Larangan mengaku memiliki sesuatu yang tidak diberikan kepadanya

Imam Ahmad : 25684

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْ جَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي عَلَى ضَرَّةٍ فَهَلْ عَلَيَّ جُنَاحٌ أَنْ أَتَشَبَّعَ مِنْ زَوْجِي بِمَا لَمْ يُعْطِنِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُتَشَبِّعُ بِمَا لَمْ يُعْطَ كَلَابِسِ ثَوْبَيْ زُورٍ

اسان کي ابو معاويه چيو آهي ته اسان کي حسام بن عروه ٻڌايو آهي ته فاطمه بنت المنذر کان وٺي اسماء بنت ابوبڪر کان وٺي، هن چيو ته هڪ عورت رسول الله ﷺ وٽ آئي ۽ چيو ته: اي الله جا رسول، بيشڪ مان محتاج آهيان، پوءِ ڇا مان گناهگار آهيان جيڪڏهن مان پنهنجي مڙس کان اهڙي شيءِ جي زيادتي گهران جيڪا هن مون کي ڪڏهن به نه ڏني آهي؟ رسول الله ﷺ فرمايو ته: جيڪو ماڻهو اهڙي شيءِ سان فائدو حاصل ڪرڻ چاهي ٿو جيڪا هن کي نه ڏني وئي آهي، اهو ان شخص وانگر آهي جيڪو ٻه زرد ڪپڙا پائي ٿو؛ ڪوڙ ۽ ڪوڙ.