Imam Ahmad : 26237

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَمِعَ مِنْ رَجُلٍ حَدِيثًا لَا يَشْتَهِي أَنْ يُذْكَرَ عَنْهُ فَهُوَ أَمَانَةٌ وَإِنْ لَمْ يَسْتَكْتِمْهُ

ჩვენ გვითხრეს [აბუ მუავიამ] თქვა, ჩვენ გვითხრეს [უბიდულა ბინ ვალიდ ალ ვაშაფი] [აბდულა ბინ უბეიდ ბინ უმაირისგან] [აბუ დარდასგან] მან თქვა: "ალლაჰის შუამავალმა (ალაჰის მშვიდობა და კურთხევა მასზე) თქვა: "ვინც ისმენს ამას, მაშინ, როცა ეს არ არის ნახსენები, ის ნებას რთავდეს, რომ ვინმეს სიტყვა არ მოისმინოს. საიდუმლო."