Ain adalah haq, dan seandainya ada sesuatu yang mendahului takdir maka 'ain lah yang mendahuluinya
Imam Ahmad : 26198
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ الزُّرَقِيِّ قَالَ قَالَتْ أَسْمَاءُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَنِي جَعْفَرٍ تُصِيبُهُمْ الْعَيْنُ أَفَأَسْتَرْقِي لَهُمْ قَالَ نَعَمْ فَلَوْ كَانَ شَيْءٌ سَابِقٌ الْقَدَرَ لَسَبَقَتْهُ الْعَيْنُ
A fen erenikich [Sufyan] seni [‘Amru bin Dinar] seni [‘Urwah bin ‘Amir] seni [‘Ubaid bin Rifa’ah Az Zuraqi] a apasa, [Asma’] a apasa, ‘O Chon kuno seni Kot, enletin ekkewe Banu Ja’far ra feiengau ren ewe semmwen ‘Ain ruqyah, upwe tongeni alleaniir fan iter?’ A pölüweni: ‘Ewer, ika pwe a wor och mettoch mi akkom mwen destiny, iwe, ina ewe semwen ain’.