इमाम अहमद : 25997

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ صَالِحٍ أَبِي حُجَيْرٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ حُدَيْجٍ قَالَ وَكَانَتْ لَهُ صُحْبَةٌ قَالَ مَنْ غَسَّلَ مَيِّتًا وَكَفَّنَهُ وَتَبِعَهُ وَوَلِيَ جُثَّتَهُ رَجَعَ مَغْفُورًا لَهُ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ قَالَ أَبِي لَيْسَ بِمَرْفُوعٍ

आम्हाला [हज्जाज] यांनी सांगितले की त्यांना [लैथ] यांनी सांगितले की त्यांना [यजीद बिन अबू हबीब] यांनी सांगितले की [सुवैद बिन काइस] यांनी त्यांना [मुआविया बिन खुदैज] यांच्याकडून कळवले की एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी नमाज अदा केली, मग त्यांनी सलाम फिरवला आणि निघाले, तर प्रार्थनेची एक रकअत बाकी होती. मग एक माणूस त्यांच्याकडे आला आणि म्हणाला, 'सर, तुम्ही एक रकअत करायची विसरलात!' तेव्हा ते परत मशिदीत आले आणि बिलाल यांना इक़ामत देण्याचा आदेश दिला, नंतर त्यांनी एक रकअत प्रार्थना घातली. मग मी ही गोष्ट लोकांना सांगितली, आणि त्यांनी मला विचारले, 'तुम्हाला तो माणूस माहीत आहे का ज्याने त्याला सांगितले?' मी उत्तर दिले, 'नाही, जोपर्यंत मी त्याला पाहणार नाही (तेव्हा मला आठवेल).' मग एक माणूस माझ्याजवळून गेला, आणि मी म्हणालो, 'तोच तो माणूस आहे!' त्यांनी मग सांगितले, 'तो थलहा बिन उबैदुल्लाह आहे, अल्लाह त्याच्यावर खुशाल असो.'