इमाम अहमद : 20204

حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَارِيَةِ الْعَبْدِيُّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَرَأَ { قَدْ بَلَّغْتَ مِنْ لَدُنِّي عُذْرًا } يُثَقِّلُهَا

हे आम्हाला [अबू अब्दुल्ला अल-अनबारी] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [उमय्या बिन खालिद] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबुल जारिया अल-अब्दी] यांच्याकडून [शुबाह] यांच्याकडून सांगितले [अबू इशाक] यांच्याकडून, [सा'द बिन जुबैर] यांच्याकडून, [इब्न अब्बास] यांच्याकडून, [उबय बिन का'ब] यांच्याकडून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांच्याकडून, ज्यांनी (आयत) '(निःसंशय, तुम्ही मला पुरेसा बहाणा दिला आहे)' (कुरआन 18:76) हे जोरदार ताण देत (तस्दीद) वाचले.