इमाम अहमद : 26087

حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ يَعْنِي ابْنَ أَبِي سُلَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنِي طَاوُسٌ عَنْ أُمِّ مَالِكٍ الْبَهْزِيَّةِ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ النَّاسِ فِي الْفِتْنَةِ رَجُلٌ مُعْتَزِلٌ فِي مَالِهِ يَعْبُدُ رَبَّهُ وَيُؤَدِّي حَقَّهُ وَرَجُلٌ آخِذٌ بِرَأْسِ فَرَسِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُخِيفُهُمْ وَيُخِيفُونَهُ

ती म्हणाली, "मी निघणार इतक्यात त्यांनी सांगितले, 'मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांचा एक हदीस सांगतो तोपर्यंत इथेच बसा.' मग त्यांनी सांगितले की एकदा पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दुपारी कडक उन्हात अल-हजराहची नमाज अदा करण्यासाठी बाहेर गेले, मग तो बसला, ज्यामुळे साथींना आश्चर्य वाटले. त्याने म्हटले: 'बसा, अरे लोकांनो, मी माझ्या जागेवरून उठलो नाही तुम्हाला घाबरवण्यासाठी, तर तुम्हाला सांगण्यासाठी की तमिम अद-दारी माझ्याकडे आला होता आणि त्याने मला काही बातम्या सांगितल्या ज्यामुळे मी माझी क़ैलूला (दुपारी झोप) घेऊ शकलो नाही कारण ती इतकी आनंददायी आणि हृदयाला शांत करणारी होती.' म्हणून, मी तुमच्या पैगंबर यांच्या आनंदाची बातमी तुमच्याशी शेअर करू इच्छितो. तमीमने मला सांगितले की त्याच्या काकांच्या वंशातील काही लोक समुद्रमार्गे प्रवास करत होते, तेव्हा त्यांना एका वादळाचा सामना करावा लागला आणि त्यात त्यांचा जहाज अपघात झाला व ते एका अनोळखी बेटावर अडकले. ते किनाऱ्यावर पोहोचेपर्यंत आपल्या बोटीतच राहिले, आणि किनाऱ्यावर पोहोचल्यावर त्यांना अचानक एक असा प्राणी दिसला ज्याची रूपरचना खूप खडबडीत होती आणि केस लांब होते, इतके की तो पुरुष आहे की स्त्री हे ओळखणे अशक्य होते. त्यांनी त्याला अभिवादन केले आणि त्यानेही त्यांचे अभिवादन परत केले. त्यांनी विचारले, 'तुम्ही आम्हाला एखादी कथा सांगाल का?' त्याने उत्तर दिले, 'मी कथा सांगणारा नाही, ना मी तुमच्याकडून कथा विचारणारा; परंतु या उपासनास्थळाकडे (मठ) चला, कारण तिथे एक माणूस आहे जो उत्सुकतेने तुमच्या बातम्यांची वाट पाहतो; तो तुम्हाला कथा सांगेल आणि तुमच्याकडून कथा विचारेल.' मग त्यांनी सांगितले, 'म्हणून आम्ही विचारले, "तुम्ही कोण आहात?"' त्या माणसाने उत्तर दिले, 'मी जास्सासाह आहे.' मग ते चालत चालत त्या उपासनेच्या ठिकाणी पोहोचले आणि त्यांनी साखळ्यांनी बांधलेला, दु:खी दिसणारा आणि खूप तक्रार करणारा एक माणूस पाहिला; त्यांनी त्याला अभिवादन केले, आणि त्याने त्यांचे अभिवादन परत केले. त्या माणसाने पुढे विचारले, 'तुम्ही कोण आहात?' त्यांनी उत्तर दिले, 'आम्ही अरबियातील लोक आहोत.' त्या माणसाने पुन्हा विचारले, 'अरबियातील लोक काय करत आहेत? त्यांचा पैगंबर आला आहे का?' त्यांनी उत्तर दिले, 'होय.' त्या माणसाने पुन्हा विचारले, 'मग अरबियातील लोक काय करत आहेत?' ' त्यांनी उत्तर दिले, 'ते चांगलेच करत आहेत; ते त्याच्यावर विश्वास ठेवतात आणि त्याची पुष्टी करतात.' त्या माणसाने म्हटले, 'हे त्यांच्यासाठी अधिक चांगले आहे, आणि जरी त्याचे शत्रू असले तरी अल्लाहने त्यांना त्यांच्यावर विजय दिला आहे.' त्या माणसाने पुन्हा विचारले, 'मग आज अरबांकडे एकच देव आहे का? त्यांचा धर्म एकच आहे आणि त्यांचा संप्रदाय एकच आहे का?' त्यांनी उत्तर दिले, 'होय.' माणसाने पुन्हा विचारले, 'मग 'ऐन झुघर' (झऱ्याचे नाव) चे काय झाले आहे?' त्यांनी उत्तर दिले, 'काही चांगले घडले आहे; लोक ते पिण्यासाठी आणि त्यांच्या पिकांना पाणी देण्यासाठी वापरतात.' मग त्या माणसाने पुन्हा विचारले, 'तर आमन आणि बैसान दरम्यानच्या खजूरच्या झाडाचे काय झाले?' त्यांनी उत्तर दिले, 'त्यातून चांगलेच झाले आहे; त्याची कापणी दरवर्षी पुरेसे अन्न पुरवते.' त्या माणसाने विचारले, 'तर बुहैरा तबारियाचे काय झाले?' त्यांनी उत्तर दिले, 'ती भरलेली आहे.' तमिम म्हणाला, 'मग त्याने एक श्वास घेतला, मग एक श्वास घेतला, आणि मग पुन्हा एक श्वास घेतला आणि शपथ घेतली, "जर मी माझ्या या जागेला सोडून गेलो, तर मी थैबाह (मदीना शहराचे नाव) वगळता अल्लाहच्या जमिनीचा एकही तुकडा सोडून जाणार नाही; त्यावर माझा काहीही ताबा नाही."' अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी नंतर तीन वेळा म्हटले: "इथेच माझी आनंदपूर्ती संपली." "खरोखरच, मदीना शहराचे आशीर्वाद म्हणजे अल्लाह, सर्वोच्च आणि गौरवशाली, यांनी दज्जालला त्यात प्रवेश करण्यास मनाई केली आहे," नंतर अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी शपथ घेतली: "अल्लाहच्या शपथाने, त्याच्याशिवाय दुसरा कोणीही पूजनीय देव नाही; मैदानात किंवा टेकड्यांवर, अरुंद असो वा रुंद, कोणताही मार्ग नाही जो पुनरुत्थानाच्या दिवसापर्यंत एक देवदूत उघडलेल्या तलवारीने राखत नाही, आणि दज्जाल त्याच्या रहिवाशांना भेटण्यासाठी आत प्रवेश करू शकेल नाही." [आमिर] म्हणाले, "मग मी [अल-मुहर्रार इब्न अबू हुरैरा] यांच्याकडे गेलो, आणि मी त्याला फातिमा बिन्त कायस यांचा हदीस सांगितला. त्याने म्हटले, 'मी [माझ्या वडिलांबद्दल] साक्ष देतो की त्यांनी मला अगदी तसंच सांगितलं जसं फातिमाने तुम्हाला सांगितलं; मात्र, माझ्या वडिलांनी म्हटले, "अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: 'दज्जाल पूर्वेकडून उदय होईल.'" अमीर म्हणाले, "मग मी [अल-कासिम बिन मुहम्मद] यांना भेटलो आणि त्यांना फतिमांचा हदीस सांगितला. त्यांनी म्हटले, 'मी [आयशा] यांच्या बाबतीत साक्ष देतो की त्यांनी मला अगदी तसेच सांगितले जसे फतिमाने तुम्हाला सांगितले; तथापि, आयशा यांनी उल्लेख केला, "दोन पवित्र भूमी ज्या त्याच्यावर निषिद्ध आहेत: मक्का आणि मदीना."'