Imam Ahmad : 20204
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَارِيَةِ الْعَبْدِيُّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَرَأَ { قَدْ بَلَّغْتَ مِنْ لَدُنِّي عُذْرًا } يُثَقِّلُهَا
Na faamatala mai ia i matou [Abu Abdullah Al 'Anbari] e faapea [Umayyah bin Khalid] na faamatala mai ia i matou [Abul Jariyah Al 'Abdi] mai ia [Shu'bah] mai ia [Abu Ishaq] mai ia [Said bin Jubair] mai ia [Ibn Abbas] mai ia [Ubay bin Ka'b] mai le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) o lē na taulotoina: '-E moni, ua lava au 'alofaga ua e tuuina mai-' -Qs. Al Kahfi; 76- faatasi ai ma le tsiqal -tasdid-'.