Imam Ahmad : 26023

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ قَالَ حَدَّثَتْنِي جَدَّتِي عَنْ أُمِّ وَرَقَةَ بِنْتِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ الْأَنْصَارِيِّ وَكَانَتْ قَدْ جَمَعَتْ الْقُرْآنَ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَمَرَهَا أَنْ تَؤُمَّ أَهْلَ دَارِهَا وَكَانَ لَهَا مُؤَذِّنٌ وَكَانَتْ تَؤُمُّ أَهْلَ دَارِهَا

Sa faamatala mai ia i matou [Abu Nu'aim] na ia fai mai; sa faamatala mai ia i matou [Al Walid] na ia fai mai; sa faamatala mai ia te a'u [lo'u tinamatua] mai ia [Umm Waraqah bint Abdullah Bin Al Harith Al Ansari] ma sa auai o ia i le aoina o le Qur'an, a'o poloa'iina o ia e le Perofeta (filemu ma faamanuiaga a le Atua) e taitai lona aiga i le tatalo, sa i ai sana tagata valaau i le tatalo ma o ia o le imam i lona fale.