Imam Ahmad : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
გვითხრა [აბდულა ბინ ნუმაირმა] მან თქვა; გვაცნობა [ისმაილს] [ქაისისგან], მან თქვა; [აბუ ბაქრი] ადგა, ადიდებდა ალლაჰს და განწმენდდა მას შემდეგ თქვა; ხალხო, თქვენ ნამდვილად წაიკითხეთ ეს სტროფი: „ო, ვინც ირწმუნეთ, დაიცავით თავი, ვერანაირი მცდარი ადამიანი ზიანს არ მოგაყენებთ, თუკი ხელმძღვანელობთ“. (QS Al Maidah ლექსი 105). და მართლაც, ჩვენ მოვისმინეთ წინასწარმეტყველი სალალაჰუ ალაიჰი ვასალამი, რომელიც ამბობდა: "ჭეშმარიტად, თუ ადამიანები ხედავენ ბოროტებას და შემდეგ არ უარყოფენ მას, მაშინ ალლაჰი თითქმის ყველას დასჯის მათ."
Imam Ahmad : 2
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرِي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ قَالَ مِسْعَرٌ وَيُصَلِّي وَقَالَ سُفْيَانُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا غَفَرَ لَهُ
გვითხრა [ვაკი'] მან თქვა; გვითხრა [მისარმა] და [სუფიანმა] [ოსმან ბინ ალ მუგირაჰ ატს ცაქაფიდან] [ალი ბინ რაბიაჰ ალ ვალიბიდან] [ასმა'ბინ ალ ჰაკამ ალ ფაზარიდან] [ალიდან], მან თქვა; თუ მე მესმის ჰადისი ალლაჰის მოციქულისაგან, სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალლამისგან, მაშინ ალლაჰი მაძლევს სარგებელს მისგან იმის მიხედვით, რაც სურს. და თუ ვინმემ მითხრას, მაშინ ვთხოვ, დაიფიცოს, თუ ფიცი დამიფიცა, ვადასტურებ. მართლაც, აბუ ბაქრმა მითხრა და მართალია, რომ [აბუ ბაქრმა] მოისმინა წინასწარმეტყველის სალალაჰუ ალაჰი ვასალლამის ნათქვამი: „ადამიანი არ არის, ვინც ცოდვას სჩადის და შემდეგ აბესტს ატარებს და ასუფთავებს მას, - თქვა მისარმა. აპატიე მისი ცოდვა."
Imam Ahmad : 3
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ
გვითხრა ['ამრუ ბინ მუჰამედ აბუ საიდ ე.ი. ალ'ანქაზი] მან თქვა; გვითხრა [ისრაილმა] [აბუ იშაქისგან] [ალ ბარა ბინ აზიბიდან], მან თქვა; აბუ ბაქრმა იყიდა უნაგირი "აზიბისგან ცამეტ დირჰემად", თქვა ალ ბარამ; მაშინ აბუ ბაქრმა აზიბს უთხრა; "უთხარი ალ ბაროს, წაიყვანოს ის ჩემს სახლში." ასე უპასუხა აზიბმა; ”არა, თუ არ გინდათ გვითხრათ, რა გააკეთეთ, როდესაც თქვენთან ერთად გამოვიდა ალლაჰის მოციქული სალალაჰუ ალაჰი ვასალამი.” ის ამბობს; შემდეგ [აბუ ბაქრმა] თქვა; „ღამით გამოვედით ფეხით და გზას ვაჩქარებდით დღე-ღამის განმავლობაში, როცა გავიარეთ, შუადღეს რომ მივედით და მზე პირდაპირ ზემოთ იყო, ირგვლივ მიმოვიხედე, იყო თუ არა რაიმე თავშესაფარი ჩვენთვის, ცოტა ხნის შემდეგ დავინახე დიდი კლდე და მივუახლოვდი და აღმოჩნდა, რომ იყო პატარა ღრუ (ჩამოყრილი), რომელიც დაფარული იყო ტყავის ჩრდილით. ალლაჰ სალალაჰუ ალაჰი ვასლამ, შემდეგ მე ვთქვი: "დაწექი "ო, ალლაჰის მოციქული", შემდეგ ის დაწვა, შემდეგ გამოვედი, რომ მენახა ვინმე, უცებ დავინახე თხის მწყემსი; — ვისი ხარ, ახალგაზრდავ? “ უპასუხა მან; "დიახ" ვკითხე ისევ; „რძეს გამომიწურავ? “ უპასუხა მან; "დიახ" ამიტომ ვუბრძანე, ერთი თხა დაეჭირა და თხის რძე და ხელის გულები მტვრისგან გაწმინდა, ტყავის გერიბა მოვიტანე ნაჭრის საფარით პირთან, შემდეგ მან ცოტა რძე დამიწელო და მე დავასხი წყალი გერიბაზე, რომ ძირი ძალიან არ გაცხელებულიყო, შემდეგ მივედი რასულლამალა' და სალაჰა. ძილისგან გამოფხიზლებული იყო-მეთქი; "ო, ალლაჰის შუამავალო, დალიე იგი." მან დალია, სანამ შვება არ ვიგრძენი, მერე ვუთხარი; — ჩვენი წასვლის დროა? ასე რომ, ჩვენ გავეშურეთ, სანამ ხალხი ეძებდა და ვერავინ ვერ გვიპოვა, გარდა ცხენზე ამხედრებული სურაქა ბინ მალიქ ბინ ჯუსიუმი-მეთქი; "ო, ალლაჰის შუამავალო, ის, ვინც ნადირობს (ჩვენ) დაგვეწევა" შემდეგ წინასწარმეტყველმა უპასუხა: "ნუ სევდიანი, ჭეშმარიტად ალლაჰი ჩვენთანაა" მანამ, სანამ სურაქა ჩვენთან ახლოს იყო, დაახლოებით ერთი შუბი, ორი შუბი ან სამი შუბი, მე ვთქვი; "ო, ალლაჰის შუამავალო, ვინც ნადირობს (ჩვენ) მოგვასწრებს" და მე (იმ დროს) ვტიროდი, წინასწარმეტყველმა ჰკითხა: "რატომ ტირი?" ვუპასუხე; "ალაჰს, მე არ ვტირი იმიტომ, რომ საკუთარ თავზე ვდარდობ, არამედ იმიტომ ვტირი, რომ შენზე ვდარდობ." შემდეგ რასულულა სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალლამმა ილოცა: "ჩვენ მას (სურაქას) შენს ნებას ვტოვებთ." "ო მუჰამედ, მე უკვე ვიცი, რომ ეს შენი საქმეა, ამიტომ ევედრე ალაჰს, გადამარჩინოს იმისგან, რაც დამემართა, ალლაჰს, მე შენს ამბებს საიდუმლოდ დავტოვებ მათ, ვინც გეძებს, ვინც ჩემს უკან დგას, და აი, ჩემი ტყავის ისარი, აიღე ისრები, ფაქტობრივად, ჩემს აქლემებსა და თხებს გადაუვლი აქ და ამ ადგილას, ამიტომ წაიღე ისინი შენს საჭიროებებზე." აბუ ბაქრმა განაგრძო, შემდეგ რასულულა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ უპასუხა; "მე ეს არ მჭირდება" შემდეგ რასულულა შალალაჰაჰალაჰ ალაიჰი ვასალლამ ილოცა მისთვის, ასე რომ სურაქა გათავისუფლდა (უბედურისაგან, რომელიც მას დაემართა) და დაბრუნდა თავის მეგობრებთან, რასულულა შალალალაჰა ალლაიჰი ვასალამმა განაგრძო მოგზაურობა ჩემთან ერთად, როცა მედინაში მივედით, ხალხი დაგვხვდა და გამოვიდნენ ქუჩებში და სახლების სახურავებზე. მსახურები და ბავშვები სწრაფად გამოვიდნენ და თქვეს; "ალლაჰი უდიდესია, მოვიდა რასულლაჰ შალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალამი, მოვიდა მუჰამედი." ხალხი კამათობდა იმაზე, თუ რომელ მათგანს ჰქონდა მისი სახლის დაკავების უფლება, ამიტომ რასულულა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ თქვა: "ამაღამ მე დავრჩები ბანი ნაჯარის ბიძა აბდულ მუტალიბის სახლში მათ პატივსაცემად", ასე რომ, როდესაც გათენდა მეორე დღეს, ის წავიდა, როგორც უბრძანა. ბარა ბინ აზიბმა თქვა; "პირველი მუჰაჯირინი, რომელიც ჩვენთან მოვიდა, იყო მუშაბ ბინ უმაირი, ბანი აბდუდ დარის ძმა, შემდეგ იბნუ უმმი მაქტუმი, რომელიც ბრმა იყო, ბანი ფიჰრის ძმა, შემდეგ უმარ ბინ ალ ხათჰაბი ოცი კაცით მიჯაჭვული, ამიტომ ჩვენ ვკითხეთ: "რა იდგა რასულულა სალალაჰუ'ალლაჰჰაჰაჰის უკან?" "ალაიჰი ვასალამი აბუ ბაქრთან ერთად ჩავიდა", თქვა ბარომ: "ალლაჰის მოციქული შალალაჰუ ალაჰი ვასალამი არ ჩამოვიდა (მედინაში), თუ იმ დროს მე დამახსოვრებული არ მქონდა რამდენიმე წერილი ალ მუფაშალიდან; ბარო არის ანსარის მეგობარი ბანუ ჰარიტადან.
Imam Ahmad : 4
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ إِسْرَائِيلُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ يُثَيْعٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ بِبَرَاءَةٌ لِأَهْلِ مَكَّةَ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إِلَى مُدَّتِهِ وَاللَّهُ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ قَالَ فَسَارَ بِهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الْحَقْهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَبَلِّغْهَا أَنْتَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ بَكَى قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدَثَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ مَا حَدَثَ فِيكَ إِلَّا خَيْرٌ وَلَكِنْ أُمِرْتُ أَنْ لَا يُبَلِّغَهُ إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي
გვითხრა [ვაკი'] მან თქვა; თქვა [ისრაილმა]; თქვა [აბუ იშაკმა]; [Zaid Bin Yutsai']-სგან [აბუ ბაქრიდან], რომ წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასლამმა მას გამოუგზავნა მექას ხალხისგან დამოუკიდებლობის განცხადება; "რათა ამ წლის შემდეგ არც ერთი პოლითეისტი არ წავა ჰაჯზე, არავინ შეასრულებს ტავაფს შიშველი და არ შევა სამოთხეში, გარდა მუსლიმისა, ვისაც აქვს შეთანხმება თავისა და ალლაჰის შუამავალს შორის, მაშინ ზღვარი არის შეთანხმების დასრულებამდე, და ალლაჰი და მისი მოციქული თავისუფალია პოლითეისტებისგან." იაზიდმა თქვა; ასე წავიდა სამ ადამიანთან ერთად. შემდეგ მან ალის უთხრა; "მიჰყევით მას და დამიბრუნეთ აბუ ბაქრი და გადმომეცა ეს თქვენი განცხადება." ასეც მოიქცა, თქვა; როდესაც აბუ ბაქრი მივიდა წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასლამთან, მან ტიროდა და ჰკითხა; "ო, ალლაჰის შუამავალო, რამე დამემართა?" მან უპასუხა; „სიკეთის გარდა არაფერი დაგემართა, მაგრამ მე მიბრძანა, რომ ეს საქმე არ გადმომეცა, თუ არა ჩემი ან ერთი ჩემგანი“.
Imam Ahmad : 5
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَوْسَطَ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي هَذَا عَامَ الْأَوَّلِ وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ أَوْ قَالَ الْعَافِيَةَ فَلَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ قَطُّ بَعْدَ الْيَقِينِ أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ أَوْ الْمُعَافَاةِ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ تَعَالَى
გვითხრა [მუჰამედ ბინ ჯაფარმა] მან თქვა; მოგვიყვა [სიუბაჰ] [იეზიდ ბინ ხუმაირისგან] [სულეიმ ბინ ამირიდან] [აუსათიდან], მან თქვა; [აბუ ბაქრმა] გვექადაგა და თქვა; რასულა შალალაჰუ 'ალაიჰი ვასლამი პირველ წელს ჩემს ადგილას იდგა. შემდეგ აბუ ბაქრმა ტიროდა, შემდეგ თქვა; სთხოვეთ ალლაჰ ალ მუ'აფაატს (პატიება) ან ის იტყვის ალ-აფიაჰ (ხსნა), რადგან რწმენის შემდეგ არავის არაფერი ეძლევა ალ-აფია ან ალ მუ'აფაატზე უფრო მნიშვნელოვანი, იყავი გულწრფელი, რადგან პატიოსნება სათნოებასთან ერთად არის და ორივე სამოთხეშია და მოერიდე ტყუილს, რადგან ტყუილი ბოროტებას აერთიანებს და არ აკეთე ბოროტება. დაამყარეთ მეგობრობა და თავი დაანებეთ ერთმანეთს, თქვენ იქნებით ძმები, როგორც ალაჰ თაალამ ბრძანა."
Imam Ahmad : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ حِينَ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي هَذَا الْقَيْظِ عَامَ الْأَوَّلِ سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْيَقِينَ فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى
გვითხრეს, რომ [აბდურაჰმან ბინ მაჰდიმ] და [აბუ ამირმა] ორივემ თქვა; გვითხრა [ზუჰაირ ე.ი. იბნუ მუჰამედი] [აბდულა, ე.ი. იბნუ მუჰამედ ბინ 'აქილიდან [მუადზ ბინ რიფაჰ ბინ რაფი' ალ ანსარი] მამისგან, ანუ [რიფაჰ ბინ რაფიდან] მან თქვა; გავიგონე [აბუ ბაქარ აშ სიდიკი] ქადაგებდა რასულა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალამის ამბიონიდან, შემდეგ კი ამბობდა; "გავიგონე რასულა შალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალლამის ნათქვამი" და აბუ ბაქრმა ტიროდა, როდესაც ახსენა რასულა შალალალაჰუ'ალაიჰი ვასალლამის სახელი, შემდეგ კი ცრემლებისგან გაჩუმდა და თქვა; "მე გავიგონე რასულლაჰ შალალაჰაჰა ალაიჰი ვასალლამი, როგორ თქვა მსგავს ცხელ, ცხელ დღეს პირველი წლის განმავლობაში: "სთხოვეთ ალლაჰს პატიება, უსაფრთხოება და ნდობა მომავალსა და სამყაროში".
Imam Ahmad : 7
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ
გვითხრა [აბუ კამილმა], მან თქვა; გვითხრეს [ჰამადს, კერძოდ იბნ სალამას] [იბნ აბუ 'ატიქისგან] [მისი მამისგან] [აბუ ბაქრისგან], რომ წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასლამმა თქვა: "სივაკი არის პირის ღრუს გამწმენდი და კმაყოფილია ალაჰით".
Imam Ahmad : 8
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا
გვითხრა [ჰასიმ ბინ ალ ქასიმმა] მან თქვა; გვითხრა [ალ ლაიტსმა] მან თქვა; მითხრა [იეზიდ ბინ აბუ ჰაბიბმა] [აბულ ხაირიდან] [აბდულა ბინ ამრუდან] [აბუ ბაქარ აშ შიდიკიდან], რომ უთხრა რასულლას; „მასწავლე დუა, რომლითაც ვლოცულობ ჩემს ლოცვაში“, უპასუხა: „წაიკითხე, ალლაჰუმმა ინნიი ჟალამტუ ნაფსიი ჟულმან კაციირო, ვალაა იაღფირუძ ძუნუუბა ილაა ანტა, ფაღფირლიი მაღფირატან მინ 'ინდიკა ვარჰამნიი ინნაკა ანთალ ღოფურლაჰ, მე არავის ვაშავებ, ოღონდ ოღონ ღოფურლაჰ. მაპატიე ჩემი ცოდვები შენს გარდა, მაპატიე ჩემი ცოდვები შენს მხრიდან და შემიწყალე, ჭეშმარიტად შენ ხარ ყველაზე მიმტევებელი, ყველაზე მოწყალე).“ [იუნუსმა] თქვა: „ქაბიირა (დიდი),“ მოგვითხრობს ეს [ჰასან ალ ასი იაბ] [იბნ ლაჰიაჰა]-დან“ (იბნ ლაჰია)“ (იბნ ლაჰია)“ თქვა: მან თქვა:
Imam Ahmad : 9
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ
გვითხრა [აბდურაზაკმა] მან თქვა; გვითხრეს [მამარ] [აზ ზუჰრიდან] [ურვაჰ]დან [აისიადან], რომ ფატიმა და ალ-აბასი მივიდნენ აბუ ბაქრთან, ორივემ მოითხოვა მათი მემკვიდრეობის წილი ალლაჰის მოციქულისაგან, სალალაჰუ ალაჰი ვასალლამისგან, როდესაც ორივემ სთხოვა მისი მიწა და ომის დროს ხაბამ თქვა [ფადაკმა] მისი მიწა. მათ; სინამდვილეში, მე გავიგონე ალლაჰის მოციქულის ნათქვამი: "ჩვენ არ ვართ მემკვიდრეობით, სიმდიდრე, რომელსაც ჩვენ დავტოვებთ, ხდება მოწყალება, მუჰამედის ოჯახი მხოლოდ ამ სიმდიდრეს ჭამს". ასე რომ, ალლაჰს, მე არ მივატოვებ ისეთ რამეს, რასაც მე დავინახე, როგორ აკეთებდა ალლაჰის მოციქული, თუ ამას ნამდვილად არ გავაკეთებ."
Imam Ahmad : 10
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ الْحَارِثِ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ تُؤْتَوْا شَيْئًا بَعْدَ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ مِثْلَ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ
გვითხრა [აბუ აბდურაჰმან ალ მუქრიმ] მან თქვა; გვითხრა [Haiwah Bin Syuraih] მან თქვა; გავიგე [აბდულ მალიქ ბინ ალ ჰარითმა] თქვა; მართლაც [აბუ ჰურაირამ] თქვა; გავიგე [აბუ ბაქარ აშ სიდიკი] ამ ამბიონზე ნათქვამი; მე გავიგონე რასულლაჰ შალალაჰაჰა ალაჰი ვასალლამი, რომელიც ამბობდა პირველი წლის ამ დღეს, შემდეგ აბუ ბაქრი ისე დაიკარგა რჩევაში, რომ ტიროდა და შემდეგ თქვა; მე მოვისმინე ალლაჰის მოციქულის (მშვიდობა და კურთხევა ალლაჰის მასზე) ნათქვამის შესახებ: "თქვენ არ გეძლევათ არაფერი (უფრო მაღალი თანამდებობა) ისეთი გულწრფელი წინადადების შემდეგ, როგორიცაა ალ აფია (ხსნა), ამიტომ სთხოვეთ ალლაჰს ალ აფია".
Imam Ahmad : 11
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا
გვითხრა ['აფანს] მან თქვა; გვითხრა [ჰამამმა], მან თქვა; გვაცნობა [თაბიტს] [ანასიდან], რომ [აბუ ბაქარმა] უთხრა მას, მან (აბუ ბაქარმა) თქვა; მე ვუთხარი წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასლამს, როცა ის გამოქვაბულში იყო, - სხვა გადმოცემაში მან თქვა; "და ჩვენ ვიყავით გამოქვაბულში, - და თუ ერთმა მათგანმა დაინახა მისი ორი ფეხი, დაგვინახავდნენ მისი ფეხების ქვეშ", ასე რომ მან თქვა: "ო აბუ ბაქრ, რას ფიქრობ ორ ადამიანზე, განა ალაჰი არ არის მესამე ამ ორიდან."
Imam Ahmad : 12
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
გვითხრა [რაუჰ] მან თქვა; გვითხრა [იბნ აბი 'არუბამ] [აბუ ატ ტაიიადან] [ალ მუღირა ბინ სუბაიდან] ['ამრუ ბინ ჰურაითსიდან] [აბუ ბაქარ აშ შიდიკიდან], მან თქვა; "წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამმა გვითხრა, რომ დაჯალი გამოვა დედამიწის აღმოსავლეთ ნაწილიდან, რომელსაც ხურასანი ჰქვია, ბევრი ადამიანი მიჰყვება მას, თითქოს მათი სახეები დაქუცმაცებულ ფარებს ჰგავს."
Imam Ahmad : 13
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى صَاحِبُ الدَّقِيقِ عَنْ فَرْقَدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بَخِيلٌ وَلَا خَبٌّ وَلَا خَائِنٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ الْمَمْلُوكُونَ إِذَا أَحْسَنُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَفِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَوَالِيهِمْ
გვითხრა [აბუ საიდმა] ბანი ჰაშიმის ყოფილმა მონამ, მან თქვა; გვითხრა [შადაკა ბინ მუსამ] მეგობარმა ად დაკიკმა, [ფარქადიდან] [მურრა ბინ სიარაჰილიდან] [აბუ ბაქარ აშ შიდიკიდან], მან თქვა; რასულულა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამმა თქვა: "არ შევა სამოთხეში ის, ვინც არის ბოროტი, მატყუარა, მშიშარა და არც ის, ვინც უხეშად იქცევა, და პირველი ხალხი, ვინც აკაკუნებს სამოთხის კარზე, არის მსახურები, რომლებიც კარგად ასრულებენ იმას, რაც მათსა და ალაჰ აზა ვა ჯალასა და მათ შორისაა."
Imam Ahmad : 14
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْتَ وَرِثْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ أَهْلُهُ قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ أَهْلُهُ قَالَتْ فَأَيْنَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً ثُمَّ قَبَضَهُ جَعَلَهُ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ فَرَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّهُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَتْ فَأَنْتَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمُ
გვითხრა [აბდულა ბინ მუჰამედ ბინ აბუ სიაიბა]. აბდულამ თქვა; და მე მოვისმინე ეს აბდულა ბინ აბუ სიაიბასგან, მან თქვა; გვითხრა [მუჰამედ ბინ ფუდლაილმა] [ალ ვალიდ ბინ ჯუმაისაგან] [აბუ ათ თუფაილიდან] მან თქვა; როდესაც წინასწარმეტყველი გარდაიცვალა, ფატიმამ აბუ ბაქრს წერილი მისწერა, რომელშიც შედიოდა; "თქვენ ან თქვენი ოჯახი მემკვიდრეობით იღებთ წინასწარმეტყველს სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალამს?" მან უპასუხა; „მე არ მივიღე ეს მემკვიდრეობა, არამედ მისმა ოჯახმა მიიღო“, - თქვა ფატიმამ; "მაშინ სად არის Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ის წილები?" ასე რომ [აბუ ბაქრმა] თქვა; "ჭეშმარიტად, მე გავიგონე ალლაჰის მოციქულის ნათქვამი: "ჭეშმარიტად, თუ ალლაჰი აჭმევს წინასწარმეტყველს, შემდეგ მოკვდება, მაშინ ის (ალლაჰი) აკეთებს მას, ვინც მის შემდეგ მოვლენ", მაშინ მე ვაპირებ, რომ ის მუსლიმებს დავუბრუნო." შემდეგ ფატიმამ თქვა; "მაშინ თქვენ უკეთ იცით, რა გსმენიათ ალლაჰის მოციქულისგან."
Imam Ahmad : 15
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى
გვითხრა [იბრაჰიმ ბინ ისჰაკ ათ თალაქანი] მან თქვა; მითხრა რომ [ნადლარ ბინ სიუმილ ალ მაზინიმ] მან თქვა; მითხრა რომ [აბუ ნაამამ] მან თქვა; მითხრა რომ [აბუ ჰუნაიდჰ ალ ბარა ბინ ნაუფალმა] [ვალან ალ ადავიდან] [ჰუდზაიფადან] [აბუ ბაქარ აშ შიდიკიდან] მან თქვა; "ერთ დილას რასულლაჰ შალალალაჰა ალაიჰი ვასალლამი ილოცა დილის ლოცვამდე. შემდეგ ის დაჯდა, სანამ ბაჰას დრო დადგა, რასულულა შალალალაჰუ'ალაიჰი ვასალლამ იცინოდა, შემდეგ იჯდა თავის თავდაპირველ ადგილას, სანამ შუადღეს ლოცულობდა, ასრისა და მაღრიბის ლოცვამდე, ის არ ლაპარაკობდა საღამოს ლოცვამდე, შემდეგ აჰა ბუ ოჯახთან ერთად წავიდა სახლში. „რატომ არ ეკითხებით ალლაჰის მოციქულს, რა გააკეთა მან დღეს, მიუხედავად იმისა, რომ მანამდე ეს არასოდეს გაუკეთებია? გააკეთე ეს საერთოდ?” თქვა მან, შემდეგ ჰკითხა მას, ასე რომ, მან უპასუხა: ”დიახ, მაჩვენეს, რა მოხდებოდა ამქვეყნიურ და ამქვეყნიურ საქმეებში, ასე რომ, ვინც იყვნენ და მოსულები, ერთ ადგილას შეიკრიბნენ, შემდეგ ხალხს ამის შეეშინდა, ამიტომ მივიდნენ ადამთან, როცა ოფლი თითქმის დაფარა მათ, თქვეს; "ო ადამ, შენ ხარ კაცობრიობის მამა და ალლაჰმა "აზა ვაჯალამ აგირჩია, ამიტომ სთხოვე შენს უფალს შუამავლობა ჩვენთვის", - უპასუხა ადამმა; "მეც იმის წინაშე ვარ, რასაც შენ აწყდები, წადი მამაშენთან, ნოეს შემდეგ, "ჭეშმარიტად, ალლაჰმა აირჩია ადამი, ნოე, იბრაჰიმის ოჯახი და იმრანის ოჯახი მთელ ხალხზე." ამიტომ მივიდნენ ნოესთან და უთხრეს: "შუამავლობა მოგვეცი შენი რაბის წინაშე, რადგან ალლაჰმა აგირჩია და უპასუხა შენს ლოცვას და მან არ დაინდო მიწის არც ერთი ურწმუნო სახლი". იშუამდგომლე, შემდეგ წადი იბრაჰიმთან, რადგან ალლაჰმა ის თავისი საყვარელი გახადა. მაგრამ წადი შენს ბატონთან, ადამის შვილთან, რადგან მისი საფლავი პირველი გაიხსნება აღდგომის დღეს, წადი მუჰამედ შალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალლამთან, ის აუცილებლად შუამავლობს შენთვის შენი რაბის წინაშე.' მან თქვა; შემდეგ ჯიბრილი სასიხარულო ამბით გაემგზავრა, შემდეგ მუჰამედი დაემხო და დაემხო ერთ პარასკევს, შემდეგ ალაჰმა თქვა: ასწიე შენი თავი, მუჰამად, თქვი, რომ მოგისმენ და შუამავლობ. თქვენ მოგეცემათ შუამავლის უფლება.' მან თქვა; ასე რომ, მან ასწია თავი და როცა შეხედა თავის უფალს, დაემორჩილა სხვა პარასკევს, და ალაჰმა კვლავ თქვა: ასწიე თავი და თქვი, რომ მოგისმენენ, შუამავლობ, შენ უფლება გაქვს შუამავლობა. მან თქვა; წავიდა დაემხო და გაბრიელმა ორივე ხელი აიღო, შემდეგ გაუხსნა ლოცვა, რომელიც ჯერ არ გაუხსნია არცერთ ადამიანს, ასე თქვა; „ო, ჩემო რაბო, შენ შემქმენი ადამის ძის ბატონად და არ არსებობს ამპარტავნება, შენ მე გამხადე პირველი, ვინც მისი საფლავი გახსენი აღდგომის დღეს და არ იქნება ამპარტავნება, სანამ ჩემს ტბაზე იმდენი ხალხი არ გამოვა, რამდენიც არის შონასა და აილას შორის“, შემდეგ თქვა; "დაუძახე შიდიქინს, რათა შუამავლობდნენ", მაშინ ითქვა; დაურეკე ნაბებს მე. მან თქვა; შემდეგ მოვიდა წინასწარმეტყველი თავისი მიმდევრების ჯგუფთან ერთად და იყო წინასწარმეტყველი ხუთი ან ექვსი მიმდევარით და იყო წინასწარმეტყველი, რომელსაც არ ჰქონდა მიმდევარი, შემდეგ ითქვა; "მოუწოდეთ მოწამეებს, რათა შუამავლობდნენ მათთვის სასურველი ხალხისთვის". და განაგრძო წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაჰი ვასალლამ; ასე რომ, როდესაც მოწამეებმა გააკეთეს ეს, წინასწარმეტყველმა თქვა: ალაჰმა თქვა: "მე ვარ ყველაზე მოწყალე მოწყალეთა შორის, შედით ჩემს სამოთხეში, ვინც არაფერს არ მაკავშირებს". მან თქვა; შემდეგ ისინი შევიდნენ სამოთხეში. მან თქვა: შემდეგ ალაჰმა თქვა: „შეხედე ჯოჯოხეთს, იპოვე ვინმე, ვისაც ოდესმე კარგი საქმე აქვს გაკეთებული? ის ამბობს; ასე რომ, მათ იპოვეს კაცი, შემდეგ ალაჰმა ჰკითხა მას: „როდესმე გაგიკეთებია რაიმე კარგი საქმე? - უპასუხა კაცმა; „არა, გარდა იმისა, რომ წარსულში მე გავუადვილდი ხალხს ყიდვა-გაყიდვის საკითხებში“. ასე რომ, ალლაჰმა თქვა: „გააადვილეთ ჩემი მსახური, როგორც მან გაუადვილა ჩემს სხვა მსახურებს“. შემდეგ მათ გამოიყვანეს კაცი ჯოჯოხეთიდან და ალლაჰმა ჰკითხა მას; „როდესმე გაგიკეთებია რაიმე კარგი საქმე? “ უპასუხა მან; "არა, თუ ჩემს შვილს არ ვუთხარი, რომ თუ მოვკვდები, დამწვი ცეცხლში, შემდეგ გახეხეთ, სანამ ფქვილივით არ ვიქნები, შემდეგ წამიყვანე ზღვაზე და გაფანტე ჰაერში, ალაჰ, რაბი, მთელი სამყარო, სამუდამოდ ვერ დამიბრუნებს." შემდეგ ალაჰმა თქვა: „რატომ გააკეთე ეს? “ უპასუხა მან; "შენი შიშით." წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ განაგრძო: შემდეგ ალაჰმა თქვა: „აჰა, ყველაზე დიდებული სამეფო, მაშინ ჭეშმარიტად შენთვის ის მსგავსია, თუნდაც ათჯერ მეტი, ვიდრე არის“. წინასწარმეტყველმა განაგრძო: მსახურმა თქვა; "რატომ მაყენებ შეურაცხყოფას, როცა მეფე ხარ?" წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაჰი ვასლამმა თქვა: "აი, რაც მე გამეცინა წარსულში".
Imam Ahmad : 16
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَإِنَّكُمْ تَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ وَلَا يُغَيِّرُوهُ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ مُجَانِبٌ لِلْإِيمَانِ
გვითხრა [ჰასიმ ბინ ალ ქასიმმა] მან თქვა; გვითხრა [ზუჰაირ, კერძოდ იბნ მუავიამ] მან თქვა; გვითხრა [ისმაილ ბინ აბუ ხალიდმა] მან თქვა; გვითხრა [ქაისმა], მან თქვა; ადგა [აბუ ბაქრი], ადიდებდა ალლაჰს და განწმენდდა მას, შემდეგ თქვა: „ხალხო, თქვენ ნამდვილად წაიკითხეთ ეს აია: „ო, მორწმუნე, თქვენ ხართ პასუხისმგებელი თითოეული თქვენგანის წინაშე, ეს არ დააზარალებს თქვენც კი, ვინც ცდება... (აიას ბოლომდე) "ჭეშმარიტად, თუ ადამიანები ხედავენ ბოროტებას, მაშინ არ შეცვალოთ იგი, მაშინ ეშინიათ, რომ ალლაჰი ავრცელებს ტანჯვას ყველა მათგანზე." „ხალხო, მოერიდეთ სიცრუეს, რადგან სიცრუე აშორებს თქვენ რწმენას“.
Imam Ahmad : 17
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ حِمْيَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ الْبَجَلِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ بَكَى ثُمَّ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ رَجُلٌ بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْمُعَافَاةِ ثُمَّ قَالَ لَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا
გვითხრა [ჰასიმმა] მან თქვა; გვითხრა [შუბამ] მან თქვა; შემატყობინა მე [იეზიდ ბინ ხუმაირმა] მან თქვა; მე მოვისმინე [სულეიმ ბინ ამირი] კაცი ჰიმიარიდან, რომელიც უყვებოდა ამბავს [აუსათ ბინ ისმაილ ბინ აუსათ ალ ბაჯალის]გან, რომელმაც მოყვა ამბავი [აბუ ბაკარისგან], რომ მან ეს გაიგო, როცა ალლაჰის მოციქული (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) გარდაიცვალა, თქვა; ალლაჰის მოციქული პირველ წელს დადგა ჩემს ადგილას, შემდეგ ტიროდა და თქვა: "იყავი პატიოსანი, რადგან პატიოსნება სიკეთესთანაა და ორივე სამოთხეშია და მოერიდე სიცრუეს, რადგან ეს ცოდვაა და ორივე ჯოჯოხეთშია, და სთხოვე ალლაჰს გადარჩენა, რადგან არავის არაფერი ეძლევა მას შემდეგ, რაც ირწმუნება, რომ ხსნაზე უკეთესია". შემდეგ განაგრძო: „ნუ გაწყვეტთ ურთიერთობას, მოერიდეთ ერთმანეთს, გძულდეთ ერთმანეთი და ნუ შურთ ერთმანეთის, არამედ იყავით ალლაჰის მონები, რომლებიც ძმები არიან“.
Imam Ahmad : 18
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَجَاءَ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَا أَطْيَبَكَ حَيًّا وَمَيِّتًا مَاتَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَتَقَاوَدَانِ حَتَّى أَتَوْهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا أُنْزِلَ فِي الْأَنْصَارِ وَلَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ شَأْنِهِمْ إِلَّا وَذَكَرَهُ وَقَالَ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا سَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَقَدْ عَلِمْتَ يَا سَعْدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْتَ قَاعِدٌ قُرَيْشٌ وُلَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَبَرُّ النَّاسِ تَبَعٌ لِبَرِّهِمْ وَفَاجِرُهُمْ تَبَعٌ لِفَاجِرِهِمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ صَدَقْتَ نَحْنُ الْوُزَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْأُمَرَاءُ
გვითხრა ['აფანს] მან თქვა; გვითხრა [აბუ ავანჰმა] [დაუდ ბინ აბდულა ალ აუდიისგან] [ჰუმაიდ ბინ აბდურაჰმანისგან] მან თქვა; როდესაც Rasulullah shalallahu 'alaihi wasallam გარდაიცვალა, [აბუ ბაქრი] იყო მედინის გარეუბანში, მან (Humaid Bin Abdurrahman) თქვა; შემდეგ მივიდა, გაშალა პირსახოცი, აკოცა და უთხრა; "მე მზად ვარ მივიღო მამაჩემი და დედაჩემი შენს გამოსასყიდად, რა მშვენიერი იქნება შენი სიცოცხლე და სიკვდილი, მოკვდა მუჰამედ შალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალამი და რაბ ქააბას პატრონი." შემდეგ მან ახსენა ჰადისი. ის ამბობს; შემდეგ აბუ ბაქრი და უმარი წავიდნენ (ანსარებთან), რომლებიც კამათობდნენ ერთმანეთთან ლიდერობის შესახებ, და შეხვდნენ მათ (ანსარებს), შემდეგ აბუ ბაქრმა ისაუბრა და არ დატოვა არაფერი, რაც იყო გამოცხადებული ანსარებისთვის და არაფერი, რაც წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასლამმა ახსენა მათ შესახებ, თუ მან უკვე არ ახსენა ისინი ყველა, და მან თქვა, რომ მე გეტყვით, რომ მე ალაჰალალალალაჰაჰედი იყო; თქვა: "თუ ადამიანები ერთ ველზე გაივლიან და ანსარი მეორე ხეობაში, მაშინ მე გავივლი ანსარის ხეობას." და შენ უკვე იცი, ო საად, რომ ალლაჰის მოციქულმა (მშვიდობა და კურთხევა ალლაჰის მასზე) თქვა, სანამ შენ იჯექი (არაფერს აკეთებდი), "ყურეიშები არიან პასუხისმგებელნი ამ საკითხზე, ამიტომ ხალხის კეთილსინდისიერი ხალხი მიჰყვება მათ (ყურეიშებს) კეთილსინდისიერ ხალხს და მათი ურჩი ხალხი მიჰყვება მათ ურჩ ხალხს." ის ამბობს; მაშინ [საადმა] უპასუხა აბუ ბაქრს; „მართალი ხართ, ჩვენ მინისტრები ვართ, ხოლო თქვენ ლიდერები ხართ“.
Imam Ahmad : 19
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ يَقُولُ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ عَلَى مَا فُرِغَ مِنْهُ أَوْ عَلَى أَمْرٍ مُؤْتَنَفٍ قَالَ بَلْ عَلَى أَمْرٍ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ
გვითხრა [ალი ბინ აიასიმ] მან თქვა; გვითხრა [ალ'ათჰაფ ბინ ხალიდმა] მან თქვა; მითხრა [კაცმა] ბაშროჰის ხალხიდან, [თალჰა ბინ აბდულა ბინ აბდურაჰმან ბინ აბუ ბაქარ აშ შიდიქისგან] მან თქვა; გავიგე [მამაჩემმა] ახსენა, რომ [მისმა მამამ] გაიგონა [აბუ ბაქრის] ნათქვამი; ვკითხე რასულლაჰ სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალლამ; "ო, ალლაჰის შუამავალო, მოქმედებები დაფუძნებულია დამკვიდრებულზე თუ ახალზე?" მან უპასუხა: "მაგრამ დადგენილ საკითხებზე დაყრდნობით". მან თქვა, მე ვკითხე; "მაშ, რა არის კარგი საქმეების კეთების მიზანი, ო, ალლაჰის შუამავალო? მან თქვა: "ყველასთვის ადვილია კეთილი საქმეების კეთება იმ მიზნის შესაბამისად, რისთვისაც ისინი შეიქმნა".
Imam Ahmad : 20
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ
გვითხრა [აბულ იამანმა] მან თქვა; მოგვაწოდა [სიუაიბი] [აზ ზუჰრიდან] მან თქვა; შემატყობინა მე [ადამიანი იურისპრუდენციის ექსპერტი ანსარებიდან], რომ მან მოისმინა [ოსმან ბინ აფფანის] ამბავი; რომ იყო წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაიჰი ვასლამის რამდენიმე თანამგზავრი, რომლებიც მოწყენილი იყვნენ, როცა წინასწარმეტყველი სალალაჰუ ალაიჰი ვასალამი გარდაიცვალა, ასე რომ, მათი თითქმის ნახევარი შეშფოთდა, თქვა ოსმანმა; "მე კი ერთ-ერთი მათგანი ვიყავი, როცა ერთ-ერთი კედლის ჩრდილში ვიჯექი, ომარმა ჩემს წინ ჩაიარა და მომესალმა, მაგრამ მე არ ვიგრძენი, რომ ის გადიოდა და მიესალმა, ასე განაგრძო მან, სანამ არ შეხვდა აბუ ბაქრს, შემდეგ უთხრა: "არის რაღაც, რაც გაგაოცებთ, ფაქტობრივად, მე არ ვუპასუხე ოსმანს, მაგრამ ის მესალმა." აბუ ბაქრის, უმარის და აბუ-ბაქრის მომესალმა, შემდეგ კი აბუ-ბაქრმა მითხრა, რომ შენს წინ გავიდა, მაგრამ შენ არ უპასუხე, მაშასადამე, მან თქვა: „მე არ გავაკეთე ეს“. "დიახ" ჰკითხა უმარმა; "ეს რა საქმეა?" მაშინ ოსმანმა თქვა; "ალლაჰი გარდაიცვალა მისი წინასწარმეტყველი სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალლამ მანამ, სანამ ჩვენ მას ამ საკითხის უსაფრთხოების შესახებ ვკითხავდით", - თქვა აბუ ბაქრმა; „მე მას ვკითხე ამ საკითხზე“, - თქვა მან; ასე რომ, მე ავდექი მას და ვუთხარი მას: "მამაჩემს და დედაჩემს, შენ უფრო მეტი უფლება გაქვს ამაზე", თქვა [აბუ ბაქრმა]; ვკითხე; ო, ალლაჰის მაცნე, როგორ არის ამ საკითხის უსაფრთხოება? რასულულა შალალაჰაჰა ალაჰი ვასალლამ თქვა: „ვინც ჩემგან მიიღებს სასჯელს, რომელიც ერთხელ შევთავაზე ბიძაჩემს და შემდეგ დამიბრუნებს, მაშინ ეს სასჯელი მისთვის ხსნა იქნება“.