Allah menjamin orang yang berperang di jalannya, tidak ada yang mendorongnya keluar kecuali karena iman kepadaku dan para rasulku ,untuk mengembalikannya dengan memperoleh pahala atau ghanimah atau memasukkannya ke surga

Imam Ahmad : 25790

حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُمِّ حَرَامٍ أَنَّهَا قَالَتْ بَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِلًا فِي بَيْتِي إِذْ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي أَنْتَ مَا يُضْحِكُكَ فَقَالَ عُرِضَ عَلَيَّ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي يَرْكَبُونَ ظَهْرَ هَذَا الْبَحْرِ كَالْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا مِنْهُمْ ثُمَّ نَامَ أَيْضًا فَاسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي مَا يُضْحِكُكَ قَالَ عُرِضَ عَلَيَّ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي يَرْكَبُونَ هَذَا الْبَحْرَ كَالْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ أَنْتِ مِنْ الْأَوَّلِينَ فَغَزَتْ مَعَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ وَكَانَ زَوْجَهَا فَوَقَصَتْهَا بَغْلَةٌ لَهَا شَهْبَاءُ فَوَقَعَتْ فَمَاتَتْ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُمِّ حَرَامٍ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي فَذَكَرَ مَعْنَاهُ

Безгә [Рәүх] сөйләде, безгә [Хәммәд] сөйләде - ягъни Ибн Сәлам - [Яхья бин Сәгыйд]тән [Мөхәммәд бин Яхъя бин Хибан]тән [Әнәс бин Мәлик]дән [Өммү Хәрам] әйтте: "Рәсулуллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам минем өйдә йоклап ятканда, кинәт уянып көлде, аннары мин: "Әти-әнием хакына, нигә көләсез?" - дип сорадым. Ул җавап бирде: "Мин үз халкымнан кешеләрнең бу диңгездә әсирләре өстеннән патшалар кебек йөзгәнен күрдем". Мин аларга кушылуым өчен дога кыл, дидем, ул: "Аллаһым, аны шуның бер өлеше ит", - диде. Аннары ул тагын йоклап китте һәм көлеп уянды. Аннары мин сорадым: "Әти-әнием хакына, нигә көләсез, әфәндем?" Ул җавап бирде: "Мин үз халкымнан кешеләрнең бу диңгездә әсирләре өстеннән патшалар кебек йөзгәнен күрдем". Мин тагын: "Минем дә шуларның берсе булуым өчен дога кыл", - дидем. Аннары ул: «Син беренчеләрдән», – диде. Шулай итеп, Өммү Хәрам ире Убада бин Шамит белән сугышты, аннары аның ак тәнле бигаләсе аның муенын сындырды, ул егылып үлгәнче». Безгә [Әффан] әйтте; безгә [Хәммәд бин Сәлам] сөйләде, ул әйтте; миңа [Яхья бин Сәид] сөйләде, [Мөхәммәд бин Яхъя бин Хәббан] әйтте, [Әнәс бин Мәлик] әйтте, [Өммү Хәрам] әйтте: «Рәсүлуллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам минем өйдә иде... аннары ул охшаш хәдисне искә алды».