ وَلَا إِذْ كُنْتُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَدْ غَشِيَنِي ضَرَبَ صَدْرِي قَالَ فَفِضْتُ عَرَقًا وَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى رَبِّي تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَرَقًا فَقَالَ لِي أُبَيٌّ إِنَّ رَبِّي تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَرْسَلَ إِلَيَّ فَقَالَ لِي اقْرَأْ عَلَى حَرْفٍ فَرَدَدْتُ إِلَيْهِ أَنْ هَوِّنْ عَلَى أُمَّتِي فَرَدَّ إِلَيَّ أَنْ اقْرَأْ عَلَى حَرْفَيْنِ فَرَدَدْتُ إِلَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ أَنْ هَوِّنْ عَلَى أُمَّتِي فَرَدَّ عَلَيَّ أَنْ اقْرَأْ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ وَلَكَ بِكُلِّ رَدَّةٍ رَدَدْتَهَا سُؤْلَكَ أُعْطِيكَهَا فَقُلْتُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِأُمَّتِي اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِأُمَّتِي وَأَخَّرْتُ الثَّالِثَةَ لِيَوْمٍ يَرْغَبُ إِلَيَّ فِيهِ الْخَلْقُ حَتَّى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام

Был миңә әйтелгән [Вахаб бин Бәҡиә] беҙгә әйтте [Хәлид бин Абдулла] [Исмәғил бин Әбү Хәлид] [Ғабдулла бин Ғайса] [Абдуррахман бин Әбү Ләйлә] миңә [Ғүбәй бин Кағб] әйтте, ул әйтте: 'Ҡасан мин а ул моентедта уҡыным. мин инҡар иткән уҡыу менән. Шунан икенсе кеше килде, дуҫының уҡыуынан айырылып торған нәмә уҡыны. Намаҙ уҡып бөткәс, Рәсүлуллаһҡа барҙыҡ, мин әйттем: «Йә Рәсүлуллаһ, ул мин инҡар иткән уҡыу менән уҡыны, шунан уның дуҫы килде, ул да икенсе уҡыу менән уҡыны? — Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм шунан: «Уҡығыҙ, егеттәр!» улар ҙа уҡынылар. Ул һуңынан: «Һин дөрөҫ әйтәһең», — тигән. Шул саҡ күңелемдә пәйғәмбәребеҙгә ялған һөйләү тойғоһо барлыҡҡа килде – ғәйеп тойғоһо – быны мин йәһилиә осоронда тойманым. Шуға күрә Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм күңелемдә ошо тойғолар ​​йөрөгәнен күреп, күкрәгемде ҡаҡты. Убай артабан: «Мин үҙемдең раббым Тәбәрәкә Вә Тәғәләгә ҡараған кеүек тир тамсылап йөрөнөм, ул: «Эй, Үбәй, ысынлап та, минең раббым миңә илсе ебәрҙе һәм: «Бер диалектта уҡығыҙ – бер уҡыу ысулы –», — тине. Мин дә унан халҡыма еңеллек биреүен һораным, шунан Аллаһы Тәғәлә миңә ике диалектта уҡырға ҡушты. Шунан һуң мин тағы ла өс тапҡыр халҡым өсөн еңеллек һораным, шуға ла Аллаһы Тәғәлә миңә ете диалектта уҡырға ҡушты. Ә һеҙҙең өсөн, һәр һорауығыҙға яуап бирәм. Мин шунан доға ҡылдым: «Йә Аллаһ, халҡымды ғәфү ит!» Йә Аллаһ, халҡымды ғәфү ит. Шунан бөтә йән эйәләре, хатта Ибраһим пәйғәмбәр ғәләйһис-сәләм дә мине көткән көн өсөн өсөнсө үтенесемде тамамланым.