Imam Ahmad : 25789

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ مُبَارَكٍ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ وَعَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ ضُبَاعَةَ بِنْتِ الزُّبَيْرِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَنَّهَا ذَبَحَتْ فِي بَيْتِهَا شَاةً فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَطْعِمِينَا مِنْ شَاتِكُمْ فَقَالَتْ لِلرَّسُولِ وَاللَّهِ مَا بَقِيَ عِنْدَنَا إِلَّا الرَّقَبَةُ وَإِنِّي أَسْتَحِي أَنْ أُرْسِلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالرَّقَبَةِ فَرَجَعَ الرَّسُولُ فَأَخْبَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَيْهَا فَقُلْ لَهَا أَرْسِلِي بِهَا فَإِنَّهَا هَادِيَةٌ وَأَقْرَبُ الشَّاةِ إِلَى الْخَيْرِ وَأَبْعَدُهَا مِنْ الْأَذَى

Na faamatala mai e Ibrahim ibn Ishaq ia i matou; na faamatala mai e Ibn Mubarak ia te aʻu mai ia Usamah ibn Zaid ma na faamatala mai e Ali ibn Ishaq ia i matou; na faamatala mai e Abdullah ia i matou; na faamatala mai e Usamah ibn Zaid ia i matou mai ia Fadl ibn Fadl mai ia Abdurrahman al-Araj mai ia Dhluba’ah bint Zubair ibn Abdul Muttalib; na ia fasia se ʻoti i lona fale, ma na auina mai e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) se avefeau ia te ia e fafaga i matou i le aano o lau ʻoti, ma na fai atu Dhluba’ah i lana avefeau, “I le Atua e, e leai se mea o totoe vagana ai ona vae, ma ua ou māsiasi e auina atu i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah).” Na toe foi mai le avefeau ma taʻu atu i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah). Na ia fai mai, “Toe foi atu ia te ia ma fai atu, ‘Aumai ia te aʻu le aano o manu,’ aua o se meaalofa, ma o le aano o le ʻoti e sili ona latalata i le lelei ma sili ona mamao ese mai faamai.”