इमाम अहमद : 25488

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سَلَّامُ بْنُ أَبِي مُطِيعٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَأَخْرَجَتْ إِلَيْنَا شَعْرًا مِنْ شَعْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَخْضُوبًا بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ

आम्हाला [अब्दुर्रहमान] आणि [मुहम्मद बिन जा'फर] यांनी सांगितले, दोघांनीही म्हटले: आम्हाला [शु'बाह] यांनी सांगितले आणि [अब्दुर्रज़ाक] यांनी सांगितले: [सुफ्यान] यांनी आम्हाला [अबू इशाक] यांच्याकडून, त्यांनी [अबू सलामाह] यांच्याकडून, त्यांनी [उम्मु सलामाह] यांच्याकडून हदीस सांगितली, त्या म्हणाल्या: "अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शान्ती आणि आशीर्वाद असोत, हे त्यांच्या मृत्यूपर्यंत बहुतेक नमाज बसलेल्या अवस्थेतच अदा करत होते, फक्त अनिवार्य नमाज वगळता. आणि त्याला सर्वात प्रिय असलेली कर्मं ती होती जी एक सेवक सातत्याने करायचा, जरी ती किरकोळ असली तरीही.