इमाम अहमद : 25617

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ قَالَ سَأَلْتُ مِقْسَمًا قَالَ قُلْتُ أُوتِرُ بِثَلَاثٍ ثُمَّ أَخْرُجُ إِلَى الصَّلَاةِ مَخَافَةَ أَنْ تَفُوتَنِي قَالَ لَا يَصْلُحُ إِلَّا بِخَمْسٍ أَوْ سَبْعٍ فَأَخْبَرْتُ مُجَاهِدًا وَيَحْيَى بْنَ الجَزَّارِ بِقَوْلِهِ فَقَالَا لِي سَلْهُ عَمَّنْ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ عَنْ الثِّقَةِ عَنْ مَيْمُونَةَ وَعَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

हे आम्हाला [वकी'] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: हे आम्हाला [जा'फर इब्न बुरकान] यांनी [यज़ीद इब्न अल-'अशाम] यांच्याकडून आणि त्यांनी [मैमूना] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: "जेव्हा अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाह त्यांच्यावर दया आणि शांतता करो, साजिदा होत, तेव्हा ते आपले हात इतके पसरवत की त्यांच्या मागील लोक त्यांच्या काखेच्या पांढरपणाला पाहू शकत."