Memanjangkan dua rakaat pertama dan meringankan dua rakaat terakhir
Imam Bukhari : 713
حَدَّثَنَا مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَشَكَا أَهْلُ الْكُوفَةِ سَعْدًا إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَعَزَلَهُ وَاسْتَعْمَلَ عَلَيْهِمْ عَمَّارًا فَشَكَوْا حَتَّى ذَكَرُوا أَنَّهُ لَا يُحْسِنُ يُصَلِّي فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَقَالَ يَا أَبَا إِسْحَاقَ إِنَّ هَؤُلَاءِ يَزْعُمُونَ أَنَّكَ لَا تُحْسِنُ تُصَلِّي قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ أَمَّا أَنَا وَاللَّهِ فَإِنِّي كُنْتُ أُصَلِّي بِهِمْ صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَخْرِمُ عَنْهَا أُصَلِّي صَلَاةَ الْعِشَاءِ فَأَرْكُدُ فِي الْأُولَيَيْنِ وَأُخِفُّ فِي الْأُخْرَيَيْنِ قَالَ ذَاكَ الظَّنُّ بِكَ يَا أَبَا إِسْحَاقَ فَأَرْسَلَ مَعَهُ رَجُلًا أَوْ رِجَالًا إِلَى الْكُوفَةِ فَسَأَلَ عَنْهُ أَهْلَ الْكُوفَةِ وَلَمْ يَدَعْ مَسْجِدًا إِلَّا سَأَلَ عَنْهُ وَيُثْنُونَ مَعْرُوفًا حَتَّى دَخَلَ مَسْجِدًا لِبَنِي عَبْسٍ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ أُسَامَةُ بْنُ قَتَادَةَ يُكْنَى أَبَا سَعْدَةَ قَالَ أَمَّا إِذْ نَشَدْتَنَا فَإِنَّ سَعْدًا كَانَ لَا يَسِيرُ بِالسَّرِيَّةِ وَلَا يَقْسِمُ بِالسَّوِيَّةِ وَلَا يَعْدِلُ فِي الْقَضِيَّةِ قَالَ سَعْدٌ أَمَا وَاللَّهِ لَأَدْعُوَنَّ بِثَلَاثٍ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ عَبْدُكَ هَذَا كَاذِبًا قَامَ رِيَاءً وَسُمْعَةً فَأَطِلْ عُمْرَهُ وَأَطِلْ فَقْرَهُ وَعَرِّضْهُ بِالْفِتَنِ وَكَانَ بَعْدُ إِذَا سُئِلَ يَقُولُ شَيْخٌ كَبِيرٌ مَفْتُونٌ أَصَابَتْنِي دَعْوَةُ سَعْدٍقَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ فَأَنَا رَأَيْتُهُ بَعْدُ قَدْ سَقَطَ حَاجِبَاهُ عَلَى عَيْنَيْهِ مِنْ الْكِبَرِ وَإِنَّهُ لَيَتَعَرَّضُ لِلْجَوَارِي فِي الطُّرُقِ يَغْمِزُهُنَّ
A tene na e [Moïse] so, a tene na e [Abu ‘Awanah] a tene, a tene na e [‘Abdul Malik bin ‘Umair] ti [Jabir bin Samrah] a tene, ‘Azo ti Kufa a dema tere ti ala na ndo ti Sa’d -bin Abu Waqash- na ‘Oumar. Tongaso, Omar azia na place ni ‘Ammar. Ala dema tere ti ala na ndö ti Sa’d ndali ti so ala pensé so lo yeke nzoni ti sambela ape. Tongaso, a tokua Sa’d na Omar na lo hunda lo, lo tene: “O Abu Ishaq, azo ti Kufa apensé so mo yeke nzoni ti sambela pëpe?” [Abu Ishaq] akiri tene, ‘Na lege ti Allah, mbi fa lege na sambela ti ala tongana sambela ti Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam. Mbi sara pëpe si mbeni iota oko asara si mbi sara sambela ti ‘Isha na ala. Mbi sara si dikongo mbeti ni ayo na yâ ti akozo rakaat use nga mbi sara si a ga nduru na yâ ti ndangba rakaat use.’ ‘Omar atene: ‘O Abu Ishaq, e nga kue e pensé tongaso na ndo ti mo’. Na pekoni, Omar atokua zo oko wala azo mingi na Sa’d na Kufa. Koli ni ahunda tënë na azo ti kodoro ni na ndo ti Sa’d, a gue na mbeni mosquée oko pëpe sân ti hunda tënë na ndo ti Sa’d, ala kue ayeke gonda Sa’d nga ala hinga lo nzoni. Juska na nda ni ala si na mbeni mosquée so ayeke ti Bani ‘Abs, na pekoni mbeni oko ti ala so iri ti lo ayeke Usamah bin Qatadah na surnom ti Abu Sa’dah atene: ‘Tongana mo hunda bango ndo ti e, e yeke tene so Sa’d ayeke mbeni zo so ayeke sara pëpe si aye aga ngangu pëpe na aturugu ni, tongana ala kangbi yâ ti ala pëpe adesizion so ayeke ma unequally na’. Tongaso, Sa’d atene: ‘Na iri ti Allah, biani mbi yeke sambela ande asambela ota; O Allah, tongana lo, wakua ti mo, a tene mvene, na lo tene tene so na bibe ti riya’ wala sum’ah, na pekoni mo sala si fini ti lo aninga, mo sala si nzinga ti lo aninga na mo bi lo na atënë ti zongo nde nde’. Na peko ti mbeni ngoi na pekoni, tongana a hunda zo ni ngbanga ti nyen dutingo ti lo ayeke sioni mingi, lo kiri tënë, lo tene: ‘Mbi yeke mbeni mbakoro-koli so a bi tënë ti zongo na li ti lo ndali ti asambela ti Sa’d’. ‘Abdul Malik atene, ‘Mbi mveni mbi ba so lê ti lo ayo na sese ti kanga lê ti lo, na lo yeke biani na bubango ye tongana lo yeke na ndo alege’.