Imam Ahmad : 26142
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ فَذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ يَتْلُو أَحَادِيثَ ابْنِ أَبِي حُسَيْنٍ وَقَالَ أَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ مَا تَلْقَى أُمَّتِي بَعْدِي وَسَفْكَ بَعْضِهِمْ دِمَاءَ بَعْضٍ وَسَبَقَ ذَلِكَ مِنْ اللَّهِ تَعَالَى كَمَا سَبَقَ فِي الْأُمَمِ فَسَأَلْتُهُ أَنْ يُوَلِّيَنِي شَفَاعَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيهِمْ فَفَعَلَ قَالَ عَبْد اللَّهِ قُلْتُ لِأَبِي هَاهُنَا قَوْمٌ يُحَدِّثُونَ بِهِ عَنْ أَبِي الْيَمَانِ عَنْ شُعَيْبٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ لَيْسَ هَذَا مِنْ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ إِنَّمَا هُوَ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ أَبِي حُسَيْنٍ
A erenikem [Apu al Yaman] a erenikem [Syua’ib bin Abu Hamzah] -mwirin a kapas usun ei hadith, a anneani ekkewe hadith- [Ibn Abu Husain], me a apasa; a fen repotei ngenikem [Anas bin Malik] seni [Umm Habibah] seni ewe Soufos, pwe a apasa: ‘Ua kuna met nei kewe aramas -repwe- fori mwirin ai mano; ra aturalong chcha lefilen ekkoch me ekkoch, iwe, ei mettoch a fen affat me ren Allah Ta’ala ussun chok a fis ngeni ekkoch ummah. Ina minne, ua tingorei Allah an epwe ngeniei ewe pwúúng le iótek lón ewe Ránin Manawsefál fán iter, iwe, Allah a ngeniei.’ Iwe, a apasa, ‘Üa üreni semei we, ‘Ikei ekewe aramas ra apworausa usun ei seni Abul Yaman seni Syu’aib seni Az Zuhri’. Iwe, semei we a apasa, ‘Iei esap eu allük seni Zuhri, nge seni eu allük seni Ibn Abu Husain’.