इमाम अहमद : 26269

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُغِيرَةَ أَنَّهُ سَمِعَ إِبْرَاهِيمَ يُحَدِّثُ قَالَ أَتَى عَلْقَمَةُ الشَّامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَقَالَ اللَّهُمَّ وَفِّقْ لِي جَلِيسًا صَالِحًا قَالَ فَجَلَسْتُ إِلَى رَجُلٍ فَإِذَا هُوَ أَبُو الدَّرْدَاءِ فَقَالَ مِمَّنْ أَنْتَ فَقُلْتُ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ فَقَالَ هَلْ تَدْرِي كَيْفَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَقْرَأُ هَذَا الْحَرْفَ { وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَى } فَقُلْتُ كَانَ يَقْرَؤُهَا { وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى } وَالذَّكَرِ وَالْأُنْثَى فَقَالَ هَكَذَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَؤُهَا فَمَا زَالَ بِي هَؤُلَاءِ حَتَّى كَادُوا يُشَكِّكُونِي ثُمَّ قَالَ أَلَيْسَ فِيكُمْ صَاحِبُ الْوِسَادِ وَالسِّوَاكِ يَعْنِي عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ أَلَيْسَ فِيكُمْ الَّذِي أَجَارَهُ اللَّهُ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ مِنْ الشَّيْطَانِ يَعْنِي عَمَّارَ بْنَ يَاسِرٍ أَلَيْسَ فِيكُمْ الَّذِي يَعْلَمُ السِّرَّ وَلَا يَعْلَمُهُ غَيْرُهُ يَعْنِي حُذَيْفَةَ

आम्हाला सांगितले गेले [अबू अल-अला अल-हसन बिन सवार] यांनी आम्हाला [लैथ] यांच्याकडून, [मुआविया] यांच्याकडून, [अबू हलबास यजीद बिन मैसारह] यांच्याकडून कथन केले, ज्यांनी सांगितले: मी [उम्मु दार्दा] यांना म्हणताना ऐकले: मी [अबू दार्दा] यांना म्हणताना ऐकले: "मी अबुल कासिम (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना ऐकले, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत —मी त्याला त्यापूर्वी किंवा त्यानंतर पैगंबर (स.) यांचा खिताब उल्लेख करताना कधीही ऐकलेले नाही—म्हणताना: 'खरोखर, सर्वशक्तिमान आणि उन्नत अल्लाहने म्हटले: "हे इसा, खरोखर मी तुझ्यानंतर एक लोक पाठवीन; जर त्यांना काही आवडणारे मिळाले, तर ते अल्लाहची स्तुती आणि आभार करतील, आणि जर त्यांना काही नापसंत गोष्टी आढळल्या, तर ते अल्लाहवर आशा ठेवतील आणि संयम राखतील, जरी त्यांच्याकडे सौम्यतेची किंवा ज्ञानाची कमतरता असेल." मग ईसाने विचारले, 'हे माझ्या प्रभू, त्यांना सौम्यता आणि ज्ञान का नाही?' अल्लाहने उत्तर दिले, 'मी त्यांना माझ्या सौम्यतेतून आणि माझ्या ज्ञानातून देईन.'